Budowa świątyni rozpoczęła się 7 lat temu, po zakupieniu placu i uzyskaniu przez proboszcza parafii ks. kan. Romana Rostkowskiego odpowiednich pozwoleń.
8 kwietnia 2013 r., pod nadzorem kierownika budowy wykopano i zalano fundamenty. Następnie, 13 kwietnia abp Andrzej Dzięga podczas Mszy św., której przewodniczył, dokonał aktu poświęcenia i wmurowania kamienia węgielnego pod budowę kościoła.
W zbiórkę funduszy zaangażowała się część mieszkańców, którzy wraz z księdzem proboszczem w okresie letnim pielgrzymowali do wielu parafii, by kwestować na rzecz rozpoczętej budowy. Ofiary na ten cel składali też pątnicy, którzy udali się na Jasną Górę w pielgrzymce rowerowej.
Wspólnym wysiłkiem parafianie wybudowali piękny kościół w Chominie.
Podziel się cytatem
Reklama
Razem z głównym murarzem przy budowie pracowali skazani z Buniewic, których codziennie przywozili i odwozili nieliczni mieszkańcy, którzy posiadają własne samochody. Przez cały czas trwania budowy rodziny, które się zgłosiły, gotowały obiady dla pracujących, piekły ciasta, a czasem zapewniały też śniadania. Finansowo wspomagała budowę, gotowała obiady i piekła ciasta, pewna rodzina z Duniewa, która co niedzielę uczestniczyła we Mszy św. w kaplicy. Pomagał też ks. Roman, który codziennie ciężko pracował na budowie, nie zważając na pogodę. Przez cały ten czas w naszej kaplicy trwały modlitwy za księdza proboszcza, za budowniczych i ofiarodawców z parafii i spoza niej, którzy ufundowali m.in.: ławki, witraże i konfesjonał. Mieszkańcy złożyli się też w miarę swoich możliwości na drzwi wejściowe, tabernakulum, wieżę, ogrodzenie oraz na inne wyposażenie.
Skazani z Buniewic wykonali w drewnie tryptyk, który w części środkowej przedstawia Chrystusa Ukrzyżowanego, Matkę Bożą, św. Marię Magdalenę i św. Jana Ewangelistę, z lewej strony – św. Jana Pawła II i z prawej – kard. Stefana Wyszyńskiego. Skazani obdarzeni talentem artystycznym wyrzeźbili też w drewnie 14 stacji Drogi Krzyżowej.
Podziękowania
Pomimo, że wewnątrz trwały jeszcze drobne prace wykończeniowe: instalacja ławek i witraży, to już w czerwcu 2015 r. została tu odprawiona pierwsza Msza św., a 22 maja 2016 r., nowo wybudowany kościół został poświęcony przez abp. Dzięgę. 5 sierpnia 2017 r., natomiast, nowa lśniąca wieża stanęła na naszym kościele.
Jesteśmy dumni, szczęśliwi i wdzięczni, ponieważ wspólnym wysiłkiem udało się nam wybudować piękną świątynię. Szczególne i serdeczne podziękowania należą się naszemu proboszczowi ks. kan. Rostkowskiemu. To za jego sprawą i z jego inicjatywy został wybudowany kościół w Chominie. Ksiądz Roman to kapłan pracowity, zapobiegliwy i pełen poświęcenia.
Nie byłoby tej światyni bez darczyńców, ofiarodawców, ludzi dobrej woli i mieszkańców Chomina. W budowę kościoła zaangażowało się bardzo wiele osób z całego kraju. Wszystkim składamy serdeczne Bóg zapłać.
W związku z epidemią koronawirusa, w oczekiwaniu na beatyfikację Prymasa Tysiąclecia i konsekrację naszego kościoła, trwamy w modlitwie już prawie od 3 lat i prywatnie odmawiamy napisaną litanię. Modlitwy kończymy słowami: Czcigodny sługo Boży, kardynale Stefanie Wyszyński – módl się za nami. Dla nas to duma, wielka chluba i radość mieć tak zacnego i odważnego patrona.
2020-11-18 11:37
Ocena:+20Podziel się:
Reklama
Wybrane dla Ciebie
Leon XIV apeluje o budowanie autentycznych relacji międzyludzkich
Naszym zadaniem jest budowanie autentycznych relacji - pisze Ojciec Święty w Orędziu na 60 Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. Jego hasłem są słowa: „Chronić ludzkie głosy i twarze”. Będzie on obchodzony w Polsce w trzecią niedzielę września, 20 września. Papież zaznacza, iż strzeżenie ludzkich głosów i twarzy oznacza strzeżenie osoby, jej godności i jej powołania do spotkania.
Twarz i głos są cechami unikalnymi, wyróżniającymi każdej osoby - ukazują jej niepowtarzalną tożsamość i są elementem konstytutywnym każdego spotkania. Starożytni dobrze o tym wiedzieli. Tak więc, aby zdefiniować osobę ludzką, starożytni Grecy używali słowa „twarz” (prósopon), które etymologicznie wskazuje na to, co znajduje się przed wzrokiem, miejsce obecności i relacji. Łaciński termin persona (od per-sonare) zawiera natomiast w sobie dźwięk - nie jakikolwiek dźwięk, ale niepowtarzalny głos konkretnej osoby.
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100-
lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica
400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem
pisanym, mówionym w radio i w telewizji.
Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw
w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem
Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną.
Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec
zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais.
Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków.
Potem został zwrócony księciu Sabaudii.
Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić
do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość,
pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga.
8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego.
Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608
r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których
nie mogły przyjmować inne zakony.
Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję.
W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników
i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości.
Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie.
Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada
1877 r.
Obserwatorium Watykańskie w Castel Gandolfo odwiedził w lipcu 2025 roku Leon XIV. Ma ono swój teleskop także w Arizonie
Dwie planetoidy odkryte przez astronomów z Astronomicznego Obserwatorium Watykańskiego zostały nazwane na cześć polskich świętych: s. Faustyny Kowalskiej oraz s. Urszuli Ledóchowskiej. To wielka radość dla watykańskich odkrywców.
Informację o przyznaniu dwóm planetoidom nazw Faustina oraz Ledochowska podał najnowszy biuletyn Międzynarodowej Unii Astronomicznej (IAU). Są to planetoidy odkryte wspólnie przez watykańskich astronomów o. Richarda P. Boyle’a SJ oraz jego wieloletniego współpracownika Kazimierasa Černisa (z Wilna na Litwie), przy użyciu teleskopu VATT Obserwatorium Watykańskiego, zainstalowanego na górze Graham w Arizonie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
