Reklama

Niedziela Częstochowska

By płomień nie zgasł

Roraty, rekolekcje, wyrzeczenia – Adwent to czas podejmowania trudu stawania się lepszym, ale przede wszystkim czas podarowany nam przez Boga na głębsze wejście w naszą duchowość

Czasem nie jest łatwo po zajęciach w szkole i odrabianiu lekcji wybrać się jeszcze wieczorem na Mszę św. Często nie chce mi się wyjść z domu na chłód, tym bardziej że już o 17.00 jest całkiem ciemno. Postanowiłam jednak w zeszłym roku, że będę codziennie uczestniczyć w Roratach i staram się w tym postanowieniu wytrwać – mówi Wiktoria, parafianka archikatedry i uczennica szkoły podstawowej. Rzeczywiście, wieczorem okolice katedry nie są najprzyjemniejsze, więc żeby było jej raźniej, do udziału we Mszy św. roratniej namawia koleżanki z klasy mieszkające po sąsiedzku. Kiedyś, kiedy były młodsze, same wykonywały lampiony. Teraz zanoszą światełko do domu w takich ze sklepu. – Jak wieje wiatr, trzeba się trochę natrudzić, żeby płomień nie zgasł – mówi Wiktoria. Ale to trochę tak, jak z naszym duchowym przygotowaniem do świąt Bożego Narodzenia. Trzeba się trochę natrudzić, poczynić starania o nasze wnętrze.

Oczekiwanie

Adwent – oczekiwanie na święta Bożego Narodzenia. Najbardziej niecierpliwe oczekiwanie przez dzieci, które mimo myśli o choince, prezentach i pierwszej gwiazdce, potrafią często lepiej niż dorośli odnaleźć prawdziwy wymiar tych świąt i chyba najchętniej uczestniczą w Roratach. Oczekiwanie przez dorosłych. Czekanie na cud narodzin Zbawiciela, nową nadzieję przychodzącą wraz z Dzieciątkiem Jezus, wytęsknione rodzinne spotkania, do których coraz mniej w zagonionym świecie i życiu sposobności. Ważne tylko, by w tym czasie oczekiwania nie zgubić tego, co naprawdę najważniejsze.

Prostowanie ścieżek

Reklama

– Czas Adwentu to czas podarowany przez Boga, to Jego dar – mówi ks. Roman, wikariusz jednej z podczęstochowskich parafii. – Dostajemy ten dar czterech adwentowych tygodni, by wejść głębiej w swoją duchowość i usłyszeć nawoływanie św. Jana Chrzciciela: „Prostujcie drogi Pańskie, przygotujcie Jemu ścieżki”. – Mam takie poczucie, że prostuję drogi Pańskie, kiedy prostuję te własne w sakramencie spowiedzi – mówi Piotr, ministrant. Jest w tym wielka logika. Walcząc z własnymi krętactwami, słabościami, zrywając z przywiązaniem do grzechów, przygotowujemy rozświetlone ścieżki dla przychodzącego Jezusa, mościmy dla Niego posłanie w sercach.

Adwentowa dieta

Atrybutami tego czasu są dobre uczynki i wyrzeczenia, podejmowane w ramach adwentowych postanowień. Z reguły chcemy być lepszymi, ale nie jest to łatwe. Czasem warto więc zacząć od rzeczy małych. Byleby, jeśli jesteśmy ludźmi dorosłymi, nie popaść w infantylizm. Niech te „rzeczy małe” będą na miarę naszej dojrzałości. Pamiętam opowieść ks. Jana, dziś proboszcza parafii w Żarkach, o pewnej leciwej już parafiance z czasów jego wikariuszostwa, która przez cały Adwent odmawiała sobie cukierków. Pieczołowicie odkładała je przez wszystkie dni Adwentu, a w pierwszy dzień Bożego Narodzenia, ucieszona że dała radę... zjadła je wszystkie za jednym posiedzeniem... :). Wielu księży podkreśla swoistą modę na „adwentowe diety”, w których przodują oczywiście przedstawicielki płci pięknej. Adwent staje się okazją do czterech tygodni zawalczenia o swoją sylwetkę, a nie o to przecież w wyrzeczeniach adwentowych chodzi. – Ważne jest, z jaką duchową sylwetką wejdziemy w świąteczny czas – tłumaczy ks. Robert swoim oazowiczkom-licealistkom.

Anielska dobroć

Jeśli wyrzekamy się czegoś, co lubimy jeść, robić, to po to, by nauczyć się panowania nad sobą, swoimi zachciankami, popędami, a tym samym, by pozostawić większą przestrzeń w nas dla Pana Boga. Jeśli dzielimy się czymś z bliźnim, to nie tym, co nam zbywa, co nam się już przejadło, znudziło, ale tym, co i nas samych by ucieszyło, tym, czego wyrzeczenie się przez nas nie jest wcale sprawą łatwą. Jeśli czynić coś dla innych, to nie na odczep się – bo nie mam wyjścia poproszona, poproszony o zrobienie czegoś przez proboszcza. Jeśli coś czynić dla drugich, to nie z cierpiętniczą miną, która sprawi, że ten gest, ten „dar” stanie bliźniemu kością w gardle. Jeśli coś czynić, to nie po to, by sąsiedzi dostrzegli, jak jesteś wspaniałomyślny i przedobry, nie po to, byś samemu sobie wydał się aniołem.

Czas światłości

Reklama

„Jezus jest już blisko. We drzwiach. Marana tha! Przyjdź, Panie Jezu! Potrzebujemy Ciebie! Bo wokół nas tyle zakłamania, szarości, nienawiści, brutalności, chciwości i zazdrości, że zapomnieliśmy już, czym jest światłość, czym jest dobroć, czym jest bezinteresowność. Prośmy Boga w te radosne adwentowe dni, by zamieszkały w nas prawda, życzliwość i serdeczność – by zamieszkała w nas miłość: by narodził się w nas Bóg” – brzmiało zaproszenie na Roraty w jednym z kościołów w Płońsku w diecezji płockiej.

Życzmy sobie na czas Adwentu, byśmy w tym brutalnym, pełnym zazdrości i zakłamania świecie nie zapomnieli, czym jest światłość. Bądźmy w tych dniach lampionami rozświetlającymi świat wokół nas i dbajmy, by płomień w nas nie zgasł.

2013-11-26 16:07

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

#ModlimySię – wyjątkowy konkurs dla czytelników „Niedzieli”!

Tygodnik Katolicki "Niedziela" we współpracy z Wydawnictwem eSPe, które ufundowało nagrody, mają zaszczyt zaprosić Czytelników do udziału w wyjątkowym konkursie adwentowym. Do wygrania 10 wyjątkowych książek: „Kościół. Kocham i rozumiem” oraz „Przygotujcie drogę Panu. Modlitwy na adwent”.

Zachęcamy do wspólnej zabawy oraz włączenia się w popularyzowanie potrzeby modlitwy wśród naszych znajomych. Twoja modlitwa ma szanse stworzyć wyjątkowy modlitewnik w formacie ebookowego PDF, z którego będą korzystać tysiące czytelników! Poniżej zasady konkursu:

CZYTAJ DALEJ

We władzy… „ekspertów”

Przy okazji pandemii dowiedzieliśmy się, jak nisko upadła nauka i jak mocno została wzięta na smycz przez wielkie koncerny farmaceutyczne.

Wkroczyliśmy w epokę z trudem maskowanej tyranii. Jeszcze mamią nas tym, że obowiązuje ustrój demokratyczny, jeszcze twierdzą, że media służą do informowania i edukacji... ale przecież dobrze już widzimy, co się wyłania z tej dwuletniej mgły. Pysk epoki jest odrażający. Oto ci, którzy posiadają zbyt wiele, postanowili zniewolić ostatecznie tych, którzy posiadają niewiele. Ponieważ tych, którzy niewiele posiadają, jest większość, więc jest to świadoma i bezczelna tyrania mniejszości (i to nikłej) wobec ogromnej masy, która nie ma już zupełnie nic do powiedzenia. Wybory stały się atrapą, za kulisami czają się bowiem ci, którzy sprawiają, że i tak ich rozstrzygnięcia muszą być zgodne z wcześniej przyjętym scenariuszem. Pozorna demokracja państw narodowych została całkowicie wydrążona przez pasożyta finansów. Wielkie korporacje, banki i fundusze poruszane są niewidzialnymi nićmi, które wiodą do ciągle tych samych dłoni. Wielkie pieniądze skupiane są w coraz węższych kręgach i prowadzą na szczyt finansowej piramidy. Tam już nie liczy się sama chęć zysku i posiadania, tam są bowiem ci, których nic już nie limituje – oni mają wszystko i mogą mieć jeszcze więcej, jeśli zechcą. Oni zresztą – po przeczytaniu tego felietonu – uruchomią wszelkie sprężyny, aby jego autor został zupełnie zamilczany lub też przedstawiony w psychiatrycznym świetle. Ogromna koncentracja kapitału sprawia, że posiadający go ludzie przypisują sobie boskie atrybuty. Starają się zapanować nad całą resztą mieszkańców naszej planety, której zasoby zgromadzili w swoich rękach. Gdyby jednak wszystko się wydało, gniew milionów zmiótłby ich z powierzchni ziemi, maskują zatem, kluczą, ukrywają swoje intencje i... konsekwentnie powiększają swoją – niczym niekontrolowaną – władzę. Edukację ustawili tak, że każdy przejaw zdrowego myślenia tępiony jest drwiną, śmiechem, izolacją. Po prostu nie wolno tak myśleć i już! Nie wolno patrzeć im na ręce. Oni mają zarządzać nami jak „Partią Zewnętrzną” z Roku 1984 Orwella, mają mieć wszelkie potencje do podejmowania decyzji ważących na naszym losie.

CZYTAJ DALEJ

V Bolesławiecki Marsz dla Życia i Rodziny

2021-09-19 19:32

ks. Waldemar Wesołowski

Ulicami Bolesławca przeszedł V Marsz dla Życia i Rodziny pod hasłem „Tato – bądź, prowadź, chroń”.

Po kilkuletniej przerwie to wydarzenie powróciło na ulice miasta. Bolesławiecki marsz był jedynym, jaki odbył się na terenie diecezji legnickiej. Odbył się w łączności z marszem ogólnopolskim, jaki odbył się w Warszawie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję