Reklama

W wolnej chwili

Niezapomniany Czarny Anioł

Nikt w świecie kobiecej piosenki, czy może raczej „poetyckiego songu”, nie zawiesił tak wysoko poprzeczki artyzmem. Na próżno szukać by następczyni. Do lepszego świata odeszła Ewa Demarczyk – jedna z najwybitniejszych postaci na mapie polskiej piosenki.

Niedziela Ogólnopolska 35/2020, str. 43

[ TEMATY ]

muzyka

Jan Popłoński/Wikipedia

Kiedy w przededniu Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny dotarła do nas wiadomość o śmierci Ewy Demarczyk, najczęściej pojawiającym się pytaniem było: „to ona jeszcze żyła?”. Nic dziwnego – mniej więcej dwie dekady temu artystka sama podjęła decyzję o usunięciu się w cień, uciekając od wielkiego zgiełku show-biznesu. Snuto rozmaite domysły, szukano powodu, dlaczego to zrobiła, a ten wydaje się prozaiczny: Ewa Demarczyk jako artystka stąpała po chmurach, niekoniecznie zdając sobie sprawę ze zmiany w sztuce, która zaczęła podlegać bezlitosnym prawom rynku (wydaje się, że utrata własnego teatru w Krakowie – połączono go z Teatrem Ludowym – przelała czarę goryczy). I nie chodzi o samą stronę muzyczną, artystyczną, której najlepszym wymiernikiem jest fakt, iż album Ewa Demarczyk wydany przez Melodię na terenie ZSRR sprzedał się w nakładzie ponad 17 mln egzemplarzy (polskie albumy tradycyjnie uzyskiwały status platynowej płyty), ale o poruszanie się na styku muzyki i menadżerstwa.

Kariera stała tuż za rogiem

Reklama

Piosenkarka urodziła się w 1941 r. w Krakowie, w rodzinie, w której sztuka była wszechobecna. Zarówno ojciec Leonard (rzeźbiarz), jak i ciotka Stefania Bańdo-Stopkowa mieli wpływ na to, że w 1960 r. ukończyła krakowskie Liceum Muzyczne im. Władysława Żeleńskiego w klasie fortepianu. Szybko związała się z kabaretem Cyrulik, by niebawem zasilić szeregi ikonicznej Piwnicy pod Baranami. Tam poznała Zygmunta Koniecznego; ta znajomość okazała się kluczowa dla stylu i późniejszej kariery artystki. A ta stała tuż za rogiem, bowiem już w 1963 r., na krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, wyśpiewała sobie I nagrodę. Zaprezentowała wtedy Karuzelę z Madonnami, Taki pejzaż oraz Czarne Anioły. Nie wiemy, czy charakterystyczne emploi Ewy Demarczyk, wykonana piosenka, czy też późniejsze występy artystki na Kubie, gdzie, jak wspomniał w jednym z wywiadów Jerzy Połomski: „...wołali na nią Czarny Anioł” (Retro 2016) sprawiły, że ten pseudonim przylgnął do niej na zawsze. Tomasz Raczek idzie dalej: „To nieprawda, że Demarczyk była Czarnym Aniołem polskiej piosenki. Ona całkiem świadomie grała rolę Czarnego Anioła” – napisał w Karuzeli z Madonnami. 57 bardzo zakręconych kobiet. Ta czerń sceniczna stała się w pewnym sensie rekwizytem. Inna sprawa, że sama artystka nie dotykała w tym, co śpiewała, błahych tematów. Znamienne jest, że jeśli wpiszemy w internetowe wyszukiwarki poetę powstańca Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, trafimy na linki odsyłające do dającego się oceniać wyłącznie w kategoriach geniuszu i absolutu wykonania wiersza Niebo złote ci otworzę (kompozycja Zygmunt Konieczny) przez Demarczyk. Dlaczego? Bo to wyżyny naszej wojennej i powojennej nie tylko poezji i muzyki, ale sztuki, synergii, tworzenia nowej jakości na filarach słowa, muzyki oraz przejmującej interpretacji.

Chodziła swoimi drogami

Demarczyk prywatnie interesowała się piłką nożną (kibicowała Wiśle Kraków), jeździła na rowerze, trenowała gimnastykę, pływała kajakami. Jako dziecko wolała piłkę od zabawy lalkami. Zawsze chodziła swoimi drogami, czasami na przekór. Na scenie była perfekcjonistką – dbała o każdy detal – od koloru fortepianu, przez ustawienie świateł, po odcień scenicznej podłogi. Czerń była obowiązująca.

Ostatnie lata to czas jej wielkiej nieobecności przerywany anonsami, jak choćby o planach wydania jej nowych płyt z materiałów archiwalnych. Kiedy sam zabiegałem o dotarcie do niej, aby wydać materiały z archiwum Polskiego Radia, odbiłem się od ściany prywatności i anonimowości, których strzegła. Ktoś próbował doprowadzić do kontaktu, jednak bezskutecznie. A może to inni strzegli owej prywatności w jej imieniu? Była obecna, ale jednocześnie nieobecna. Być może gdzieś w Krakowie, albo w Wieliczce... Pozostaje nam pustka nie do zapełnienia, bowiem kolejnej Ewy Demarczyk na horyzoncie brak.

2020-08-25 13:39

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Warsztaty śpiewu na Polach Lednickich

[ TEMATY ]

muzyka

Lednica

Archiwum Wspólnoty Lednickiej

Muzyka, taniec, radość, modlitwa, ŚPIEW, to nieodłączne elementy kwietniowych warsztatów, przygotowujących do XXI Spotkania Młodych LEDNICA2000. W tym roku odbędą się one w weekend 7-9 kwietnia. Chcesz stać się częścią tego wydarzenia? Przyjedź! Zabierz ze sobą dużo uśmiechu i dobry nastrój, bo tutaj zawsze panuje pogodna atmosfera.

Grasz na instrumencie muzycznym? Zabierz go ze sobą, wieczorami w każdym z nas otwiera się dusza artysty. Pamiętaj, by założyć wygodne buty! IDŹ,KOCHAJ… I ŚPIEWAJ! Nie może Cię zabraknąć – stań się pieśnią 3 czerwca na Polach Lednickich!

CZYTAJ DALEJ

Louvain: zmarł nuncjusz apostolski przy UE, abp Aldo Giordano

2021-12-02 19:54

[ TEMATY ]

Unia Europejska

zmarły

Nuncjusz Apostolski

Wikipedia

Abp Aldo Giordano

Abp Aldo Giordano

Dziś w Louvain po długim pobycie w szpitalu zmarł abp Aldo Giordano - był nuncjusz przy Unii Europejskiej. Wcześniej abp Giordano, pochodzący z diecezji Cuneo, przez siedem lat pełnił funkcję nuncjusza w Wenezueli. We wrześniu zachorował na COVID i od października przebywał na oddziale intensywnej terapii, do końca wspierany przez rodzinę. Jego stan zdrowia stopniowo się pogarszał.

Abp Aldo Giordano urodził się 20 sierpnia 1954 r. w Cuneo, w Piemoncie na północy Włoch. Święcenia kapłańskie przyjął 28 lipca 1979 r. i należał do prezbiterium diecezji Cuneo. W 1980 r. uzyskał kościelny licencjat z filozofii na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Pracował duszpastersko, a także jako wykładowca w międzydiecezjalnym studium teologicznym oraz innych uczelniach diecezji Cuneo. 15 maja 1995 został wybrany sekretarzem generalnym Rady Konferencji Biskupów Europy (CCEE) i pełnił tę funkcję przez 13 lat. 7 czerwca 2008 r. Benedykt XVI mianował go stałym obserwatorem Stolicy Apostolskiej przy Radzie Europy w Strasburgu. 26 października 2013 roku Papież Franciszek wyniósł go do godności arcybiskupa tytularnego Tamada i mianował swoim przedstawicielem w Wenezueli, gdzie zastąpił obecnego watykańskiego sekretarza stanu, kard. Pietro Parolina. W Brukseli abp Giordano zastąpił Francuza, abp. Alaina Paula Charlesa Lebeaupina, który 16 listopada ub. roku przeszedł na emeryturę. 8 maja bieżącego roku mianował go nuncjuszem apostolskim przy Unii Europejskiej.

CZYTAJ DALEJ

Św. Józef wzorem kapłanów

2021-12-03 04:56

Tadeusz Boniecki

Jesienny Dzień Kapłański - dzień modlitwy o uświęcenie kapłanów - odbył się 27 listopada w regionach duszpasterskich. Tematem konferencji była „Duchowość św. Józefa w świetle Patris Corde”. Spotkania miały miejsce w parafiach Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Chełmie, św. Jana Chrzciciela i św. Bartłomieja Ap. w Kazimierzu Dolnym, Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kraśniku, św. Anny w Lubartowie oraz św. Józefa w Lublinie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję