Rzym 1984 r. i plac św. Piotra w Watykanie. Wtedy to podczas obchodów Jubileuszu Odkupienia odbyło się międzynarodowe spotkanie młodzieży z papieżem Janem Pawłem II. Przyjechało na nie około 300 tys. osób, a Ojciec Święty wręczył wtedy młodzieży krzyż i powiedział: „Ponieście ten krzyż przez wszystkie kontynenty świata”
Krzyż ten znany jest dziś jako Krzyż Światowych Dni Młodzieży. W Niedzielę Palmową 13 kwietnia br. w Watykanie na zakończenie Mszy św. grupa Brazylijczyków wręczyła krzyż Światowych Dni Młodzieży oraz ikonę Matki Bożej „Salus Populi Romani” swoim rówieśnikom z Polski.
Ponad 100-osobowa delegacja młodych z Polski – w tym przedstawiciele diecezji rzeszowskiej – przejmując krzyż rozpoczęli, jak przypomniał papież Franciszek, „proces przygotowania do kolejnego spotkania światowego, które odbędzie się w lipcu 2016 roku w Krakowie pod hasłem «Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią»” (na zdjęciu powyżej). Franciszek wezwał do modlitwy: „Prośmy Pana, aby krzyż wraz z ikoną Maryi, Salus Populi Romani był znakiem nadziei dla wszystkich, ukazując światu niezwyciężoną miłość Chrystusa”. Najpierw krzyż i ikona nawiedzą archidiecezję poznańską, potem diecezję kaliską i włocławską. Znaki zawitają także na Lednicę, do diecezji warszawsko-praskiej i siedleckiej. Od 29 czerwca do 13 grudnia br. krzyż i ikona wędrować będą po diecezjach krajów naszych sąsiadów: Białorusi, Litwy, Łotwy, Rosji, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Węgier, Słowacji i Czech.
Krzyż oraz ikona Matki Bożej „Salus Populi Romani” powrócą do Polski 14 grudnia br. i peregrynować będą po kolejnych diecezjach. Znaki obecne będą w czasie IV Krajowego Kongresu Misyjnego w Warszawie w czerwcu 2015 r., jak również w czasie diecezjalnej pielgrzymki grekokatolików we wrześniu 2015 r. W diecezji rzeszowskiej krzyż będzie dwukrotnie – oprócz przewidzianego terminu (1-11 czerwca 2015 r.) zostanie wypożyczony na dzień 19 czerwca br. na „Festiwal Wiary” i koncert „Jednego Serca Jednego Ducha”. Ostatnimi diecezjami na trasie peregrynacji będą tarnowska oraz greckokatolicka diecezja przemysko-warszawska.
Światowe Dni Młodzieży odbywają się co roku w Niedzielę Palmową w poszczególnych diecezjach, natomiast co dwa-trzy lata organizowane są spotkania o wymiarze międzynarodowym. Główne spotkanie ŚDM poprzedzają dni diecezjalne, jest to czas poświęcony poznawaniu lokalnej kultury i religijności, zaznajomieniu się z tym, jak żyją ludzie w miejscu, gdzie odbywają się spotkania, jak praktykują i jak wygląda ich wiara.
Światowy Dzień Młodzieży w diecezji rzeszowskiej miał miejsce tradycyjnie w katedrze i rozpoczął się konkursem palm przyniesionych przez młodych. W tym roku zgłoszono ich 18, a każda została zmierzona i opisana. Pierwsze miejsce zajęli młodzi z Medyni Głogowskiej (26,5 m), drugie miejsce młodzież z Borku Wielkiego (14,5 m), trzecie miejsce – parafia Rzeszów-Przybyszówka (12,4 m). Uroczystej Mszy św. przewodniczył bp Jan Wątroba, który mówił do zgromadzonej młodzieży: „(…) w naszym wchodzeniu na szczyty wybierzmy drogę, którą proponuje Jezus. Nie jest to łatwa droga, ale drogowskazem niech będzie Ten, który sam jest Drogą. Od tego, którą drogę wybierzemy: łatwą, czy trudną, zależy nasza wieczność...”. Święto młodych jak zawsze pełne było entuzjazmu, radości, a także poważnych przemyśleń. Zaczęli oni już przygotowania do wydarzeń związanych ze Światowymi Dniami Młodzieży w Krakowie w 2016 r.
Spotkania takie jak w Rzeszowie odbyły się w Jaśle w kościele Ojców Franciszkanów i w Gorlicach w kościele św. Andrzeja Boboli.
Goszcząca u rodzin w Parafii Świętego Ducha we Włocławku-Michelinie młodzież odwiedziła 22 lipca 2016 r. Zakład Karny we Włocławku i spotkała się ze skazanymi, współautorami wystawy „Auschwitz, historia, edukacja obywatelska”.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
W sobotę, 30 maja, w archikatedrze lubelskiej 5 diakonów Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie z rąk abp. Stanisława Budzika przyjęło święcenia prezbiteratu.
– Uroczystość święceń kapłańskich jest jednym z najważniejszych wydarzeń w ciągu roku liturgicznego. W tym dniu widać, ile wiary jest w ludzie Bożym, ile jest we wspólnocie Kościoła odwagi i nadziei, która młodym ludziom może dać siłę i radość z poświęcenia się Panu – powiedział metropolita. Do Andrzeja, Michała, Karola, Mateusza i Rafała skierował Chrystusowe słowa: „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i aby owoc wasz trwał” (J 15,16).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
