Z wielkim zaskoczeniem nie tylko w Polsce, ale i w całej Europie spotkała się decyzja najwyższego organu sądownictwa administracyjnego we Francji odnośnie do usunięcia krzyża z pomnika Jana Pawła II w gminie Ploërmel w Bretanii. Jak można nie tylko tak ocenzurować dzieło artystyczne, ale przede wszystkim pozbawić je jego najistotniejszej wymowy – wszak osoba Jana Pawła II nieodłącznie wiąże się z krzyżem Chrystusa! Na szczęście pojawiają się liczne propozycje z Polski, ale i z Francji, przyjęcia pomnika – widzimy jednak, jak chore są społeczeństwa Europy, że tak alergicznie reagują na chrześcijańskie symbole. Nie czynią tak w stosunku do innych kultur, które bez większych uwarunkowań w ogromnym tempie rozwijają się na naszym kontynencie.

Już św. Jan Paweł II pytał „najstarszą córę Kościoła”, co zrobiła ze swoim chrztem, i przestrzegał: „Historia uczy, że demokracja bez wartości przemienienia się w jawny lub zakamuflowany totalitaryzm”. Dlatego dobrze, że zareagowała tu też premier RP Beata Szydło, mówiąc: „Nasz wielki rodak, wielki Europejczyk jest symbolem chrześcijańskiej, zjednoczonej Europy. Dyktat politycznej poprawności – laicyzacji państwa – wprowadza miejsce dla wartości, które są nam obce kulturowo, które prowadzą do sterroryzowania codziennego życia Europejczyków”. I podkreśliła: „Polski rząd podejmie starania, by pomnik naszego rodaka ocalić od ocenzurowania, i zaproponujemy, aby przenieść go do Polski, o ile będzie zgoda francuskich władz i społeczności lokalnej”.

Te słowa zrobiły duże wrażenie na francuskich politykach i odbiły się echem w Europie, która potrzebuje wielkiego odrodzenia, przebudzenia z letargu laicyzmu, niewierności Bogu, utraty poczucia tego, co istotne. Mamy nadzieję, że takie działania, podejmowane w Polsce także przez Ruch „Europa Christi”, pobudzą myślenie ludzi mądrych, bo naprawdę potrzeba dziś jak nigdy dotąd świadomości naszej chrześcijańskiej tożsamości i solidarności.

I w Polsce istnieje problem dechrystianizacji. W ostatnim czasie zauważamy m.in. walkę o wolne od pracy niedziele. Przypomnę, że wszystkich nas, chrześcijan, obowiązuje III przykazanie Dekalogu: „Pamiętaj, abyś dzień święty święcił”. I ważne są tu nie tyle uwarunkowania ekonomiczne, gospodarcze czy sama intencja dania ludziom trochę wolnego czasu, ile sam fakt, że Pan Bóg żąda od nas świętowania dnia świętego, czyli oddania czci Bogu Stwórcy. Nikt, kto chce uznawać się za wiernego syna Kościoła, nie może cenzurować Bożych poleceń.