Reklama

Warszawa, Sekretariat KEP – 9 X 2020

Jan Paweł II Doktorem Kościoła i Patronem Europy

Dnia 22 październiku 2019 r. skierowałem – w pełni przekonany co do zasadności takiego postępowania – prośbę do papieża Franciszka o mianowanie Ojca świętego Jana Pawła II Doktorem Kościoła i Współpatronem Europy.

PROŚBA

a. Tytuł Doktora w Kościele katolickim przyznaje się tym świętym, którzy odznaczyli się szczególnymi zasługami dla całego Kościoła, a zwłaszcza dla rozwoju teologii. Dotychczas tylko 36 kobiet i mężczyzn zostało uhonorowanych tym tytułem. Po raz pierwszy taki tytuł otrzymał Beda Czcigodny (VIII wiek). Ostatnim zaś jak dotąd był św. Grzegorz z Nareku (ur. ok. 944 r., zm. ok. 1010 r.), któremu papież Franciszek nadał tę godność w 2015 r.

Reklama

Wymagania, którymi kieruje się Kościół, przyznając tytuł doctor Ecclesiae, są zasadniczo trzy: świętość życia, wyróżniająca się doktryna, która wpłynęła na rozwój nauczania Kościoła i myśli teologicznej, jak również szczególny wkład w misję ewangelizacyjną, jaką Chrystus powierzył swojemu Kościołowi. Doktor Kościoła to nauczyciel Prawdy, która miała znaczenie przez długi czas oraz wpływała na życie całego Kościoła i posiada trwały wkład w zrozumienie nauczania Kościoła.

b. Z kolei myśl o Patronach Europy wywodzi się z patronatów poszczególnych narodów europejskich. Najpierw oddawano cześć patronom narodów i państw chrześcijańskich, którzy roztaczali swoją niebiańską opiekę nad nimi i byli ich znakiem rozpoznawczym. I tak np. św. Jerzy stał się patronem narodu i królestwa Anglii, św. Jakub Mniejszy, Apostoł, patronem Hiszpanii, św. Wojciech, Biskup i Męczennik, patronem Polski. Swego świętego patrona miały również uniwersytety, stany społeczne oraz cechy zawodowe.

Z kolei myśl o ustanowieniu specjalnego patronatu dla całej Europy jest stosunkowo nowa i pochodzi z XX wieku, gdy twórcy współczesnego porządku europejskiego zaczęli poszukiwać różnych form integracji narodów i państw naszego kontynentu. Zwrócenie się do idei świętych patronów kontynentu europejskiego zmierzało do wskazania pewnych wartości duchowych, które wskazywałyby właściwy kierunek przemian cywilizacyjnych i przyczyniały się do rozwoju ich chrześcijańskiej tożsamości. Gdy dzisiaj dostrzegamy niebezpieczne tendencje odchodzenia od wartości chrześcijańskich i budowanie integracji europejskiej na zupełnie obcych fundamentach światopoglądowych z wyraźnym ukierunkowaniem tylko na postęp ekonomiczno-gospodarczy, kosztem jej tożsamości, idea patronów Europy ma stanowić wołanie o opamiętanie.

Reklama

Do tej pory Patronami Europy zostali: św. Benedykt z Nursji, św. Cyryl i św. Metody, św. Brygida Szwedzka, św. Katarzyna ze Sieny i św. Edyta Stein. Ich wspólnym mianownikiem jest najpierw świętość, następnie zaangażowanie w sprawy Kościoła, ukazywanie wyższości wartości duchowych nad materialnymi, poszukiwanie prawdy w życiu i konsekwentnie trwanie przy niej aż do śmierci, oddziaływanie na ludzi różnych języków, kultur i środowisk europejskich, działalność misyjna, łączenie tradycji chrześcijańskiego Wschodu i Zachodu, tworzenie wspólnoty chrześcijańskiej. Cechą, która łączy wszystkie te postacie, jest – oprócz świętości – także i to, że odnoszą się oni nie do jednego kraju, ale do całego europejskiego kontynentu. Władza nadawania tytułu Doktora Kościoła i Patrona Europy należy do papieża.

DLA JAKICH RACJI?

George Weigel wskazał pięć powodów, dla których papież Polak winien nosić to zaszczytne miano.

a. Pierwszym powodem jest to, że św. Jan Paweł II dostarczył Kościołowi i światu autentyczne klucze dla zrozumienia znaczenia Soboru Watykańskiego II. Wcześniejsze sobory same tworzyły klucze do zrozumienia swoich obrad; dawały definicje dogmatyczne, potępiały herezje albo wydawały katechizmy, tłumaczące prawdy wiary. Sobór Watykański II wydał 16 dokumentów, ale nie dał narzędzi do ich zrozumienia. Karol Wojtyła, który jako biskup brał udział w soborze, a później wdrażał jego postulaty w swojej diecezji, jako papież interpretował wszystkie wielkie tematy Vaticanum II i nadawał im stosowne interpretacje, czyli dał nam klucze do zrozumienia soboru. Ojciec Święty robił to przez swoje encykliki, adhortacje apostolskie czy zwołanie nadzwyczajnej sesji Synodu Biskupów w 1985 r. – z okazji 20. rocznicy zakończenia Soboru Watykańskiego II. Dzięki temu dowiedzieliśmy się, na czym polegały intencje Soboru Watykańskiego II. Było to przygotowanie Kościoła do jego misji w trzecim tysiącleciu.

b. Drugim powodem jest szczególne skupienie papieskiego nauczania na problemie, z którym Kościół zmagał się przez 200 lat, a mianowicie: jak można przedstawić katolicką prawdę w kategoriach, które mógłby zrozumieć współczesny umysł? Niezwykła umiejętność papieża z Polski polegała na połączeniu tradycyjnych podstaw filozoficznych w duchu Arystotelesa i św. Tomasza z bardzo odważnym, współczesnym podejściem fenomenologicznym do myślenia o problemach rodzaju ludzkiego. To wszystko opierało się na jego przekonaniu, że rodzaj ludzki może poznać prawdę.

c. Trzecim powodem był XX-wieczny kryzys samej idei rozwoju ludzkości. Karol Wojtyła postulował, aby Sobór zareagował na ten antropologiczny kryzys przez stworzenie wizji człowieka opartej na wcieleniu Syna Bożego. Jego pierwsza encyklika Redemptor hominis z 1979 r. była poświęcona antropologii chrześcijańskiej, czyli chrześcijańskiemu spojrzeniu na osobę ludzką. Ona też utworzyła wzorzec dla całego tego pontyfikatu. Ta wizja została rozwinięta szczegółowo w wystąpieniach między 1979 a 1984 r., a teraz nazywamy ją „teologią ciała”. Była to bardzo kreatywna reakcja Kościoła na wszystko, co wiązało się z rewolucją seksualną.

d. Czwarty powód związany jest z doktryną społeczną Jana Pawła II. Nowo powstałe XX-wieczne instytucje demokratyczne i gospodarcze rzadko były oparte o właściwe podstawy kulturalne. Jan Paweł II rolę bazy moralno-kulturalnej podkreślił w encyklice Centesimus annus.

e. Po Soborze Watykańskim II dokonywało się przejście od Kościoła kontrreformacyjnego – trwającego od soboru trydenckiego – do Kościoła Nowej Ewangelizacji. Jan Paweł II mówił o Kościele misji, gdzie Ewangelia znajduje się w centrum działań Kościoła, a obowiązkiem każdego katolika jest bycie przyjacielem Chrystusa i aktywne przekazywanie wiary innym. To wszystko zostało ujęte w łacińskiej sentencji Duc in altum – opuśćmy płytkie wody instytucji i wypłyńmy na głębokie wody świata postmodernistycznego, w którym ponownie trzeba przedstawiać Ewangelię.

Do wymienionych przez Weigel’a powodów można dodać wiele innych: np. nauczanie na temat poszanowania życia każdego człowieka, roli kobiety, małżeństwa i rodziny, głoszenia Ewangelii całemu światu, nowego oblicza jedności Kościoła, religijnego dialogu i pojednania, przybliżenia Boga bogatego w miłosierdzie.

Niebagatelne też było zaangażowanie misyjne papieża. Głosił on Ewangelię dosłownie na całym świecie. Odwiedził 132 kraje i ok. 900 miejscowości. Jego nauczanie jest aktualne do dzisiaj, warto do niego sięgać, także przez internet i media społecznościowe, wykorzystując możliwości, które stwarzają nowe technologie.

Istotnie, 27 lat pontyfikatu papieża Jana Pawła II ma przełomowe znaczenie dla Kościoła i świata, zarówno w kontekście jego nauczania, jak i w kontekście oddziaływania społecznego. Papież Polak wiedział, że obecny kryzys kulturowy jest potężnym dziejowym wołaniem o mądry powrót do wspólnego dziedzictwa historycznego, którym jest chrześcijaństwo. W tym względzie święty papież już stał się prawdziwym doktorem Kościoła oraz opiekunem wartości europejskich, które stanowią nieusuwalny fundament współczesnej cywilizacji.

„Dziedzictwo papieża Wojtyły to bogata, wielostronna i twórcza synteza wielu ludzkich ścieżek myślenia, oparta jednak na Objawieniu i wierna depozytowi wiary. Myśl Jana Pawła II jest bowiem na wskroś nowoczesna, oryginalna i twórcza, pozostając jednocześnie klasyczną. To Wojtyłowe, trudne balansowanie między tradycją a nowoczesnością wniosło ogromny powiew świeżości w życie Kościoła, a przez to w uniwersalne przestrzenie szeroko rozumianej kultury, polityki i nauki”. Bogactwo pontyfikatu św. Jana Pawła II – przez licznych historyków i teologów określanego Janem Pawłem II Wielkim – wypływało z bogactwa jego nieprzeciętnej osobowości (poety, filozofa, teologa i mistyka), realizując się w wielu wymiarach – od duszpasterstwa i nauczania, poprzez kierowanie Kościołem powszechnym, aż po osobiste świadectwo świętości życia.

Krótkie polskie podsumowanie powodów, dla których św. Jan Paweł II winien zostać Doktorem Kościoła i Współpatronem Europy, zostało zawarte w słowach uchwały Senatu Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, wyrażającej swoje uroczyste poparcie dla tej inicjatywy.

„Bez wątpienia, zarówno osoba, jak i dorobek całego życia św. Jana Pawła II spełniają wymagania, jakimi kieruje się Kościół, przyznając tytuł doctor Ecclesiae, a są nimi: świętość życia, wyróżniająca się doktryna oraz postawa nauczyciela, które wpłynęły na rozwój nauczania Kościoła i myśli teologicznej, jak również wkład w misję ewangelizacyjną, którą Jezus Chrystus powierzył swemu Kościołowi. Podczas długiego pontyfikatu na Stolicy Piotrowej, a także wcześniej, jako profesor i biskup, Karol Wojtyła przekazał, przede wszystkim Kościołowi powszechnemu, bogatą i wielowątkową doktrynę, odczytując przy tym trafnie „znaki czasu” w świetle Objawienia i Tradycji, będąc jednocześnie inspirowany nauczaniem Soboru Watykańskiego II, którego sam był uczestnikiem oraz współautorem opracowania wydanych dokumentów. Ponadto sam dał przykład życia całkowicie poświęconego wypełnianiu zleconej mu misji nauczyciela i pasterza oraz świadka Boga, który w Jezusie Chrystusie objawił człowiekowi jego godność.

Święty Jan Paweł II był także aktywnym uczestnikiem dziejowego dramatu ludzi i narodów w XX wieku, trafnie rozpoznając zarówno wszelkie przejawy zła, któremu się sprzeciwiał jako wierzący i mężny chrześcijanin, jak i znaki dobra, w których widział źródła nadziei i umiejętnie je wskazywał. Jesteśmy zatem przekonani, że jest on nauczycielem wiary działającej przez miłość (por. Ga 5, 5), także dla następnych pokoleń wyznawców Chrystusa.

Z kolei tytuł współpatrona Europy uważamy za uzasadniony z uwagi na wkład, jaki papież z Polski wniósł w dzieło jednoczenia kontynentu budowanego na chrześcijańskich wartościach, wskazując jednocześnie na duchową jedność chrześcijańskiej Europy, na którą składają się dwie wielkie tradycje: Zachodu i Wschodu. Powyższe przesłanie staje się szczególnie aktualne w obecnej chwili (Kraków, 17 lutego 2020 r.). Nie można też zapomnieć o tym, że papież z Polski przywrócił Europie jego zapomnianą część zza „żelaznej kurtyny”. „Pięćdziesiąt lat dominacji radzieckiej w Europie Środkowej i Wschodniej sprawiło, że do niedawna, w mentalności wielu ludzi, Europa to tylko Niemcy, Francja, Wielka Brytania, Włochy czy kraje skandynawskie. Można powiedzieć, że Jan Paweł II wyrwał z niebytu pół Europy – wielkie i wspaniałe dziedzictwo, o tych samych kulturowych korzeniach, chrześcijańskich korzeniach”.

Ks. Sławomir Oder – postulator procesu kanonizacyjnego papieża Polaka – stwierdził, że istnieje „szansa, i to bardzo realna, na to, że w przyszłości Jan Paweł II zostanie ogłoszony Doktorem Kościoła”.

ZAKOŃCZENIE

W odpowiedzi na naszą prośbę dotyczącą ustanowienia papieża Patronem Europy i Doktorem Kościoła Sekretariat Stanu napisał: „Jeśli chodzi o włączenie Jana Pawła II w poczet patronów kontynentu europejskiego, należy przypomnieć, że liczba tych patronów jest już znaczna (sześć), dlatego Ojcu Świętemu nie wydaje się zasadne jej powiększanie. Także w ostatnim czasie zostały odrzucone liczne propozycje innych postaci o dużym znaczeniu duchowym i symbolicznym dla Europy. Podobnie, nie jest generalnie przewidziane w tym czasie przyznanie tytułu Doktora Kościoła nawet takim autorom, którzy mieli znaczący wpływ na nauczanie i rozwój doktryny”.

Tak zatem można by zakończyć ten pierwszy etap starań o obdarzenie św. Jana Pawła II tytułem Doktora Kościoła i Współpatrona Europy. Nie oznacza to, że sprawa została przegrana. Nasienie zostało wrzucone w ziemię, trzeba tylko trochę cierpliwości i czasu, aby wydało ono swój owoc.

2020-10-23 11:11

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bp Przybylski do sióstr nazaretanek: tylko miłość wszystko wyjaśnia

2021-07-31 17:04

[ TEMATY ]

bp Andrzej Przybylski

nazaretanki

profesja zakonna

Ks. Mariusz Frukacz/Niedziela

Jak to jest, że trzy młode, ładne, zdrowe, sprytne i mające przed sobą masę perspektyw dziewczyny nagle to wszystko rzucają i idą w rzeczywistość, która zupełnie nie przystaje do pędu tego świata? Tylko miłość to wszystko wyjaśnia – mówił w kościele Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Częstochowie bp Andrzej Przybylski, który przewodniczył 31 lipca uroczystościom złożenia pierwszych ślubów zakonnych przez trzy siostry ze Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu.

Swoje pierwsze śluby zakonne: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa złożyły: s. Klara Krawczyk, s. Karmela Baryła i s. Izabela Ciuk.

CZYTAJ DALEJ

Zmarł Jerzy "Duduś" Matuszkiewicz muzyk jazzowy, saksofonista i kompozytor

2021-07-31 14:54

[ TEMATY ]

muzyka

jazz

wikipedia.org

Jerzy „Duduś” Matuszkiewicz

Jerzy „Duduś” Matuszkiewicz

Jerzy „Duduś" Matuszkiewicz jeden z najważniejszych muzyków na polskiej scenie jazzowej, twórca historii jazzu, kompozytor kultowych filmowych ścieżek dźwiękowych, odszedł w sobotnie południe 31 lipca 2021 r. Miał 93 lata.

O śmierci muzyka powiadomił PAP Paweł Brodowski, redaktor naczelny magazynu „Jazz Forum". Jerzy "Duduś" Matuszkiewicz – wielka osobistość polskiego jazzu - był też znanym i cenionym autorem muzyki do seriali i filmów. "Czterdzieści lat minęło", "Wojna domowa" - to tylko niektóre z jego przebojów.

CZYTAJ DALEJ

Nawracać się do Boga

2021-07-31 22:33

Fot. Grzegorz Kryszczuk

31 lipca wspólnota parafialna w kościele przy ul. Stysia przeżywała wyjątkowy odpust. Tego dnia Kościół wspomina założyciela zakonu jezuitów.

Tegoroczne uroczystości odbywały się w trwającym Roku Ignacjańskim, który przebiega pod hasłem "W Chrystusie ujrzeć wszystko na nowo".

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję