Reklama

Niedziela Legnicka

Ślady wojny

Niedziela legnicka 35/2019, str. 3

[ TEMATY ]

II wojna światowa

ks. Piotr Nowosielski

W Legnicy miejsce upamiętniające ofiary wojny znajduje się na ścianie kaplicy cmentarnej

W Legnicy miejsce upamiętniające ofiary wojny znajduje się na ścianie kaplicy cmentarnej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Początek września każdego roku przynosi wspomnienie bolesnej rocznicy wybuchu II wojny światowej. W bieżącym roku jest to już 80. rocznica.

Uczczenie rocznicy w Legnicy

To wydarzenie jest upamiętnianie na wiele różnych sposobów w poszczególnych miejscowościach. W Legnicy, w niedzielę 1 września, w katedrze o godz. 10.00 biskup legnicki Zbigniew Kiernikowski odprawi Mszę św. w intencji ofiar wojny.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Dzień później na legnickim Cmentarzu Komunalnym przy ul. Wrocławskiej o godz. 14.15 rozpoczną się miejskie uroczystości związane z rocznicą. W wydarzeniu tym biorą udział reprezentanci różnych środowisk. Ma ono miejsce przy kaplicy cmentarnej, przy której znajdują się symboliczne mogiły ofiar wojny, pamiątkowe tablice oraz urna z prochami więźniów obozu Gross-Rosen (Rogoźnica). W tym miejscu delegacje uczestników spotkania składają wiązanki kwiatów i zapalają znicze. Obecni zaś duchowni, reprezentujący różne Kościoły, odmawiają modlitwy w intencji Ojczyzny i zachowania pokoju na świecie.

Związek Legnicy z Gross-Rosen

Wspomniana obecność na cmentarzu urny z prochami więźniów obozu Gross-Rosen nawiązuje do faktu, iż w początkowej fazie istnienia obozu przywożono tu do spalenia, w istniejącym przy kaplicy krematorium, ciała zabitych więźniów. Informuje o tym okolicznościowa tablica: „W piecach tego krematorium w latach 1941-43 spalono 3611 więźniów różnej narodowości, zamordowanych przez hitlerowskich ludobójców w obozie Gross-Rosen...”.

Reklama

Obóz położony między Jaworem a Strzegomiem z chwilą ustanowienia diecezji legnickiej znalazł się na jej terenie do roku 2004, do chwili wyodrębnienia diecezji świdnickiej. Pierwszy biskup legnicki Tadeusz Rybak podjął wtedy decyzję, by każdego roku, w pierwszą niedzielę września, odprawiana była okolicznościowa Msza św. Zwyczaj ten jest podtrzymywany także w diecezji świdnickiej przez biskupa Ignacego Deca.

– Również w bieżącym roku, 1 września w południe, na terenie obozu odbędzie się uroczystość upamiętniająca ofiary II wojny światowej – mówi Andrzej Gwiazda, zastępca dyrektora muzeum. – Jest okazja do upamiętnienia byłych więźniów, środowiska kombatantów, a także harcerzy. Uroczystości odbywają się z udziałem władz państwowych, samorządowych, oświatowych i wielu innych. Składają się na nie okolicznościowe wystąpienia, Msza św., która jest odprawiana przez bp. Ignacego Deca, Apel Pamięci podejmowany przez harcerzy, złożenie wieńców przed pomnikiem, a całość kończy się zaproszeniem do odwiedzenia naszego muzeum, składającego się z wystaw stałych i czasowych – dodaje dyrektor, zapraszając do udziału w tej uroczystości.

Męczennicy obozu

Odwiedzając muzeum, warto zatrzymać się przy widocznym z daleka pomniku poświęconym pamięci michality bł. ks. Władysława Błądzińskiego CSMA, który został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 13 czerwca 1999 r. w Warszawie, w gronie 108 męczenników. Ks. Władysław był jednym z 17 duchownych, którzy jako więźniowie ponieśli śmierć w tym obozie. O nich, jak i innych więźniach, w tym m.in. hm naczelniku Szarych Szeregów Florianie Marciniaku, który też zginął w tym obozie, przypominają okolicznościowe tablice przy tzw. ścianie śmierci. (fotogaleria na: www.niedziela.diecezja.legnica.pl).

Niech przeżywana tegoroczna rocznica będzie okazją do pamięci modlitewnej o wszystkich ofiarach wojen.

2019-08-27 12:56

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zginęli za bochenek chleba

Niedziela podlaska 48/2021, str. VI

[ TEMATY ]

II wojna światowa

upamiętnienie

Archiwum autora

Młodzież z Niemiec i Polski zapoznała się z historią zamordowanej rodziny

Młodzież z Niemiec i Polski zapoznała się z historią zamordowanej rodziny

Młodzież z Magdeburga spotkała się z rówieśnikami ze szkoły w Sadownem podczas upamiętnienia rodziny Lubkiewiczów.

Młodzież niemiecka wraz z opiekunkami przywiozła ze sobą pięć Stolperstein, czyli potykaczy, zwanych też kamieniami pamięci, aby w ten sposób upamiętnić zamordowane osoby.
CZYTAJ DALEJ

Przy jego grobie został cudownie uzdrowiony papież. Św. Feliks z Noli

[ TEMATY ]

wspomnienie

pl.wikipedia.org

Św. Feliks z Noli

Św. Feliks z Noli

Feliks żył w III w., był synem legionisty rzymskiego Hermiasa, który osiedlił się w Noli, na południe od Neapolu.

Kiedy Feliks przyjął święcenia kapłańskie, wybuchło prześladowanie wyznawców Chrystusa za panowania Decjusza. Feliks był torturowany. Jego poranione ciało wleczono po ostrych muszlach i skorupach. Udało mu się jednak ujść z więzienia. Ukrywał się przez pewien czas w wyschniętej studni. Po śmierci Decjusza powrócił. Ponieważ jednak skonfiskowano mu majątek rodzinny, żył z pracy swoich rąk. Po śmierci schorowanego Maksyma został wybrany na biskupa Noli, ale odmówił przyjęcia godności, proponując na to stanowisko Kwintusa.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję