Reklama

Duchowość

Z bł. Katarzyną Emmerich na Via Dolorosa

Ewangeliczne narracje o męce i śmierci Jezusa Chrystusa wyznaczyły główny nurt pasyjnej wiary i pobożności chrześcijan. Rozważanie Jego męki i śmierci zaowocowało także głębokimi przeżyciami mistycznymi, a wśród nich – niezwykłym świadectwem, które złożyła bł. Katarzyna Emmerich. Czytanie „Pasji, czyli bolesnej męki Pana naszego Jezusa Chrystusa”, to wstąpienie na jerozolimską Via Dolorosa i jej przejście wraz z mistyczką, której zapisy „uzupełniają” to, co znamy z Ewangelii

Równocześnie miałam widzenie, że i w państwie piekielnym nie było jedności. Szatan pragnął, by Żydzi stali się winnymi tej zbrodni, wydając na śmierć najniewinniejszego z ludzi. Pragnął śmierci Jezusa, bo nienawidził Go za nawracanie grzeszników, świętą naukę, uzdrawianie i sprawiedliwość.
Bł. Katarzyna Emmerich, „Pasja”

Męka Jezusa rozpoczęła się na długo przed pojmaniem w Getsemani. Gdy w Betlejem aniołowie obwieszczali radosną wieść o narodzinach Zbawiciela, w Jerozolimie rosło już drzewo na Jego krzyż. Od początku obok przyjęcia Jezusa i Jego nauczania nasilały się odrzucenie i wrogość. Mając świadomość swego przeznaczenia i losu, Jezus przygotowywał uczniów do zadań apostolskich, które ich czekały.

Jego wskazania przybrały na sile w ostatnim okresie działalności publicznej, gdy nabierała kształtów posługa misyjna ukierunkowana na miejsca i ludzi znanych z Dziejów Apostolskich i tradycji wczesnochrześcijańskiej. Uczniowie coraz wyraźniej przeczuwali bliską perspektywę męki i śmierci Mistrza. Rosnącemu zainteresowaniu Jego naukami towarzyszyła jednak wrogość, która miała się wkrótce ujawnić.

Uroczysty wjazd do Jerozolimy

Reklama

Krótkie chwile entuzjazmu tłumów w Niedzielę Palmową zostały poprzedzone pobytem Jezusa w domu Łazarza w Betanii. Tam ukazał On sens dziejów zbawienia, rozpoczynając „od raju, od upadku Adama i Ewy i od obietnicy Zbawiciela”. Nauczał, jak niegdyś w Galilei, za pomocą przypowieści. Poczynił też przygotowania do uroczystego przybycia do Miasta Świętego, w którym historia zbawienia miała osiągnąć apogeum.

Wjazd do Jerozolimy to tryumf obiecanego i zapowiadanego Mesjasza, a zarazem czas smutku i ujawnienia się wrogich Mu zachowań i postaw. Magdalena powtórnie namaszcza Jezusa, co stanowi zapowiedź Jego pogrzebu, po czym następują wydarzenia znane z Ewangelii i wzbogacone o szczegóły przeżyć mistycznych: nauka Łazarza i surowe napomnienie Piotra, ofiara wdowy, zapowiedź zburzenia Jerozolimy i innych przyszłych wydarzeń oraz uczta w domu Łazarza.

Ostatnie nauki Jezusa w świątyni

Im bliżej pojmania i męki, tym bardziej działalność Jezusa zyskuje na intensywności i sile. Jego nauczanie dotyczy przede wszystkim przyszłości, zapowiada i przygotowuje czas Kościoła, którego trzonem będzie posługa sakramentalna, z Eucharystią na czele.

Namaszczenie Jezusa w Betanii

Reklama

Bliskość śmierci i jej następstw wzmaga napięcie. Towarzyszą temu kolejne zapowiedzi losu uczniów, a także Maryi, Matki Jezusa. Wielkie znaczenie ma posługa kobiet towarzyszących Jezusowi, których wierność budzi szczere uznanie i podziw. Znajduje to szczególny wyraz podczas uczty w domu Szymona i w namaszczeniu Jezusa drogocennym olejkiem przez jedną z nich. Na drugim biegunie tej wierności stoi zło, bo Judasz zaczyna realizację swego zdradzieckiego planu.

Ostatnia Wieczerza

Wieczernik to matka wszystkich kościołów, dlatego tak ważne są jego położenie i wygląd. Tak samo ważny jest przebieg Ostatniej Wieczerzy, jak i używane naczynia oraz wzgląd na uczestników, wśród których wyróżniały się Maryja i święte niewiasty. Obszerny opis Ostatniej Wieczerzy uwypukla jej przełomowe znaczenie w życiu Jezusa i Jego uczniów oraz w życiu Kościoła.

Wielką wymowę ma obrzęd umycia nóg, poprzedzający ustanowienie Najświętszego Sakramentu, po którym następują ostatnie nauki dotyczące udzielania sakramentów świętych i poświęcenie Apostołów. Ustanowienie Eucharystii w pewien sposób zamyka czas Jezusa oraz antycypuje czas Kościoła. Nie ma innej drogi do Jezusa jak ta, którą jest Kościół.

Ogrójec i pojmanie Jezusa

Przyjęcie Najświętszego Sakramentu umocniło uczniów obecnych w Wieczerniku. Natomiast ciężar win i grzechów ludzkich był w Ogrójcu przyczyną pokus szatańskich podobnych do tych, które Jezus przeżył na początku działalności publicznej. Wzmagające się lęk i trwoga konania zostały przezwyciężone przez ufną modlitwę i całkowite zawierzenie Ojcu. Mistyczka uwypukla prawdziwe człowieczeństwo Jezusa i Jego duchową moc, która nie pozostawia wątpliwości, że wobec bezmiaru zła i zgorszenia ostatnie słowo zawsze należy do Boga. Kościół i wierni w zmaganiach ze złem nigdy nie są sami, ponieważ ich mocą i lekarstwem jest Eucharystia – jako serce życia i misji Kościoła.

Nadejście Judasza zapoczątkowało realizację zapowiedzi męki Jezusa. W kontekście zdrady tym mocniej ujawniła się złość prześladowców. Wizja pojmania została poprzedzona nawiązaniami do drzewa krzyża, na którym zawiśnie ciało Zbawiciela. Pojmanie potwierdziło złość wrogów, a zarazem odsłoniło ich niemoc widoczną w narastających obawach i lęku. Nasiliło również przygotowania ze strony wpływowych przeciwników Jezusa, z którymi szedł w parze strach paraliżujący Jego uczniów i Apostołów.

Jezus przed Annaszem i Kajfaszem

Przesłuchanie przed najwyższymi autorytetami religijnymi Izraela było farsą, w której preteksty zastąpiły przyczyny. Jednak właśnie wtedy, wśród pogardy, szyderstw i pośmiewiska, uwidoczniły się mesjańska tożsamość Jezusa i Jego prawdziwa godność. Podczas nocnych i porannych przesłuchań przed Annaszem i Kajfaszem w pełni zostaje odsłonięty sens dziejów Izraela. Tym większy paradoks stanowi zatem naigrawanie się z Jezusa i zaparcie się Piotra, a także – z jednej strony: najpiękniejszy znak wierności – obecność Maryi, Matki Jezusa, oraz – z drugiej strony: najwymowniejszy znak dramatu – obecność i rozpacz Judasza.

Jezus przed Piłatem i Herodem

Pochód do domu Piłata znowu obnażył złość prześladowców oraz potwierdził wierność Matki Jezusa, Magdaleny i Jana. Ze względu na wagę tego epizodu, wiele miejsca zajmuje opis pałacu i jego otoczenia. Przesłuchanie przed Piłatem opiera się na relacji z Ewangelii według św. Jana, postrzeganej przez biblistów jako najbliższej wydarzeniom, które opisuje.

Dawna siedziba Piłata to miejsce początku nabożeństwa Drogi Krzyżowej, czyli „bolesnego rozpamiętywania gorzkiej Męki naszego Boskiego Odkupiciela”. W mistycznej wizji jest też mowa o żonie Piłata i przesłuchaniu przed Herodem, marionetkowym królem żydowskim, od którego Jezus wraca do Piłata, gdzie wrogowie żądają ukrzyżowania Go.

Biczowanie, cierniem ukoronowanie i skazanie na śmierć

Szczegóły biczowania Jezusa budzą przerażenie i litość, obnażając najmroczniejsze strony ludzkich postaw i zachowań, silnie kontrastujące z postawą i wyglądem Maryi oraz Magdaleny. Przedłużeniem cierpień i udręk było ukoronowanie cierniem, po którym Piłat wystawił Jezusa na widok publiczny ze słowami: „Oto Człowiek”. Wizja uwypukla narastanie wrogości, która doprowadziła do znieczulicy serc i sumień, a napełniając Piłata strachem, do skazania Jezusa na śmierć krzyżową.

Dźwiganie krzyża na Golgotę

Jak paciorki różańca następują kolejne ogniwa dramatu: w poniżeniu i cierpieniach Jezus niesie swój krzyż. Po pierwszym upadku spotyka Matkę. Podnosi się z drugiego upadku. Pomoc Szymona Cyrenejczyka, mężczyzny „w wieku około 40 lat”, nie zapobiega trzeciemu upadkowi.

Wielką ulgę przyniosła Weronika, ocierając twarz Jezusa z potu, krwi i łez, zaś użyta przez nią chusta nabrała cudownych właściwości. Wizjonerka wzmiankuje również płaczące niewiasty, czwarty i piąty upadek Jezusa pod krzyżem, a także szósty i siódmy, gdy, wstępując na Golgotę, doszedł On do miejsca przeznaczenia. Otoczony prześladowcami i wspomagany przez nielicznych, nie pozostał sam: w drodze na Golgotę towarzyszyły Mu Maryja i święte niewiasty.

Ukrzyżowanie i śmierć Zbawiciela

Rozebranie z szat i podanie octu stanowiło wstęp do przybicia Jezusa do krzyża. Zastanawiają rozmaite szczegóły, o których nie ma wzmianki w Ewangeliach, a brzmiące bardzo wiarygodnie. Kolejny raz eksponuje się jedność i spójność historii zbawienia: „Wśród jęków bolesnych modlił się Jezus ustawicznie i powtarzał pojedyncze ustępy z psalmów i proroków, które przepowiedziane w Starym Zakonie, spełniały się obecnie w Nim”. Wizjonerka sugestywnie przedstawia podniesienie krzyża, losowanie sukni Jezusa, reakcję dwóch łotrów oraz – co wyjątkowo wymowne i poruszające – siedem słów Ukrzyżowanego. Jego śmierci towarzyszą niezwykłe znaki – trzęsienie ziemi i pojawienie się umarłych w Jerozolimie.

Pogrzeb i złożenie do grobu

Po żądaniu Józefa z Arymatei, by Piłat przekazał ciało, dokonało się otwarcie boku Jezusa i upewnienie co do śmierci dwóch ukrzyżowanych z Nim łotrów. Następuje opis ogrodu i grobu, do którego miało zostać złożone ciało Jezusa, a także przygotowań do pospiesznego pogrzebu oraz złożenia do grobu.

2014-03-17 15:16

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Modlitewna pamięć o ofiarach

Niedziela bielsko-żywiecka 47/2017, str. 1

[ TEMATY ]

Droga Krzyżowa

obóz koncentracyjny

PB

Droga Krzyżowa na terenie obozu Birkenau

Droga Krzyżowa na terenie obozu Birkenau

Kilka tysięcy osób wzięło udział w nabożeństwie Drogi Krzyżowej na terenie byłego niemieckiego obozu zagłady Birkenau w Brzezince. Tradycyjnie w niedzielę po uroczystości Wszystkich Świętych pośród ruin krematoriów i baraków obozowych wierni modlili się za ofiary obozów koncentracyjnych i gułagów.

CZYTAJ DALEJ

Nowa Biała: abp Jędraszewski odwiedził domy pogorzelców

2021-06-20 20:21

twitter.com/ArchKrakowska

Abp Marek Jędraszewski spotkał się w Nowej Białej z mieszkańcami domów, które zostały całkowicie lub częściowo zniszczone w wielkim pożarze. Zapewnił o pomocy archidiecezji krakowskiej dla wszystkich osób, które straciły często cały dorobek życia.

- Tworzymy wspólnie Kościół, teraz właśnie możecie liczyć na naszą pomoc - zapewnił abp Marek Jędraszewski, metropolita krakowski, który na ul. św. Katarzyny, gdzie doszło do pożaru spotkał się z mieszkańcami, których dobytki w całości lub częściowo zostały zniszczone w wielkim pożarze, który trawił wioskę od sobotniego popołudnia do późnego wieczora.

CZYTAJ DALEJ

Przygotowania do Wakacyjnej Ewangelizacji Bieszczadów

2021-06-22 10:55

ks. Maciej Flader

Uczestnicy brali udział w warsztatach ewangelizacji ulicznej

Uczestnicy brali udział w warsztatach ewangelizacji ulicznej

W dniach 18-20.06. 2021r, w Domu Rekolekcyjnym w Rzepedzi odbyły się rekolekcje BDJ – Przygotowania, które miały przygotować uczestników do Wakacyjnej Ewangelizacji Bieszczadów.

W programie rekolekcji dużo miejsca poświęcano ewangelizacji. Księża prowadzący – ks. Mateusz Rutkowski i ks. Maciej Flader ukazywali uczestnikom cechy dobrego świadectwa, które powinno być radosne, krótkie i skoncentrowane na Jezusie. Uzupełnieniem konferencji były warsztaty, w których biorący udział mogli praktycznie poćwiczyć rozmowy ewangelizacyjne, wcielając się w różne osoby i sytuacje, które mogą napotkać nie tylko na Zaporze w czasie wakacji, ale i w życiu codziennym. Centrum każdego dnia była wspólna Eucharystia, podczas której uczestnicy polecali Bogu Ojcu wakacyjną akcję. Nie zabrakło również czasu na integrację przy grillu oraz wspólną kawę na tarasie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję