Ostatnio przewija się w mediach pytanie: „Czy Jan Paweł II może być atrakcyjny dla obecnej młodzieży?”. Przy tak postawionym zadaniu należałoby określić: co znaczy dziś „atrakcyjny” i jaka jest ta „obecna młodzież”. Obecni nastolatkowie i ich trochę starsi koledzy nie pamiętają Papieża Polaka z okresu jego wielkiego publicznego działania, jego energii i możliwości. Nie widzieli atmosfery tamtych lat – od pierwszej wizyty Papieża w Ojczyźnie w 1979 r., poprzez kolejne spotkania, podnoszące Polskę z komunistycznego, moskiewskiego zniewolenia. Starsze pokolenia mają w pamięci tamten entuzjazm, radość, jakąś niespotykaną dotąd szczerą euforię wyzwalaną w nas przez człowieka w bieli, z rozwartymi ramionami, na powitanie i pożegnanie całującego polską ziemię! Kogoś dotąd niebywałego, pełnego prawdziwej radości życia, miłości, naturalnego piękna. Dzisiaj młodzi nie wiedzą, co to wówczas znaczyło czuć się jego „umiłowanym rodakiem”, jak często zwracał się do nas. Dlatego tak ważne jest, aby młodzi oglądali jak najwięcej nagrań, filmów dokumentalnych, czytali książki z homiliami, tekstami Jana Pawła II. Te treści są dzisiaj bardzo aktualne, bo tak naprawdę trzeba byłoby od początku nauczyć się iść za naszym Papieżem aż do prawdziwej wolności.