Reklama

Wiara

Z muzycznej szuflady

Ci, którzy zaufali Jezusowi

Mówią o nich: nieoszlifowane diamenty, perły wyciągnięte z bagna. Koty, które nie idą za stadem baranów, tylko kroczą pod prąd. Swoim talentem i pasją dla Boga gromadzą coraz więcej fanów. Uwielbiają Jezusa za pomocą rapu

DAMIAN KRAWCZYKOWSKI: – Działacie trzy lata, na swoim koncie macie dwie płyty – „Impuls” oraz „Maliblue”, profesjonalne teledyski, dziesiątki koncertów i tysiące fanów. Kim są Muode Koty?

Pax: – To przede wszystkim czterech chłopaków, którzy zaufali Jezusowi. W podobnych czasie, każdy wyciągnięty z różnych uzależnień i problemów, każdy z innego miasta na południu Polski. Wydawać by się mogło, że dużo nas dzieli, jednak w naszej grupie był i jest wspólny fundament – Jezus Chrystus.

– Czy nie sądzicie, że rap i wartości chrześcijańskie to dwa przeciwstawne bieguny?

Rosa: – Rap, zresztą jak i cała sztuka są doskonałym środkiem wyrazu. To forma, w której zakochaliśmy się od dziecka i właściwie wychowaliśmy się w kulturze hip-hop. Bóg znalazł drogę do naszych zatwardziałych serc kilka lat temu, kiedy już solowo zajmowaliśmy się muzyką. Skoro możesz „nawijać” o pieniądzach i samochodach, to dlaczego nie dotykać spraw fundamentalnych i istotnych? Mówimy o tym, co przeżywamy, i dzielimy się tym, co jest dla nas ważne.

– Dlaczego w takim razie nie lubicie sformułowania „chrześcijańscy raperzy”?

Pax: – Chcemy odkłamać stereotyp panujący w świecie, że „chrześcijański raper” to ten cichy i spokojny, który nie dorówna w niczym hip-hopowej scenie muzycznej. Jesteśmy normalnymi raperami, a to, że nawijamy o fundamencie naszego życia, to inna kwestia. Wsłuchaj się w kawałki niektórych znanych i mniej znanych raperów. Mówią o ćpaniu i seksie... Ciekawe, jaki jest ich fundament. Mamy ambicję zdobywać największe sceny muzyczne, nie dla własnej sławy, lecz dla Pana Boga. Chcemy, żeby chrześcijańska scena muzyczna była znana i szanowana w całym światku muzycznym w Polsce, tak jak jest to w USA, gdzie chrześcijańskie numery są w topach muzycznych playlist!

Reklama

– Dla większości z nas pierwsze spotkanie z wiarą oprócz domu rodzinnego to np. kościół czy lekcje religii. Wy o wierze opowiadacie muzyką rap. Czy to trafia do Waszych odbiorców?

Rosa: – Przez 3 lata naszej działalności utwierdziliśmy się w przekonaniu, że Dobra Nowina przekazywana przez rap dociera do młodych, to nas bardzo cieszy i napędza do działania. Doskonałym przykładem tego może być „Stadion Młodych”, który odbył się na początku października ub.r. na PGE Narodowym i żywiołowe przyjęcie naszego koncertu przez rzeszę młodzieży! Każdy z młodych ludzi tak naprawdę poszukuje miłości i chce odkryć swoją tożsamość, my tylko dajemy impuls i pokazujemy, że to wszystko można odnaleźć w Bogu i, jak wierzymy, On nas w tym prowadzi.

– Macie kontakt z młodzieżą, jaka ona dziś jest, czego pragnie od życia?

Falamir: – Często organizujemy ponadprogramowe spotkania w świetlicach i zapraszamy chętnych, jest to czas pytań i prywatnej rozmowy. Z tego, co zauważyłem, to częstym problemem jest brak zrozumienia, młodzi pragną, by ktoś ich wysłuchał, starał się zrozumieć, i by mogli poczuć, że nie są z tym wszystkim sami.

Pax: – Tak jak powiedział Falamir, z dziesiątek koncertów, rekolekcji, spotkań wychodzi jedna rzecz: Młodzi potrzebują uwagi! Zainteresowania, rozmowy... Tego, żeby ktoś wysłuchał ich problemów, doradził, wsparł.

Rosa: – Zgadzam się. Wielokrotnie młodzi ludzie doświadczają, że to, co oferuje świat, nie może ich wypełnić i pokazać im, kim są tak naprawdę. Czasy się zmieniają, jednak niezmiennie człowiek poszukuje miłości i wypełnienia pustki, niezależnie od czasów, w których żyjemy.

– W takim razie, czego brakuje jeszcze w Kościele, żeby do końca zrozumiał młodych? Co przyciągnęłoby jeszcze bardziej młodych do Jezusa?

Falamir: – Mam wrażenie, że powoli to się zmienia, ale dalej brakuje mi w Kościele rozmowy na temat miłości Bożej, pokazywania, czym ona jest i podawania przykładów. Dalej spotykam się z tym, że księża straszą ludzi, że jeśli się nie nawrócą, trafią do piekła. Nie wskóramy nic, wywołując u innych lęk, taka osoba przyjdzie na chwilę, ale zaraz odejdzie, bo nie ma w niej zaufania, świadomej decyzji podążania za Jezusem. Mnie zawsze przyciągała szczerość i prawdziwość, a my w Kościele często dalej udajemy, że jesteśmy idealni.

Knopek: – To my, ludzie, tworzymy Kościół i od nas bardzo dużo zależy. To my możemy pomóc odnaleźć drogę do Jezusa pogubionym i cierpiącym.

– Czy zatem dziś światu potrzeba więcej tzw. świeckich apostołów, którzy podobnie jak Wy, wykorzystując swoje talenty, będą przekazywać innym Dobrą Nowinę?

Rosa: – Oczywiście, że tak! Jesteśmy wdzięczni, że Bóg powołuje coraz więcej ludzi, którzy mają pasje i pragnienie, żeby głosić Dobrą Nowinę! Bycie chrześcijaninem i życie z Chrystusem to nie jest nuda ani smutek. Trzeba pokazywać młodym ludziom, że Bóg rozwija w nas to, co piękne, i sprawia, że nasze życie nabiera sensu!

– Czy dostajecie sygnały od młodych, że Wasza muzyka do nich trafia? Jaki jest feedback Waszej twórczości?

Knopek: – Odzew naszych słuchaczy jest dość spory, a szczególnie gdy prowadzimy rekolekcje czy po prostu po koncertach rozmawiamy. Nieraz możemy usłyszeć, że dzięki naszym świadectwom, numerom czy po prostu działaniu Boga w naszym życiu ludzie odnajdują odpowiedzi na ważne pytania czy świadczą o tym, że ich życie się zmieniło na lepsze... i za to wszystko dziękujemy, bo to również nas umacnia! Chwała Panu!

Pax: – W miarę naszych możliwości staramy się oczywiście im pomóc, ale nie stajemy w roli księży czy terapeutów. Jesteśmy tylko drogowskazami.

– Jak w dwóch zdaniach zachęcilibyście innych do tego, aby otworzyli się na miłość Jezusa?

Falamir: – Kiedy wydaje nam się, że zgasły już wszystkie światła, w oddali pali się jeszcze jedno, a jest nim Jezus. Ja tego doświadczyłem – wczoraj chciałem umrzeć, dzisiaj jestem głodny życia.

Rosa: – On jest miłością! Jezus cię kocha i puka do twojego serca. Woła cię po imieniu i zaprasza do najpiękniejszej relacji!

Pax: – Bracie, siostro! Jeżeli uważasz, że Muode Koty to nie wiadomo kto, mylisz się, my jesteśmy mali, a ty możesz być wielki! Możesz osiągnąć niesamowite rzeczy, a przede wszystkim możesz być szczęśliwy! Chcesz? Spoko – powtarzaj za mną: „Panie Jezu, oddaję Ci całe moje życie, oddaję Ci wszystko, co mam! Od dzisiaj bądź Panem mojego życia...”.

Muode Koty czyli: Michał PAX Bukowski, Jakub ERDOIGREKBEIA Rosa Rosa, Dominik KNOPEK Knop, Fabian FALAMIR Kural (obecnie nie jest członkiem zespołu). Hip-hopowy zespół chrześcijański. Oprócz koncertów prowadzą rekolekcje i profilaktykę w szkołach. Mimo młodego wieku mają na swoim koncie wygrane konkursy (m.in Debiuty 2016) oraz wielkie koncerty i festiwale, m.in. Campo Bosco, Bądź jak Jezus, Festiwal Oczyma Wiary czy Festiwal Gospel w Gniewie.

2019-04-16 18:54

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jak mieć produktywny dzień?

Mija dzień za dniem, a nasze plany i marzenia zostają gdzieś w tyle. Czasem nie możemy zabrać się za realizację wielkich postanowień. Dlatego najwyższy czas wybrać drogę małych, ale częstych sukcesów

Jak dobrze wykorzystać czas i energię, aby rozwijać swoje ciało, umysł i ducha? Jak w codziennym zabieganiu odnaleźć satysfakcję i wewnętrzny pokój? Warto poznać kilka prostych tricków, które szybko i skutecznie przegonią mroki nudy i zniechęcenia! Pismo Święte budzi nas do życia: „Oto jest dzień, który Pan uczynił, radujmy się zeń i weselmy!” (Ps 18, 24).

CZYTAJ DALEJ

Św. Andrzej Apostoł

Niedziela podlaska 47/2001

[ TEMATY ]

św. Andrzej

pl.wikipedia.org

Luca Giordano, Męczeństwo św. Andrzeja

Luca Giordano, Męczeństwo św. Andrzeja

Święty Andrzej Apostoł jest jedną z bardziej popularnych postaci spośród katalogu świętych. Świadczy o tym fakt, że rozpoczyna on listę 30 świętych i 32 błogosławionych noszących to imię. Jest on bardzo popularnym świętym również w Polsce. Potwierdzeniem tego są obecne w polskiej kulturze liczne przysłowia i zwyczaje związane z obchodzeniem jego święta.

Św. Andrzej Apostoł pochodził z Betsaidy i był młodszym bratem św. Piotra. Z pochodzenia był Żydem. Tak jak jego brat, był rybakiem. Początkowo św. Andrzej był uczniem św. Jana Chrzciciela. On właśnie jako pierwszy z braci miał szczęście spotkać Pana Jezusa nad Jordanem. Scenę powołania Andrzeja na Apostoła opisują wszyscy ewangeliści. Z uwagi na to, że jako jeden z pierwszych został uczniem Pana Jezusa, wszyscy umieszczają św. Andrzeja na czwartym, a nawet na drugim miejscu w wykazach Apostołów. Bardzo szczegółowo opisał moment powołania naoczny świadek, św. Jan: "Nazajutrz Jan znowu stał w tym miejscu wraz z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa rzekł:´Oto Baranek Boży´. Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem. Jezus zaś odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: ´Czego szukacie?´ Oni powiedzieli do Niego: ´Rabbi! - to znaczy: Nauczycielu - gdzie mieszkasz?´ Odpowiedział im: ´Chodźcie, a zobaczycie´. Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej. Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: ´Znaleźliśmy Mesjasza´ - to znaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa" (J 1, 35-41).

Jednak to powołanie nie było trwałe. Opuścili oni Jezusa po pierwszym spotkaniu i wrócili do Galilei, do swego rybackiego życia. Ewangelista Mateusz opisał scenę powtórnego powołania braci Andrzeja i Szymona zajętych pracą rybacką. Ewangelista pisze, że Jezus powiedział do nich: "Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi". A ich odpowiedź była natychmiastowa: "Zostawili sieci i poszli za Nim". Ewangelie wspominają jeszcze Andrzeja dwa razy. Przy cudownym rozmnożeniu chleba, kiedy Pan Jezus zapytał Filipa: "Skąd kupimy chleba, aby oni się posilili?" - św. Andrzej rzekł do Niego: "Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu?" (J 6, 5-9).

Ostatni raz występuje on w Ewangeliach jako pośrednik między poganami a Panem Jezusem: "A wśród tych, którzy przybywali oddać pokłon (Bogu) w czasie święta, byli też niektórzy Grecy. Oni więc przystąpili do Filipa, pochodzącego z Betsaidy, i prosili go mówiąc: ´Panie, chcemy ujrzeć Jezusa´. Filip poszedł i powiedział Andrzejowi. Z kolei Andrzej i Filip poszli i powiedzieli Jezusowi" ( J 12, 20-22).

O ile mamy jakieś informacje o życiu św. Andrzeja przed Zesłaniem Ducha Świętego, o tyle trudniej jest ustalić miejsce jego życia po Pięćdziesiątnicy. Tradycja chrześcijańska próbowała odtworzyć historię jego działalności. Orygenes mówi, że św. Andrzej pracował w Scytii, między Dnieprem a Donem. Według wielu innych miał ewangelizować w Azji Mniejszej, a stamtąd prawdopodobnie udał się do Achai, w której poniósł śmierć męczeńską.

Jak wielkim zainteresowaniem cieszyła się postać św. Andrzeja świadczą liczne apokryfy. Do najciekawszych należą: Dzieje Andrzeja z II i III w. oraz Męka Andrzeja z IV w. Według nich św. Andrzej po Pięćdziesiątnicy udał się do Achai, gdzie swoje nauczanie popierał wieloma cudami, którymi pozyskał wielu nowych wyznawców Chrystusa. Wśród tych cudów były: uzdrowienia chorych, wypędzanie złych duchów z opętanych, a nawet wskrzeszenia umarłych. Według apokryfów św. Andrzej został aresztowany po przybyciu do miasta Patras na Peloponezie przez namiestnika rzymskiego, który skazał go potem na śmierć poprzez ukrzyżowanie. Św. Andrzej przyjął ten rodzaj śmierci z wielką radością, bo przez to mógł jeszcze bardziej upodobnić się do Pana Jezusa. Tak oto opisywane jest jego męczeństwo: "Dotarłszy do miejsca, gdzie przygotowano krzyż, wykrzyknął wielkim głosem: ´Witaj krzyżu! Uświęcony przez Ciało Chrystusa i ozdobiony przez Jego członki niby perły! Zanim Pana wzniesiono na tobie, budziłeś bojaźń ludzką. Ale teraz, źródło niebieskiej miłości, stałeś się nieskończenie upragniony. Ci, którzy wierzą, znają radość, jaką ty zawierasz, i nagrodę, jaką gotujesz. Idę ku tobie spokojny i radosny. (...) O dobry krzyżu, któremu członki Pańskie przydały tyle blasku i piękności, krzyżu długo pożądany. (...) Weźmij mnie spośród ludzi i zwróć mnie Mistrzowi mojemu, aby Ten, który mię przez ciebie odkupił, przez ciebie również mnie otrzymał´. A tak mówiąc, zdjął szaty i dał je oprawcom. Oni zaś dźwignęli go na krzyż, napięli jego ciało powrozami i zawiesili go tak, jak im kazano".

Te same apokryfy mówią, że męczeństwo św. Andrzeja odbyło się publicznie wobec 12000 ludzi. W czasie gdy był już na krzyżu osłoniła go nadzwyczajna jasność, tak iż na Apostoła nie można było patrzeć. Trwało to około pół godziny, aż do jego śmierci. Być może, że śmierć Apostoła została ubarwiona we wspomniane szczegóły późniejszą legendą. Jednak wydaje się rzeczą pewną, że opis jest oparty na fakcie przekazanym ustnie: "Św. Andrzej poniósł śmierć za Chrystusa w Patras przez ukrzyżowanie". Według podania krzyż, na którym poniósł on śmierć miał postać litery X, dlatego krzyż w tej postaci zwykło się nazywać " krzyżem św. Andrzeja". Tradycja podaje także czas śmierci św. Andrzeja. Nastąpiła ona 30 listopada ok. 65 r. po narodzeniu Chrystusa.

Relikwie św. Andrzeja w 356 r. przewieziono z Patras do Konstantynopola i umieszczono je w kościele Apostołów. W 1202 r. Krzyżowcy po zajęciu Konstantynopola zabrali ze sobą relikwie św. Andrzeja do Amalfi, w pobliżu Neapolu. Głowę zaś św. Andrzeja papież Pius II kazał przywieźć do Rzymu. Umieszczono ją w Bazylice św. Piotra w myśl zasady, że skoro obu braci połączyła wspólna krew, powinna również połączyć i wspólna chwała ołtarza. 25 września 1964 r. papież Paweł VI w duchu ekumenizmu nakazał zwrócić relikwię głowy św. Andrzeja kościołowi w Patras.

W ciągu wieków ustanowione zostały trzy zakony pw. św. Andrzeja: Córki Krzyża św. Andrzeja, posługujące chorym oraz ubogim; Siostry Opatrzności od św. Andrzeja, których celem jest opieka nad chorymi; Zakon św. Andrzeja.

Pierwszy kościół ku czci św. Andrzeja wystawiono w Konstantynopolu w 357 r. Najdawniejszy wizerunek św. Andrzeja pochodzi z V w. i jest w mozaice bazyliki św. Apolinarego w Rawennie.

W Polsce także kult św. Andrzeja jest bardzo żywy. Ku jego czci wystawiono w naszej ojczyźnie 121 kościołów i kaplic. Najstarszy z nich to kościół romański w Krakowie przy ul. Grodzkiej. Imię Apostoła należy do najczęściej spotykanych w Polsce. Ma to swoje odbicie w naszej literaturze pięknej. W Polsce jest ponad 60 miejscowości, które zapożyczyły swoją nazwę od imienia św. Andrzeja.

Ponieważ na św. Andrzeja kończy się zazwyczaj rok kościelny, a z Adwentem zaczyna się nowy, chłopcy i dziewczęta z roztopionego wosku zgadywali, kto z nich pierwszy się ożeni lub wyjdzie za mąż. Wróżby te nazywano "andrzejkami".

Z dniem św. Andrzeja Apostoła lud polski łączył różne przysłowia. Oto niektóre z nich: "Gdy św. Andrzej ze śniegiem bieży, sto dni śnieg na polu leży"; "Kiedy na Andrzeja poleje, poprószy, cały rok nie w porę rolę moczy lub suszy"; "Na św. Andrzeja dziewkom z wróżby nadzieja".

CZYTAJ DALEJ

Francuska bagietka wpisana na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO

2022-11-30 12:19

[ TEMATY ]

Francja

Adobe.Stock

Francuska bagietka została w środę wpisana na Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO. Francuscy piekarze i media przyjęły tę wiadomość z euforią.

Komitet ds. Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO z siedzibą w Paryżu, będącego częścią ONZ, wpisał bagietkę na Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego, uznając „rzemiosło i kulturę bagietki” za element światowego dziedzictwa niematerialnego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję