Kobiety po chorobie nowotworowej piersi 7 października br. odbyły swoją 20. pielgrzymkę na Jasną Górę. Zgromadziła ona ok. 7 tys. osób. Przyjechały delegacje amazonek z Czech i Niemiec. Spotkanie przebiegało pod hasłem: „Amazonki – cenny diament w koronie Matki Bożej”. – Chcemy, żeby wreszcie kobiety pomyślały o sobie, żeby wiedziały, że zdrowie jest najważniejsze. Mamy czas na wiele rzeczy, ale powinniśmy mieć czas przede wszystkim na to, żeby pomyśleć o swoim zdrowiu, o profilaktyce. I tutaj namawiam wszystkie panie: zadbajcie o siebie – powiedziała Elżbieta Markowska, prezes Stowarzyszenia Częstochowskie Amazonki, organizatorka pielgrzymki. – W tak dużej grupie możemy siebie wspierać, a zarazem dawać społeczeństwu świadectwo, że trzeba się badać. To wcale nie wyrok, można pięknie żyć nawet po tej diagnozie – podkreśliła Krystyna Wechmann, prezes Federacji Stowarzyszeń „Amazonki”.
Mszy św. na Szczycie Jasnogórskim przewodniczył bp Antoni Długosz z Częstochowy. Specjalny list do amazonek przesłał Ojciec Święty Franciszek.
– Kochane Panie, patrząc na was, widzę najpiękniejszą koronę, jaką Matka Boża otrzymuje na 300-lecie swojej koronacji – mówił w homilii bp Antoni Długosz. – Widzę w was najcenniejsze diamenty, perły, bo przecież wy, poprzez trud i wysiłek życia, a szczególnie doświadczenia choroby, cierpiąc, dajecie najpiękniejszy wyraz miłości do naszej Matki.
Amazonki miały zaszczyt spotkać się w Częstochowie z Agatą Kornhauser-Dudą, małżonką Prezydenta RP.
Troska o sprawiedliwość
Pielgrzymka prawników na Jasną Górę
Blisko 200 osób uczestniczyło w 38. Ogólnopolskiej Pielgrzymce Prawników Polskich, która odbyła się 7 października br. Spotkaniu przewodniczył bp Piotr Sawczuk, delegat Episkopatu ds. duszpasterstwa prawników. – Tak, jak co roku prawnicy, jako ludzie wierzący, przyjeżdżają tutaj, żeby się modlić, żeby prosić przez ręce Matki Najświętszej o światło w ich codziennej pracy, która, jak wiadomo, jest niełatwa, bardzo odpowiedzialna, wymagająca nie tylko solidnej wiedzy prawniczej, ale także rzetelnego rozpoznania sytuacji człowieka, którego mają przed sobą i którego często muszą ocenić, osądzić i wydać wyrok – powiedział bp Sawczuk. – W tym roku w dziedzinie prawnej dzieje się bardzo dużo, więc modliliśmy się o to, żeby cały ten proces tworzenia prawa zakończył się pomyślnie, żeby rzeczywiście sadownictwo było dogłębnie zreformowane. Bo są w tym względzie różne pomysły i trzeba wypracować kompromis. Ale modliliśmy się też w naszych sprawach osobistych, rodzinnych, bo wszyscy przybywają do domu Matki jako osoby wierzące.
List do prawników – uczestników jasnogórskiej pielgrzymki wystosował prezydent RP Andrzej Duda. Homilię do zebranych wygłosił o. Arnold Chrapkowski, generał Zakonu Paulinów. Obecny był ks. Tomasz Czarnocki, krajowy duszpasterz prawników.
Krótko
Reklama
• 29 września na Jasnej Górze gościł ambasador Brazylii w Polsce Alfredo Leoni.
• 6 października wierni z parafii pw. św. Łukasza Ewangelisty w Bydgoszczy przybyli na Jasną Górę, aby rozpocząć bezpośrednie, 9-dniowe przygotowanie do jubileuszu 25-lecia powstania parafii, który przypada 15 października. Obecny był ks. proboszcz Mirosław Pstrągowski. Podczas pielgrzymki została poświęcona dla parafii kopia Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej.
• 7 października Jasna Góra włączyła się w ogólnopolską akcję modlitewną „Różaniec do granic”. Podobnie jak w kościołach na granicy Polski, także w jasnogórskim sanktuarium została odmówiona modlitwa różańcowa. Wierni przeszli procesyjnie wzdłuż figur stacji różańcowych na placu przed Szczytem Jasnogórskim, odmawiając Różaniec św. Modlitwę prowadzili członkowie Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej wraz z dyrektorem o. Markiem Nowackim OSPPE. Na zakończenie modlitwy do zebranych przemówił i udzielił błogosławieństwa bp Andrzej Przybylski, biskup pomocniczy archidiecezji częstochowskiej.
• 8 października odbyła się 1. Ogólnopolska Pielgrzymka Drogowców. Jej uczestnicy modlili się w intencji pracowników z branży drogowo-mostowej i ich rodzin. Organizatorem spotkania było Prezydium Krajowej Sekcji Drogownictwa NSZZ „Solidarność” oraz Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad w Lublinie. Mszy św. przewodniczył ks. Roman Chromy, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego Kurii Metropolitalnej w Katowicach. Drogowcy zapowiedzieli, że odtąd ich pielgrzymowanie będzie tradycją – modlić się mają w każdą 2. niedzielę października.
• 8 października odbył się Koncert Finałowy 9. Międzynarodowego Festiwalu Chóralnej Pieśni Maryjnej. Laureatami tegorocznej edycji festiwalu zostali ex aequo, a zarazem Grand Prix otrzymali: Zespół Wokalny „Piú Mosso” Filii Uniwersytetu SWPS we Wrocławiu oraz Grodziski Chór „Bogorya” z Grodziska Mazowieckiego.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
Sobota, 30 maja. Dzień Powszedni albo wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę albo wspomnienie św. Jana Sarkandra, prezbitera i męczennika albo wspomnienie św. Zdzisławy.
Niezidentyfikowany sprawca oblał czerwoną farbą pomnik Jana Karskiego oraz drzwi i fragment elewacji Konsulatu Generalnego RP w Nowym Jorku. Konsul generalny Mateusz Sakowicz w sobotę w rozmowie z PAP określił zdarzenie jako „akt wandalizmu, który należy jednoznacznie potępić”.
Do incydentu doszło w piątek w godzinach porannych. Konsul podkreślił, że sprawa jest traktowana priorytetowo w kategoriach bezpieczeństwa placówki. – Właściwe służby we współpracy z nami się tym zajmują. To jest obecnie jeden z naszych najważniejszych priorytetów – zaznaczył.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
