Od początku XVIII wieku w Sokołowie Małopolskim czcią wiernych otaczany jest łaskami słynący obraz Matki Bożej Królowej Świata, którą mieszkańcy obdarzyli tytułem Opiekunki Ludzkich Dróg. Przez stulecia Niepokalana w znaku sokołowskiego wizerunku była obecna najpierw w kościele mieszczańskim pw. Ducha Świętego, a następnie w świątyni parafialnej. O rozwój kultu maryjnego dbali kolejni duszpasterze: wpierw mansjonarze i prebendarze kościółka filialnego, później proboszczowie, wikariusze i katecheci. W jego popularyzację włączali się też kapłani rodacy.
Z biegiem czasu w lokalnym środowisku zrodziła się myśl o nałożeniu na skronie Pani Sokołowskiej korony, co byłoby wyrazem obrania Jej za szczególną patronkę, orędowniczkę i opiekunkę. Konkretne działania w tym celu podjął śp. proboszcz ks. Mieczysław Wajda. W 2002 r. bp Kazimierz Górny powołał komisję do zbadania warunków koronacji wizerunku sokołowskiej Madonny. Jej celem było stwierdzenie rzeczywistej potrzeby koronacji, a następnie jak najlepsze przygotowanie wspólnoty parafialnej, dekanalnej i diecezjalnej do tego aktu.
Ostatnie lata przyniosły wytężone prace związane z poprawą stanu i wyglądu sokołowskich świątyń. Kościół parafialny zyskał nową posadzkę, zaprowadzono w nim ogrzewanie, uzupełniono jego wyposażenie. Przeprowadzony został remont organów muzycznych. Wzniesiono też nowy ołtarz z przeznaczeniem dla łaskami słynącego obrazu. Plac świątynny został odwodniony, położono na nim chodnik z kostki brukowej i nowe schody, poprawiono ogrodzenie. Odremontowano też elewację kościoła pw. Ducha Świętego. Łaskami słynący wizerunek został poddany konserwacji; wykonano też jego kopię. Wspomnieć należy o kilku konferencjach naukowych i publikacji książkowych, które pogłębiły wiedzę na temat historii i charakteru kultu Matki Bożej Sokołowskiej. Nie mniej ważny jest wymiar duchowy: praktykowanie środowej nowenny do Matki Bożej, popularyzacja modlitwy różańcowej, wzrost form pobożności maryjnej, pobożne donacje i składanie darów wotywnych.
Te wysiłki podejmowane na wielu płaszczyznach stanowiły odpowiednie przygotowanie do koronacji Maryi w sokołowskim wizerunku. Uroczystość planowana jest na sobotę 8 czerwca na godz. 11. Mszy św. koronacyjnej ma przewodniczyć pasterz diecezji rzeszowskiej bp Kazimierz Górny. Serdecznie zapraszamy na nią wszystkich dawnych i obecnych parafian, mieszkańców dekanatu sokołowskiego, diecezjan rzeszowskich i wszystkich czcicieli Najświętszej Maryi Panny. Niech liczna obecność podczas aktu koronacji będzie znakiem zawierzenia Jej wszystkich dróg życia.
2013-04-23 14:17
Ocena:+20Podziel się:
Reklama
Wybrane dla Ciebie
Kraków: Figura Matki Bożej ponownie nad Teatrem Groteska
W piątek 22 maja, po blisko 70 latach nieobecności, w kopule budynku Związku Męskiej Młodzieży Przemysłowej i Rękodzielniczej nad Teatrem Groteska pojawiła się figura Matki Bożej. Cementowy odlew wrócił na swoje miejsce staraniem katolickiej organizacji założonej w Krakowie przez ks. Mieczysława Kuznowicza SJ.
Budynek przy ul. Skarbowej w Krakowie wzniesiono w latach 1912-29 dla powstałego 1906 r. Związku Młodzieży Przemysłowej i Rękodzielniczej (ZMPiR) pod wezwaniem św. Stanisława Kostki w Krakowie. Świeckie stowarzyszenie prowadzące działalność społeczną skupioną na pracy z młodzieżą powołał do istnienia jezuita ks. Mieczysław Kuznowicz. Obok sportu (uprawianego na terenach Juvenii należącej do Związku), to teatr był jednym w najważniejszych elementów wychowawczych nowopowstałej instytucji.
Obraz ulewy i śniegu wyrasta z realiów Palestyny. Deszcz jesienny i wiosenny rozstrzyga o zbiorach, a śnieg na Hermonie i w górach Libanu zasila potoki. Ten fragment zamyka wezwanie z Iz 55 do szukania Pana i do porzucenia drogi grzechu. Prorok Izajasz, w końcowej części księgi pocieszenia wygnańców (rozdz. 40-55), podaje obraz pewności: słowo Pana działa jak woda, która wnika w ziemię, budzi ziarno, daje nasienie siewcy i chleb jedzącemu. Hebrajskie dābār oznacza słowo i wydarzenie. W Biblii to pojęcie obejmuje także czyn, tak jak w opisie stworzenia z Rdz 1. Bóg mówi i zarazem stwarza fakt. Wers 11 używa przysłówka rēqām, „pusto, bez plonu”, w sensie „wrócić z pustymi rękami”. Słowo wraca do Boga jak posłaniec, z wykonanym zadaniem. Stąd w tekście pojawia się „posłannictwo”; w tle stoi czasownik „posłać” (šālaḥ). Pojawia się też „dokonać” (ʿāśāh) i „spełnić pomyślnie” (hiṣlīaḥ). W wygnaniu babilońskim obietnica powrotu brzmiała jak sen. Prorok pokazuje, że ta obietnica ma skuteczność samego Boga. Skuteczność słowa wynika z woli Boga, nie z siły ludzkiej. Bóg prowadzi swoje słowo aż do skutku, tak jak woda prowadzi ziemię do urodzaju. Septuaginta oddaje „słowo” jako logos. To ułatwiło chrześcijańskim czytelnikom widzieć tu zapowiedź Słowa, które przychodzi i przynosi owoc w historii. Obraz mówi także o kolejności. Najpierw słowo przenika, potem rodzi urodzaj. To uczy wytrwałości w słuchaniu i w nawróceniu. Woda działa po cichu, a jednak nieodwołalnie. Tak samo działa słowo Boże w człowieku i wspólnocie. Ono rozszerza zdolność słuchania, porządkuje pragnienia, prowadzi do czynu.
Br Maciej z Taize głosi rekolekcje w łódzkiej katedrze
W łódzkiej katedrze - trwają Akademickie Rekolekcje Wielkopostne, które głosi brat Maciej z Taize. W kolejnym dniu rekolekcyjnych spotkań łódzcy żacy wysłuchali konferencji, wzięli udział w adoracji krzyża oraz mogli skorzystać z sakramentu pokuty i pojednania.
W rekolekcyjnej nauce brat Maciej zwrócił uwagę słuchaczy na to, że - mamy iść za Jezusem, czyli odpowiedzieć na Jego zaproszenie. To zaproszenie często pojawia się w dolinie, Tam, gdzie jesteśmy. Tam, gdzie wydaje nam się, że ani nie mamy siły, ani ochoty, ani nic ciekawego się nie wydarzy. On jest tam z nami i On nas zaprasza. Mamy przyjąć to zaproszenie. Mamy nie zachowywać swojego życia tylko dla siebie, ale dbać i walczyć o relację z Bogiem i z drugim człowiekiem. Mamy porzucić swoje powierzchowne życie, a odnaleźć to, które czeka na nas w Bogu, który jest w nas. To jest cudowne. To jest nasz sprzęt do wejścia na górę. To jest lista rzeczy, które musimy przygotować, o których mamy myśleć, aby wejść na tą wysoką górę. Jeżeli przyjrzymy się po kolei liście tych rzeczy, które Jezus tutaj mówi nam, Piotrowi, to możemy je bez problemu podzielić na dwie grupy. Pierwsza grupa dotyczy naszej relacji z Bogiem. Druga naszej relacji z drugim człowiekiem. To tu zamyka się tajemnica przykazań i tajemnica chrześcijaństwa. - tłumaczył rekolekcjonista.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
