Reklama

Wiara

Dary Ducha Świętego – jak je zrozumieć?

Duch Boży nie dał nam innego podręcznika do dobrego życia ani innego mistrza jak tylko Jezusa.

Bardzo wiele osób wyznaje, że mają trudność ze zrozumieniem siedmiu darów Ducha Świętego, które otrzymali w czasie bierzmowania. Sprawa jednak nie jest tak skomplikowana, jak się wydaje. Chrześcijanie, podobnie jak Chrystus (= namaszczony), są namaszczeni mocą i mądrością Ducha Świętego, aby przeżyć dobrze życie i dojść do Boga w niebie. Jeśli ktoś odkryje Ducha Świętego w sobie, odkryje tym samym znaczenie Jego darów.

Duch Święty jest prosty

Ponieważ Duch Święty jest miłością, upraszcza wszystkie sprawy. Skąd zatem trudność w zrozumieniu darów? Podstawowy problem tkwi w sztuczności naszego myślenia. Jest ono po prostu zawężone do rzeczy lub mówiąc inaczej – wyspecjalizowane. Już jako małe dzieci cieszymy się, gdy możemy jakąś rzecz rozłożyć na czynniki pierwsze, bo mamy poczucie sukcesu i całościowego oglądu części składowych tej rzeczy. W przypadku darów Ducha musimy się skupić najpierw na osobie Ducha Bożego, na tym, kim jest i co chce nam dać ze swojego osobistego bogactwa. Już w starożytności chrześcijańskiej powstawały szkoły duchowości, w których nauka polegała nie na czytaniu wielu książek, lecz na dostępności osoby mistrza. Należało być blisko mistrza, by można było przejąć od niego jego (!) cechy: jego mądrość, świętość, wiedzę, jego duchowe rozeznanie, męstwo, wiarę. Nie da się przejąć cech od drugiej osoby inaczej jak tylko przez wieloletnie mieszkanie z nią i słuchanie jej z miłością i szacunkiem. Podobnie można poznać te siedem cech Ducha, jeśli się z Nim zaprzyjaźnimy i poznamy, jakie są Jego upodobania. Jeśli kochamy to (i kogo), co nasz Mistrz kocha, to my stajemy się Nim, a On nam udziela ze swego Ducha. Wpojenie w nas siedmiu cech Ducha Świętego odbywa się na kilka sposobów, ale wymienię tylko dwa główne: po pierwsze – przez miłość do Jezusa i naśladowanie Go, a po drugie – przez słuchanie słowa Bożego.

Jezus ideałem Ducha Świętego i moim

Prorok Izajasz rozumie siedem darów jako siedem namaszczeń Ducha, którymi będzie przyobleczona osoba Mesjasza: „I spocznie na Nim Duch Pański, Duch mądrości i rozumu, Duch rady i męstwa, Duch wiedzy i pobożności. I będzie on napełniony Duchem bojaźni Pańskiej” (por. Iz 11, 1-2). Już najdawniejsi pisarze chrześcijańscy odkryli, że cechy te otrzymane od Ducha – nazywane również cnotami – posiadł w stopniu doskonałym jedynie Chrystus, który był człowiekiem namaszczonym przez Ducha. Nie dość, że był On nowym Adamem, to jeszcze był Synem Bożym i przyszedł objawić ludziom to, czego nie znali – że ich jedynym celem życia jest Bóg Ojciec. Nie ziemia, nie pomyślność i władza, lecz posiadanie Boga jest wyznacznikiem ludzkiego szczęścia. Przez wszystkie wieki Kościoła niezliczone rzesze ludzi podjęły drogę naśladowania Jezusa, prosząc równocześnie Ducha Świętego, by ukształtował w nich człowieczeństwo na Jego wzór. Pod wpływem Ewangelii rozwinęły się tradycje naśladowania Chrystusa w Duchu Świętym. Wschód chrześcijański zachował do dzisiaj przekonanie, że nie da się naśladować Jezusa bez oświecenia Ducha Świętego, który – ten sam w Jezusie i ten sam we mnie – kształtuje w mojej duszy bliźniacze podobieństwo do Jezusa, m.in. podobną wrażliwość. Z kolei abp Luis María Martínez z Meksyku, kiedy wyjaśniał naturę działania Ducha Świętego w człowieku, mówił o tym, że Duch Święty ma jeden ideał – czyli idealny wzorzec – który odtwarza w każdym chrześcijaninie: jest to ideał Jezusa Chrystusa, doskonałego człowieka.

Reklama

Siedem odsłon portretu osobowościowego Ducha

A zatem Duch Święty ułatwił nam poznanie na przykładzie Jezusa, jakie życie trzeba prowadzić, żeby się nie rozminąć z Bogiem i z własnym szczęściem. Dlatego bierzmowanie rozpoczyna okres dojrzałego życia chrześcijańskiego. Dojrzały chrześcijanin wierzy, że Duch Święty w nim mieszka i ma wpływ na jego osobiste decyzje, zbawienie i szczęście. Dlatego dojrzały chrześcijanin szuka kontaktu z Duchem przez modlitwę osobistą i rozważanie słowa Bożego. Święty Tomasz z Akwinu twierdzi, że od momentu, kiedy przyjmujemy Ducha Świętego i Jego namaszczenie siedmioma darami (cechami Ducha), zaczynamy mieć myśli i pragnienia Ducha. Odtąd prowadzi nas Jego umysł, a nie nasz. To widać w perspektywie siedmiu darów.

Duch mądrości i rozumu

Jeśli się przyjrzymy życiu Jezusa, to On całe swoje życie rozumiał jako jedność z Ojcem we wszystkim. Wszystko podporządkował temu, by wypełnić wolę Ojca i po spełnieniu misji do Niego powrócić. Chrześcijanin posiadający tego samego Ducha co Jezus też powinien to rozumieć, że jeśli traci Boga, to traci wszystko. Ktoś, kto nie odkryje zawczasu, po co żyje, może wejść w liczne frustracje, a nawet depresję. Ten, kto ma wzrok Ducha, nie popełni takiego błędu, że się odda pasji kochania wszystkiego i wszystkich, a zapomni o Bogu. Nie jest po myśli Bożej to, gdy terapia psychologiczna wypiera lub zastępuje kierownictwo duchowe. Jeśli ktoś utraci zmysł mądrości Ducha, na niewiele mu się przyda mądrość ludzka.

Duch rady i męstwa

Człowiek obdarzony przez Pocieszyciela wiarą i mądrością Bożą będzie też roztropnie podejmował decyzje. Zwłaszcza pasterze Kościoła powinni się przyglądać temu, jak dar rady i męstwa przejawiał się u Chrystusa. Jako członkowie i pasterze Kościoła nie możemy być inni niż Głowa – Chrystus. Bo to by była zdrada i zaniechanie misji w Duchu. Widzę to szczególnie obecnie w zupełnym niezrozumieniu miłosierdzia Bożego. Nie postępujemy jak Jezus, który udzielił Apostołom namaszczenia mocą Ducha na odpuszczenie grzechów i nauczanie. Chętnie się potępia tych, których potępia opinia publiczna.

Reklama

Duch wiedzy, bojaźni i pobożności

Wiedza na temat tego, co jest dobre dla człowieka w oczach Boga, i wiedza na temat, kim jest człowiek i do czego został przeznaczony jako dziecko Boże – to fundament wolności i szczęścia. Moja mama mówiła mi: „Pamiętaj, że Chrystus nikogo nie zawiódł. Módl się do Ducha Świętego, żebyś nigdy nie zszedł z drogi Chrystusa”. To był jej najważniejszy testament.

Jeśli spojrzymy na wszystko od strony praktycznej, powiemy, że Duch Boży nie dał nam innego podręcznika do dobrego życia ani innego mistrza jak tylko Jezusa. W Nim możemy poznać te siedem cech Ducha Świętego, które się odbijają w Jego nauce i postępowaniu. Naśladując Jezusa Chrystusa, możemy lekko przejść do stosowania owych siedmiu darów we własnym życiu. W ten sam sposób możemy też Ducha Świętego lepiej poznać i naśladować. Konieczna jest jednak codzienna modlitwa do Ducha Świętego o rozpalenie Jego darów i poprowadzenie nas, naszych myśli i naszej woli. Konieczna jest lektura Ewangelii, która jest formą trwania w szkole Ducha. Ten, kto widzi Boga, postępuje tak jak On.

Ks. prof. Krzysztof Guzowski
założyciel Zgromadzenia Sług Ducha Pocieszyciela pielęgnującego relację z Duchem Świętym. Autor książek i modlitewników do Ducha Świętego

2020-05-26 18:00

Ocena: +1 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Watykan: kard. L. A. Tagle podkreśla rolę Ducha Świętego w misyjnym zaangażowaniu Kościoła

[ TEMATY ]

Duch Święty

kard. Tagle

kard. Luis Antonio Tagle

Paweł Kęska/facebook.com

To Duch Święty jest prawdziwym twórcą misji Kościoła, to On pomaga rozeznawać w nowy i twórczy sposób, jak być animatorami misji w Kościołach lokalnych na pięciu kontynentach i jak głosić Ewangelię w obliczu wyzwań naszych czasów, w tym w warunkach pandemii koronawirusa. Słowa te prefekt Kongregacji Ewangelizacji Narodów kard. Luis Antonio Tagle skierował do ponad 100 dyrektorów krajowych Papieskich Dzieł Misyjnych (PDM), którzy 12 czerwca odbyli swe doroczne zgromadzenie plenarne, tym razem wyłącznie drogą internetową.

Oprócz kardynała prefekta w tym szczególnym spotkaniu online wzięli udział, zgromadzeni wraz z nim w Rzymie, abp Giampietro Dal Toso - przewodniczący PDM oraz sekretarze generalni poszczególnych: ks. Tadeusz J. Nowak OMI - PD Rozkrzewiana Wiary, ks. Fabrizio Meroni – Papieska Unia Misyjna (PUM), s. Roberta Tremarelli – PDM Dzieci (POSI), podczas gdy ks. Guy Bognon – PD św. Piotra Apostoła (POSPA), przebywający obecnie w Beninie, przesłał swą wypowiedź na piśmie; uczestniczył też odpowiedzialny za sprawy administracyjne prał. Carlo Soldateschi.

"Nie rozpaczajmy z powodu zamkniętych drzwi, ale poznajmy i współpracujmy na rzecz nowych okien otwartych przez Ducha Świętego" – powiedział kard. Tagle, przypominając, że "Pan proponuje zawsze nowe sposobności głoszenia Ewangelii". Zachęcił uczestników narady, aby byli "ludźmi modlitwy, pozwalając na to, aby Duch Święty znów ich napełnił i natchnął do działania, jak uczynił to ze służebnicą Bożą Pauliną Jaricot" – założycielką Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary.

Zdaniem prefekta "każdy dyrektor krajowy jest wezwany do rozeznawania możliwości działania, aby całe dzieło Kościoła było ukierunkowane i ożywiane ku misyjności". Wszystkie środowiska duszpasterskie, a więc katecheza, liturgia, dzieła miłosierdzia, rodziny i stowarzyszenia świeckie "są same przez się miejscami i okazjami do misji" – wyjaśnił mówca. Podkreślił, że każdy krajowy dyrektor PDM "jest wezwany do współpracy z Duchem Świętym, aby misja była w sercu tożsamości Kościoła". Zauważył, ze w tym znaczeniu ekonomiczna strona zbiórki środków "jest rzeczywistym znakiem i zobowiązaniem miłości misyjnej, która otwiera serca na potrzeby dalekich ludów". Swe wystąpienie filipiński kardynał kurialny zakończył zachętą, aby PDM współpracowały czynnie i ściśle z miejscowymi biskupami i episkopatami na ziemiach działalności misyjnej.

Z kolei abp G. Dal Toso przypomniał z radością uznanie cudu przypisywanego wstawiennictwu Pauliny Jaricot, dodając przy okazji, że w 2022 założone przez nią Dzieło będzie obchodziło 200-lecie istnienia a PDM rozpoczną przygotowania do tego wydarzenia. Mówca podziękował dyrektorom krajowym za ich hojne zaangażowanie na rzecz specjalnego funduszu solidarnościowego, ustanowionego przez Franciszka w ramach PDM jako pomoc dla Kościołów w krajach misyjnych w odpowiedzi na pandemię Covid-19. Podkreślił, że zbieranie środków nie jest zwykłym tylko gromadzeniem pieniędzy, "ale stanowi płodną sposobność do wzrastania w modlitwie i w animacji misyjnej". W tym znaczeniu zauważył, że niedawne przesłanie Ojca Świętego do Papieskich Dzieł Misyjnych, ogłoszone 21 maja, jest punktem odniesienia Magisterium Kościoła, które będzie inspirować drogę i dzieło odnowy PDM i ukierunkowanie ich przyszłości.

Równie czworo sekretarzy generalnych poszczególnych Dzieł zwracało uwagę, jak ważne jest to, aby PDM był w pełni włączone i zintegrowane w zwykłe duszpasterstwo Kościołów lokalnych, we wszystkich ich odmianach i częściach składowych, aby informować i kierować działalnością duszpasterską z misyjnego punktu widzenia jako prawdziwy "Kościół wychodzący".

Wszyscy zgromadzeni w Rzymie i łączący się z nimi zdalnie podziękowali papieżowi za głęboką treść wspomnianego przesłania z 21 maja – w dniu Wniebowstąpienia. Uczestnicy spotykania przypomnieli też szerokie i drobiazgowe dzieło uwrażliwiania i animacji misyjnej, prowadzone przez dyrektorów krajowych PDM na całym świecie w czasie Nadzwyczajnego Miesiąca Misyjnego w październiku 2019. Przedyskutowano ponadto tematy do zaproponowania Ojcu Świętemu na przyszłoroczny Światowy Dzień Misyjny. Jak co roku przegłosowano także bilanse zamykające i wstępne oraz zatwierdzono subsydia zwykłe i nadzwyczajne, dotyczące finansowania projektów w Kościołach lokalnych, podlegających Kongregacji Ewangelizacji Narodów.

CZYTAJ DALEJ

Coraz więcej Polaków upamiętnia dzieje przodków

2020-08-09 18:51

[ TEMATY ]

historia

Przodkowie

©Gabriele Rohde/fotolia.com

Coraz więcej Polaków szuka swoich korzeni, upamiętnia dzieje swoich przodków. Szukają w archiwach i księgach parafialnych, na podstawie dostępnych dokumentów rodzinnych odtwarzają ich przeszłość. – Nie jest to wyraźny trend, ale na podstawie moich obserwacji wynika, że istotnie takie poszukiwania są dość częste, z pewnością obserwujemy też duże zainteresowanie historią – mówi KAI socjolog kultury prof. Andrzej Tyszka.

Na pytanie czemu to robią, zainteresowani odpowiadają: żeby ocalić pamięć o przodkach, wzmocnić tożsamość, odkryć korzenie.

Wraz z pięciorgiem rodzeństwa prof. Tyszka dwa lata temu wydał w kilkunastu egzemplarzach życiorys swojego ojca, Wacława Tyszki, powstańca warszawskiego, który walczył na górnym Czerniakowie w zgrupowaniu pod dowództwem płk. Zygmunta Netzera ps. Kryska. Niestety zginął osierociwszy sześcioro dzieci, które w 74. rocznicę śmierci wydały publikację, poświęconą ojcu.

„Jest taki dom” to niewielka publikacja, wydana przez Edwarda Dreszera, właściciela drukarni, b. Prezesa Polskiej Izby Druku. Jest to opowieść i dziadkach po linii matki, Władysława i Aleksandry Cichoszów, którzy mieszkali w skromnym ceglanym domu w Gorzkowie niedaleko Krasnego Stawu. Byli nauczycielami, w czasie odrodzenia Polski byli członkami POW, krzewili oświatę, byli animatorami życia kulturalnego w powiecie krasnostawskim, inicjowali powstawanie kolejnych szkół, funkcjonujących do dziś.

W czasie okupacji wstąpili do AK i organizowali pomoc dla jej członków. Przypłacili to prześladowaniami przez władzę ludową, w książce jest wstrząsający opis rewizji agentów UB, którzy w poszukiwaniu jednego z członków podziemia rewidują dom, a żeby ich praca była bardziej efektywna, przystawiają lufę do głowy niemowlęcia, starszej siostry Edwarda Dreszera. Wprawdzie ubek dostaje za to w głowę polanem, ale członkowie rodziny zostają pobici, a dziadek trafia do więzienia.

- Żeby takie historie zebrać, rodzina musi mieć jakieś materiały – mówi prof. Tyszka. Zdjęcia, opowieści, przekazy rodzinne, listy, dowody osobiste, dyplomy rozmaitych uczelni, akta kupna i sprzedaży, zaproszenia na śluby i uroczystości, wizytówki. Z takich fragmentów można się wiele dowiedzieć i poskładać w całość, a liczne fakty można sprawdzić w księgach parafialnych. - Ale nieraz niespodziewanie wypływają pamiętniki i wspomnienia, o których potomkowie autorów nie mieli pojęcia. Wtedy odkrywają nieznany świat dziadków i pradziadków, fascynująca przygoda – mówi prof. Tyszka.

Socjolog zwraca uwagę, że przeważnie odtwarza się zwyczajne losy Polaków, nie tylko tych, którzy walczyli i ginęli, nie tylko historie bohaterskie. – Wciąż upominam się o historie cywilne, o życie rodzinne, gospodarcze, o dzień powszedni zwykłych ludzi – rzemieślników, rolników, inteligencji miejskiej – aptekarzy, nauczycieli, lekarzy. - Mamy tendencje do skupiania się na walkach i nadzwyczajnych wydarzeniach, tymczasem codzienność jest równie fascynująca – podkreśla prof. Tyszka. Dodaje, że w o wiele łatwiejszej sytuacji są osoby pochodzenia szlacheckiego, którzy mogą czerpać informacje z herbarzy i sporządzonych drzew genealogicznych. Wielkie magnackie rody specjalnie zatrudniały genealogów, którzy sporządzali drobiazgowe wykresy, związane z pochodzeniem i pokrewieństwami przodków.

Prof. Anna Doboszyńska, pulmonolog z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, pochodząca ze szlachty wileńskiej, ma opracowane genealogie po mieczu – ojcu prof. Leonie Doboszyńskim. Chce ona wydać książkę, upamiętniającą rodziców Janinę i Leona. Wiąże się to z interesującymi dziejami rodu, osiadłego od ponad trzystu lat na Litwie, ale także babki, Barbary Kokoczaszwili, którą pradziad pani profesor Ireneusz poślubił w dalekiej Gruzji pod koniec I wojny światowej. W archiwach rodzinnych przechowywane są dwa drzewa genealogiczne – Kokoczaszwilich i Doboszyńskich. Historia Leona jest, używając słów prof. Tyszki, zwyczajna i związana z walką – jako żołnierz AK brał on udział w akcji „Burza” w Wilnie, a po wyparciu z rodzinnych stron w PRL stał się niekwestionowanym autorytetem łąkarstwa, był autorem licznych prac badawczych, promował doktorów, brał udział w konferencjach naukowych.

Na pytanie, czemu obecnie można zaobserwować ożywienie w prywatnych badaniach dziejów rodziny, prof. Tyszka odpowiada, że wiele przeżyć Polaków było traumatycznych. – W czasach PRL rodzice często nie opowiadali o swoich przeżyciach wojennych czy zaangażowaniu w konspirację także w obawie, że dzieci coś powiedzą w szkole i będą kłopoty. A do zbierania takich materiałów, wydawania ich w niskonakładowych publikacjach, potrzebny jest pewien komfort.

Można też odnotować ożywienie zainteresowań historią. Książki historyczne cieszą się sporym zainteresowaniem, targi książek o tej tematyce także. – Wiele osób na własny użytek nakłada opowieści i przekazy rodzinne na wydarzenia, znane z podręczników historii. I nieraz otrzymują zaskakujące efekty, pogłębiają swoją wiedzę, czasem odkrywają, jak bardzo bieg historii zależy od zachowań zwykłych, zapomnianych przez dziejopisów ludzi – mówi prof. Tyszka.

CZYTAJ DALEJ

Komenda Stołeczna Policji opublikowała film z piątkowych zajść na Krakowskim Przedmieściu

2020-08-10 09:11

[ TEMATY ]

policja

PAP/Radek Pietruszka

Komenda Stołeczna Policji opublikowała w poniedziałek na swojej stronie internetowej film z piątkowych zajść na Krakowskim Przedmieściu, gdzie odbył się protest w związku z aresztem dla aktywisty Michała Sz. - przedstawiającego się jako Małgorzata Sz. "Margot". Jak poinformowała KSP film opublikowano w związku z "nieuczciwym posądzaniem policjantów o nadgorliwość oraz licznymi wypowiedziami ekspertów, że działania policji były niepotrzebne".

"Wobec nieuczciwego posądzania policjantów Komendy Stołecznej Policji o nadgorliwość oraz liczne wypowiedzi ekspertów, że działania Policji były niepotrzebne, bo protestujący nie byli agresywni i zachowywali się spokojnie, przedstawiamy film, którego celem jest zobrazowanie działań z perspektywy +oczu+ policjantów" - napisano na stronie internetowej Komendy Stołecznej Policji.

Dodano, że celem filmu nie jest obraza kogokolwiek, a jedynie prezentacja przyczyn działań funkcjonariuszy. "Jako stołeczni policjanci jesteśmy bardzo tolerancyjni, jednak jest od tego jeden wyjątek. Nigdy nie będziemy tolerować łamania prawa. Dlatego decydujemy się na upublicznienie nagrań" - wyjaśniła KSP.

Na opublikowanym przez KSP nagraniu widać m.in. osoby siedzące na nieoznakowanym policyjnym radiowozie i blokujące przejazd funkcjonariuszom. Widoczni są też demonstrujący, którzy wobec funkcjonariuszy używają wulgarnych słów i gestów.

W związku z aresztem dla aktywisty, w piątek przed warszawską siedzibą Kampanii Przeciw Homofobii odbył się protest. Protestujący przeszli na Krakowskie Przedmieście, gdzie doszło do starć z policją - zaatakowany został m.in. radiowóz. Policja zatrzymała łącznie 48 osób.

ZOBACZ MATERIAŁ WIDEO POLICJA.PL

Według prokuratury, Michał Sz. - przedstawiający się jako Małgorzata Sz. "Margot" - podejrzany jest o dokonanie czynu chuligańskiego polegającego na udziale w zbiegowisku, brutalnym zaatakowaniu działacza fundacji pro-life oraz niszczeniu mienia należącego do fundacji. Chodzi o zdarzenia z 27 czerwca tego roku. Taki czyn zagrożony jest karą do 5 lat pozbawienia wolności.

W połowie lipca zgodnie z decyzją sądu wobec Sz. zastosowano policyjny dozór i poręczenie w kwocie 7 tys. zł. W piątek sąd uwzględnił zażalenie prokuratora i zastosował wobec niego dwumiesięczny areszt tymczasowy. (PAP)

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję