Reklama

Geograf – Paulin

6 czerwca 2017 r. w szpitalu w Sieradzu zmarł o. doc. dr hab. Ludwik Kaszowski, paulin, znany i ceniony w świecie naukowym – w Polsce i za granicą – badacz geograf, wzorowy wychowawca, wspaniały przyjaciel

Niedziela Ogólnopolska 27/2017, str. 28-29

Większą część swego dorosłego życia o. Ludwik Kaszowski związał z Instytutem Geografii i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Tutaj studiował, tutaj osiągał kolejne stopnie naukowe, tutaj też pracował od 1963 r. aż do wstąpienia do Zakonu Paulinów w 1996 r., a potem jeszcze po uzyskaniu święceń kapłańskich i zakonnych.

W życiu świeckim

Ludwik Kaszowski urodził się 14 sierpnia 1939 r. w Jaworznie jako jedno z dziesięciorga dzieci Stanisława i Marii Kaszowskich. W 1957 r. podjął studia geograficzne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był bardzo zdolnym studentem, a jego praca magisterska została wysoko oceniona i wydrukowana. Dyplom magistra geografii uzyskał w 1962 r. W tym samym roku został przyjęty na staż asystencki w Katedrze Geografii Fizycznej Instytutu Geografii UJ. W 1972 r. uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim stopień doktora nauk geograficznych, zaś w 1985 r. – stopień naukowy doktora habilitowanego. W 1989 r. został powołany na stanowisko docenta.

Reklama

Jeszcze w trakcie swej pracy w instytucie zaczął wędrować z Pieszą Pielgrzymką Skałeczną na Jasną Górę (1993). Pielgrzymowanie kontynuował po wstąpieniu do Zakonu Paulinów. Zawsze wygospodarowywał „kwadrans akademicki”, aby opowiedzieć pielgrzymom o niezwykłości mijanego krajobrazu.

W życiu zakonnym

W 1996 r. postanowił ostatecznie porzucić stan świecki oraz umiłowaną geografię i poświęcić swe dalsze życie służbie Bogu i Matce Bożej. Wtedy też wstąpił do nowicjatu Ojców Paulinów w Leśniowie. W 1997 r. rozpoczął indywidualne studia w seminarium duchownym w Krakowie na Skałce. Okresową profesję zakonną na 3 lata złożył w Leśniowie w 1997 r., a profesję wieczystą – na Jasnej Górze w 2000 r. W tym też roku otrzymał święcenia diakonatu, zaś święcenia prezbiteratu – w 2001 r. Równocześnie w latach 1997 – 2002 był zatrudniony w Wyższej Szkole Języków Obcych i Ekonomii (późniejszej Akademii Polonijnej) w Częstochowie jako nauczyciel akademicki na stanowisku profesora. Kierował tam podyplomowym studium: Pielgrzymki, Turystyka Religijna. Ponadto był zatrudniony jako katecheta w przedszkolu społecznym oraz w Szkole Podstawowej w Czerwiennem, z którą utrzymywał bliski kontakt do ostatnich dni swego życia.

W 2001 r. powrócił do pracy w Instytucie Geografii i Gospodarki Przestrzennej UJ i został zatrudniony w Zakładzie Geografii Religii. Równocześnie w 2001 r. został duszpasterzem akademickim na Skałce. W 2003 r. został powołany na prefekta studiów w Wyższym Seminarium Duchownym Zakonu Paulinów na Skałce.

Reklama

Z dniem 1 października 2004 r. przeszedł na emeryturę w Instytucie Geografii i Gospodarki Przestrzennej UJ. Przyjaciele i uczniowie sprezentowali mu z tej okazji księgę pamiątkową pt. „Przyroda – Człowiek – Bóg. Ojcu Docentowi dr. hab. Ludwikowi Kaszowskiemu w 65. rocznicę urodzin” (red. B. Izmaiłow, Kraków 2004). Autorami dedykowanych mu prac byli zarówno geografowie, jak i paulini. Potem o. Ludwik skoncentrował się głównie na pracy duszpasterskiej w kolejnych domach zakonnych: na Skałce, w Mochowie-Paulinach k. Głogówka, a od 2011 r. aż do śmierci – w Wieruszowie.

Naukowiec

Pragniemy choć w kilku słowach scharakteryzować działalność o. Ludwika jako Geografa (przez duże „G”). W Instytucie Geografii UJ (później Instytut Geografii i Gospodarki Przestrzennej UJ) pełnił odpowiedzialne funkcje kierownika Zakładu Geomorfologii oraz kierownika Stacji Naukowej instytutu w Łazach k. Bochni, którą stworzył od podstaw. Dwukrotnie był wybierany na zastępcę dyrektora instytutu do spraw dydaktycznych. W latach 1993-96 sprawował z wyboru funkcję dyrektora instytutu. Był wspaniałym dyrektorem. Zawsze, nawet w sytuacjach – wydawałoby się – bez wyjścia, znajdował kompromisowe rozwiązania. Pod jego kierownictwem Instytut Geografii stał się jedną z najlepiej funkcjonujących placówek Uniwersytetu Jagiellońskiego.

O. Ludwik Kaszowski był wybitnym naukowcem z zakresu geomorfologii. Utworzył krakowską szkołę geomorfologii fluwialnej. Zawsze interesowały go obszary górskie, stąd jako geograf uczestniczył w wyprawach naukowych w wysokie góry – Andy Peruwiańskie, Hindukusz Afgański, Atlas Marokański. Prowadził też intensywne badania w Tatrach oraz Masywie Centralnym. Zebrane w trakcie tych wypraw materiały stanowiły zasadniczą część jego rozprawy habilitacyjnej. Uczestniczył w międzynarodowych badaniach naukowych w Szwecji, Belgii, we Francji, w Wielkiej Brytanii, Jugosławii, na Węgrzech i w wielu innych krajach. Był współinicjatorem zorganizowania polsko-ukraińskiej Karpackiej Szkoły Geograficzno-Ekologicznej. Stał się jednym z głównych w Polsce i jednym z ważniejszych w świecie autorytetów naukowych w zakresie geomorfologii obszarów górskich i wyżynnych. Gdy po uzyskaniu święceń w 2001 r. powrócił do pracy w instytucie i zaczął pracować w Zakładzie Geografii Religii, zmieniła się jego orientacja naukowa. Stąd też prace publikowane przez niego w ostatnim okresie przed przejściem na emeryturę dotyczyły problemów metodologii pielgrzymowania oraz zagadnień teologicznych. Uczestniczył w międzynarodowych kongresach poświęconych tej problematyce (Fatima 2001, Montserrat 2002).

W swych pracach osiągnął rzadką w dzisiejszych studiach naukowych umiejętność dokonywania syntez, zwłaszcza w zakresie relacji środowisko przyrodnicze – człowiek. Był członkiem zwyczajnym, a następnie honorowym Komisji Nauk Geograficznych Oddziału PAN w Krakowie. Ponadto aktywnie działał w Polskim Towarzystwie Geograficznym i Polskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk o Ziemi.

Nauczyciel akademicki

Był wspaniałym i cenionym nauczycielem akademickim. Wypromował ponad 60 magistrów geografii i 3 doktorów. Wiele uwagi poświęcał Kołu Geografów Uniwersytetu Jagiellońskiego. Był przewodniczącym (1969-71) i wiceprzewodniczącym (1971-73) Ogólnopolskiego Komitetu Koordynacyjnego Studenckich Kół Naukowych Geografów. W latach 1982-95 pełnił funkcję opiekuna naukowego Koła Geografów UJ.

Gdy w 1980 r. w instytucie powstawała Solidarność, o. Ludwik został zastępcą przewodniczącego. W okresie stanu wojennego aktywnie zaangażował się w pracę konspiracyjną. Organizował różne akcje protestacyjne, współpracował z Arcybiskupim Komitetem Pomocy Więźniom i Internowanym. Niósł pomoc potrzebującym pracownikom i studentom. Był inicjatorem w instytucie akcji charytatywnej na rzecz Polaków mieszkających na terenach dawnego Związku Radzieckiego.

O. Ludwik Kaszowski, wspaniały naukowiec i nauczyciel, umiejętnie łączył swą pracę z posłannictwem duszpasterskim. Doskonale wkomponował się w życie instytutu.

Dziękujemy Bożej Opatrzności, że postawiła o. Ludwika na naszej drodze, a zarazem za to, że również nam pozwoliła się znaleźć na jego ścieżce życia.

Pożegnanie

Uroczystości pogrzebowe odbyły się 8 czerwca 2017 r. w sanktuarium Pana Jezusa Miłosiernego Pięciorańskiego w Wieruszowie. Przewodniczył im biskup pomocniczy diecezji kaliskiej Łukasz Buzun, a uczestniczyli w nich m.in. generał Zakonu Paulinów o. Arnold Chrapkowski oraz proboszcz i przeor klasztoru w Wieruszowie o. Piotr Polek. O. dr hab. Ludwik Kaszowski OSPPE spoczął w grobowcu ojców paulinów na cmentarzu w Wieruszowie. W ostatniej drodze towarzyszyli mu parafianie liczne grono duchowieństwa, a także przedstawiciele różnych ośrodków geograficznych w Polsce. Pozostanie na zawsze w naszej wdzięcznej pamięci jako niezwykły Geograf – Paulin.

2017-06-28 09:33

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Trudna konfrontacja i... Zmartwychwstanie

2021-09-13 18:26

Niedziela Ogólnopolska 38/2021, str. IV

[ TEMATY ]

homilia

Vatican News

Jesteśmy dziś konfrontowani z prawdą o naszym wnętrzu – o jasnej i mrocznej stronie podzielonego serca człowieka. Piękne w nas jest to, że mamy dobrą wolę i w zasadzie chcemy być życzliwi, przyjaźni i sprawiedliwi. Pragniemy miłować i być dobrzy. Nie jest to jednak cała prawda. Niestety, między ludźmi toczą się spory i wojny, a najważniejsza linia frontu biegnie w sercu. Naprzeciwko siebie stają w naszym wnętrzu dwa dążenia: by czynić dobro, które buduje, i by czynić zło, które niszczy. Z serca pochodzą szlachetne pragnienia, ale to samo serce jest „rezerwuarem” negatywnej energii, która konkretyzuje się w wadach i grzechach głównych, ogólnie – w pożądliwości i żądzach skłócających nas z Bogiem i bliźnimi. Narzucające się zło bywa oczywiste i wulgarne lub przybiera pozór dobra. Wystarczy przyzwolić na jakiś rodzaj zła, np. na zazdrość, czy ulec żądzy sporu, by wkrótce doświadczyć wszechogarniającego bezładu i popaść we wszelki występek. „Gdzie zazdrość i żądza sporu, tam też bezład i wszelki występek” – mówi św. Jakub w dzisiejszym II czytaniu.

CZYTAJ DALEJ

Młodzi, odwagi! ON jest – nie bójcie się!

2021-09-19 10:24

[ TEMATY ]

Kana młodych

Karol Porwich/Niedziela

Mimo deszczu, mimo aury, która zachęcała do zostania w domu, ci młodzi postanowili, że tego sobotniego popołudnia nie spędzą przed telewizorami. Wstali z kanap i przyjechali. Konkretnie - do Częstochowy, na wydarzenie, które już wpisało się w kalendarz i pamięć, czyli na Kanę Młodych.

Kana Młodych to spotkanie młodzieży z archidiecezji częstochowskiej. Odbywało się w różnych miejscach, w tym roku organizatorzy postawili na zlokalizowanie w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Częstochowskiej. Choć pogoda nie dopisała, dopisały humory! I to wbrew obiegowej opinii, jakoby w kościele nie można było dostrzec już nawet jednej młodej osoby... Co prawda nie w kościele, a na seminaryjnych błoniach zobaczyliśmy wielu młodych ludzi, którzy przyjechali z różnych zakątków naszej archidiecezji, a także z samej Częstochowy. Do udziału w "Kanie" zaproszeni byli wszyscy ludzie młodzi od klasy 8. szkoły podstawowej wzwyż - szczególnie kandydaci do bierzmowania, ale też ci, którzy już przyjęli bierzmowanie, członkowie wspólnot i ruchów młodzieżowych, ale też i ci młodzi duchem.

CZYTAJ DALEJ

Bierzcie! To jest istota spotkania z Jezusem

2021-09-19 18:33

Marzena Cyfert

Eucharystii przewodniczył ks. Andrzej Delwo

Eucharystii przewodniczył ks. Andrzej Delwo

Swoje patronalne święto przeżywała 18 września parafia św. Stanisława Kostki we Wrocławiu. Uroczystej Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił ks. Andrzej Delwo z parafii św. Wawrzyńca w Wawrzeńczycach.

Obecni byli kapłani z sąsiednich parafii – ks. prał. Andrzej Nicałek, proboszcz parafii Ducha Świętego i ks. Rafał Michaelis z parafii św. Franciszka z Asyżu. Słowo do parafian skierował proboszcz ks. Jerzy Małek. – Spotkaliśmy się tutaj, aby dziękować Panu Bogu i aby prosić Go o potrzebne łaski za wstawiennictwem patrona naszej parafii, św. Stanisława Kostki. Dziękujemy Panu Bogu za wszelkie dobro i łaski, które w ciągu ostatniego roku od Niego otrzymaliśmy. Dziękujemy św. Stanisławowi za wstawiennictwo u Boga w naszych sprawach, w naszych codziennych radościach i troskach – mówił ksiądz proboszcz.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję