Tradycyjnie 18 września, we wspomnienie swojego patrona, uczniowie XXI Liceum Ogólnokształcącego im. św. Stanisława Kostki zgromadzili się na Mszy św. w archikatedrze lubelskiej. Ze względu na sytuację epidemiczną wzięli w niej udział przede wszystkim uczniowie klas pierwszych, którzy złożyli ślubowanie. Eucharystię celebrował bp Adam Bab wraz z dyrektorem szkoły ks. Grzegorzem Strugiem, pierwszym dyrektorem ks. Krzysztofem Targońskim oraz z ks. Grzegorzem Różyło i ks. Michałem Baińskim.

Szczyt życia

Biskup Adam przywołał postać św. Stanisława Kostki i przypomniał, że mimo krótkiego życia osiągnął on dojrzałość i doskonałość. Zwracając się do młodzieży zachęcił, by wzorem swego patrona dokonywała mądrych i ambitnych wyborów, i kierowała się właściwą hierarchią wartości. Przytoczył epizod z życia św. Stanisława, gdy razem z bratem podczas studiów w Wiedniu, w Collegium Nobilium musieli opuścić jezuicki konwikt. Bracia zamieszkali na stancji w domu luteranina, który był zafascynowany ówczesną europejską awangardą, jaką była reformacja. Człowiek ten wiedział, że trafili do niego młodzi polscy katolicy i zaczął im dokuczać. Taka była moda zanegowania wielowiekowej tradycji, niechęci do Kościoła i do tradycyjnego katolicyzmu. Stanisław mimo przykrych doświadczeń nie tylko oparł się zakusom poddania panującym trendom, ale trwał w postanowieniu, żeby wstąpić do jezuitów i być świętym człowiekiem. Dzięki wielkiej pobożności, modlitwie i nauce osiągnął szczyty życia duchowego.

Na ramionach gigantów

Pasterz zwrócił uwagę na analogię współczesnej awangardy ideowej, kulturowej, nawet naukowej, swoistej mody na „niebycie chrześcijaninem”, do czasów sprzed 470 lat. Przestrzegł, by młodzi nie dali się uwieść awangardzie, by ktoś za nich decydował, co jest nowoczesne, a co przestarzałe, co aktualne, a co nie. Życzył pierwszoklasistom, by wykorzystali czas nauki na stawianie mądrych i odważnych pytań o to, gdzie jest prawda, dla wszystkich jedna i ta sama, by dokonywali klarownych i jednoznacznych wyborów. Biskup Bab wspomniał o pięknych tradycjach szkoły, o jej wysokim poziomie nauczania i wychowania, czego efektem jest wydanie wielu świętych i uczonych. Kaznodzieja zacytował słowa Bernarda z Chartres: „Jesteśmy jak karły, które wspinają się na ramiona gigantów, by widzieć więcej od nich i dalej sięgać wzrokiem, i to nie za sprawą bystrości swojego wzroku, czy wysokości ciała, lecz dzięki temu, że wspinamy się w górę i wznosimy na wysokość gigantów”.

Dobra tradycja

Podczas szkolnej Eucharystii, z okazji 50-lecia kapłaństwa ks. kan. Krzysztofa Targońskiego zostały skierowane ku niemu gratulacje i podziękowania za trud odtworzenia „Biskupiaka” po 30 latach przerwy. Dzieje szkoły sięgają 1923 r., gdy powstało gimnazjum założone przez biskupa lubelskiego Mariana Fulmana. Gmach „Biskupiaka” zbudowano na Czwartku w latach 1927-34. Po wybuchu wojny w 1939 r. budynek został zajęty przez Niemców, a szkoła zlikwidowana. W 1944 r. wznowiła działalność i funkcjonowała do likwidacji przez władze komunistyczne w 1962 r. Staraniem ks. Targońskiego, w 1993 r. udało się reaktywować placówkę. Szkoła cieszy się dobrą renomą; nie tylko kształci, ale wychowuje uczniów w duchu katolickim i patriotycznym.