Reklama

Kościół

Jubileuszowe camino

Ten jeden z najstarszych pielgrzymich szlaków, wymieniany wśród trzech najważniejszych, po Jerozolimie i Rzymie, odwiedza coraz więcej Polaków. Idea samotnej wędrówki spodobała się nam na tyle, że odkryto polskie drogi św. Jakuba, wiodące czasem aż do Santiago, a czasem w głąb siebie.

Niedziela Ogólnopolska 2/2021, str. 24-25

[ TEMATY ]

szlak św. Jakuba

Camino

Pielgrzymi udają się do Composteli od ponad 1200 lat

Pielgrzymi udają się do Composteli od ponad 1200 lat

Coraz częściej można spotkać w Polsce wędrowców z charakterystyczną muszlą zawieszoną na plecaku, którzy zmierzają do dalekiego hiszpańskiego Santiago de Compostela, gdzie znajduje się grób apostoła św. Jakuba Starszego. Pielgrzymi nie zawsze idą tam po to, aby od razu dojść do celu – przeważnie zajmuje to ok. 3 miesięcy – choć ostatnio nie brakuje takich śmiałków. Zaczynają oni przypominać średniowiecznych piechurów, którzy wyruszali z progu własnego domu, aby krocząc przez różne kraje, systemy społeczne i kultury, dotrzeć do Santiago. To dzięki nim zrodziła się Europa, jak przypomniał w tzw. Akcie Europejskim z 1982 r. św. Jan Paweł II, bo przecież wędrując z różnych kierunków do wspólnego źródła, zawsze zbliżamy się do siebie nawzajem.

Trzeci szlak

Camino de Santiago nie był zwykłym szlakiem – należał do jednego z trzech najważniejszych w chrześcijaństwie, obok Jerozolimy i Rzymu. W Composteli znajdował się grób św. Jakuba Apostoła, pierwszego z grona Dwunastu, który poniósł śmierć z ręki Heroda (por. Dz 12, 1-2), co wskazywało na znaczenie tego syna Zebedeusza wśród pierwszych chrześcijan. Gdy Chrystus powoływał ich nad jeziorem Genezaret, nie wahali się długo; ta cecha charakteru „synów gromu” (por. Mk 3, 17) oraz słynne „możemy” jako odpowiedź na pytanie Jezusa, czy są gotowi pić Jego kielich (por. Mt 20, 22), wiele mówią o wierze tego Apostoła, a tym samym podążających do niego pielgrzymów. Nie dziwi, że wedle tradycji głosił Ewangelię w Hiszpanii, na końcu ówcześnie znanego świata, co sprawiło, że stał się patronem tych, którzy w drodze do Chrystusa są gotowi na największy wysiłek. Do dziś pozdrowieniem jest ultreya oraz suseia – życzenie, aby iść dalej i w górę, nie zatrzymywać się na doczesności i na tym, co widzialne, ale nieustannie zmierzać w głąb.

Reklama

Pielgrzymi udają się do Composteli od ponad 1200 lat, od czasów Karola Wielkiego i odnowienia tradycji, zapomnianej w czasach zmagań z muzułmanami. To wydarzenie opisuje legenda o mnichu Pelayo, który w lesie Libredon odkrył starożytne mauzoleum rzymskie, na które wskazywała gwiazda, choć nazwa Compostela wywodzi się nie tyle od „pola gwiazdy”, ile od paleochrześcijańskiego cmentarza, w którym od pierwszych wieków istnieją ślady kultu Apostoła. Tego samego mauzoleum, nietkniętego w swej substancji historycznej, mają możliwość dotknąć pielgrzymi do dziś przybywający do Santiago, bo katedra zbudowana została tak, aby w jej centrum znalazł się grób św. Jakuba.

Camino – najdłuższa ulica Europy

Jednocześnie nie był to zwykły szlak – stworzył bogatą infrastrukturę, powstawały schroniska dla pielgrzymów zwane hospitales, ale także mosty, klasztory, drogi, a nawet całe miasta. Dla opieki nad pielgrzymami wydano edykty, dające podstawy prawu międzynarodowemu, niepozwalające na wykorzystywanie finansowe wędrowców oraz zabezpieczające wolność pielgrzymowania (ius peregrinandi). Potwierdzeniem dotarcia do Santiago był wystawiany od średniowiecza przez kanoników z katedry w Santiago dokument, zwany compostelą, który do dziś, pisany po łacinie, otrzymuje każdy, kto pokona ostatnie 100 km pieszo lub 200 km na rowerze.

Kościół na camino

Camino stało się pasem transmisyjnym idei, wymiany kulturowej, duchowej i artystycznej. To szlak, który był możliwy w środowisku chrześcijańskim, gdzie gościnność wobec pielgrzymów i okazywane im miłosierdzie były kluczowe. Taki Kościół odkrywają oni na camino – jako schronisko leczące z ran i wskazujące drogę do Chrystusa. Dlatego tym, co najbardziej objawia oblicze Kościoła na camino, jest zdolność do przyjmowania i włączania, coś najbardziej chrześcijańskiego, bo przecież misją wierzących jest bycie narzędziem jednoczenia ludzi z Bogiem, otwieranie drzwi przed tymi, którzy szukają drogi. Nic dziwnego, że wielu wraca po camino z innym obrazem Boga, Kościoła, swego życia – może nie otrzymali od razu odpowiedzi na wszystkie swoje pytania, może czasami zaczynali jako turyści, by w czasie drogi do Santiago doznać przemiany w pielgrzyma, świadomego tego, że nie poszedł na długi spacer, ale do sanktuarium Apostoła, przyjaciela Pana Jezusa.

Dostroić się do Chrystusa – sens Roku Świętego

Reklama

W tak zarysowanej tradycji pielgrzymowania do Composteli wyjątkowe znaczenie odgrywa Rok Święty. Taki jubileusz nie pojawia się często, jedynie wtedy, gdy liturgiczne święto Apostoła – 25 lipca przypada w niedzielę. To tradycja sięgająca 1122 r., gdy papież Kalikst II ustanowił je dla Composteli, obdarzając łaskami odpustu wszystkich, którzy pobożnie zmierzają do tego sanktuarium. Pielgrzymi zdążający do Santiago nie idą w dużych grupach, a w plecaku niosą tylko niezbędne rzeczy, nie mają ścisłych planów dotyczących długości etapów czy noclegów.

Sens tej wędrówki staje się jasny dla każdego, kto wchodząc do katedry, przechodzi przez Portyk Chwały – dzieło Mistrza Mateusza z XII wieku. Przedstawia on drogę od stworzenia do Sądu Ostatecznego. W centralnej części umieszczono Chrystusa Pantokratora, a otaczają Go Ewangeliści oraz starcy z Apokalipsy, którzy wychwalają Baranka Bożego. Trzymają w rękach instrumenty muzyczne, ale na nich nie grają – stroją je. Ta scena wyraża sens pielgrzymowania: dostroić się do Chrystusa, który jest niczym kamerton, czysty dźwięk, wedle którego warto w życiu wszystko ustawiać.

Polskie camino w przededniu jubileuszu

Wiele historycznych świadectw wskazuje na to, że Polacy już od średniowiecza pielgrzymowali do Composteli, zostawiając ślady w szpitalach rozsianych po camino w Hiszpanii, pisząc pamiętniki i przewodniki. Gdy wychodzili z własnych domów, żegnani w parafiach specjalnych aktem błogosławieństwa, obejmującym strój pielgrzyma, tworzyli w ten sposób polskie drogi do Santiago. Szli dawnymi traktami handlowymi lub wybierali drogę morską. Dziś tamte szlaki są rozsiane po całej Polsce i tworzą sieć ponad 7 tys. kilometrów dróg skupionych wokół trzech głównych: Pomorskiej Drogi, Polskiej Drogi oraz Drogi Królewskiej. Powstają bractwa św. Jakuba, rodzą się spotkania pielgrzymów, publikacje i budowana jest duchowa łączność z Santiago. Pielgrzymka nie kończy się wraz z dotarciem do Santiago czy jakiegoś sanktuarium, ale przynosi owoce w kolejnych latach życia.

Rok Jubileuszowy 2021 to dla polskich pielgrzymów czas łaski, okazja doświadczenia mocy Chrystusa, który – podobnie jak w przypadku uczniów idących do Emaus – dołącza się w drodze; nawet gdy idą w złym kierunku, uciekając z Jerozolimy. Warto wybrać się na polskie drogi św. Jakuba, nawiedzając kościoły stacyjne, otrzymując łaskę odpustu, a także odkrywając bogatą historię tradycji jakubowej w Polsce.

2021-01-05 11:49

Ocena: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

To nie jest szkoła przetrwania

Buty. Stare, schodzone, ze śladami otarć. Obok: plecaki, mapy, sterty rzeczy poskładanych w piramidki. Typowy przedwyjazdowy chaos. – Które to nasze camino? – zastanawia się Marta.

Czwarte – rzuca z kuchni Jacek. – Pierwsze, Camino del Norte, było w 2016 r. Rok później – 3 tygodnie na trasie francuskiej. W 2020 r., ze względu na pandemię COVID-19 – po raz pierwszy Polska, bajeczne Beskidy...

CZYTAJ DALEJ

Papież kontynuuje dialog z francuskimi biskupami

2021-09-24 19:18

[ TEMATY ]

Francja

biskupi

papież Franciszek

Vatican News

Papież nie chce brutalnego zaprzestania odprawiania Eucharystii według dawnego Mszału. On pragnie, by wierni, którzy są przywiązani do przedsoborowej liturgii, nie tylko w niej uczestniczyli, lecz mieli też kapelanów, którzy ich będą prowadzić, pomogą zrozumieć wiarę i żyć w duchu Soboru Watykańskiego II – powiedział Radiu Watykańskiemu bp Denis Jachiet po audiencji, na której Franciszek przyjął drugą grupę francuskich biskupów przybyłych z wizytą ad limina.

Jak zwykle, spotkanie z Papieżem miało charakter rozmowy. Tym razem trwała ona dwie i pół godziny. Jednym z głównych tematów było niedawne motu proprio, którym Franciszek ograniczył możliwość sprawowania Eucharystii według nadzwyczajnej formy rytu rzymskiego. Papież wyjaśnił francuskim biskupom motywy swej decyzji. Zapewnił, że chodzi mu jedynie o jedność Kościoła. W rozmowie z biskupami Franciszek okazał się o wiele mniej rygorystyczny niż ogłoszony przez niego dokument. Zgodził się na przykład, by w archidiecezji paryskiej w tej samej parafii ten sam proboszcz sprawował liturgie zarówno według dawnego rytu, jak i nowego – powiedział bp Jachiet, dodając, że Papież zdaje się w tej sprawie na biskupów.

CZYTAJ DALEJ

USA: Floryda wprowadziła „teksański wzorzec” zakazu aborcji

2021-09-25 11:28

[ TEMATY ]

aborcja

Adobe Stock

Stan Floryda wprowadził 22 września prawo zakazujące przerywania ciąży, które jest oparte na „wzorcu teksańskim”. Oznacza to, że nie wolno dokonać aborcji od chwili, gdy można rozpoznać aktywność serca dziecka, czyli od mniej więcej szóstego miesiąca ciąży. Nowe przepisy pozwalają obywatelom zaskarżyć kliniki, lekarzy, konsultantów itp. nawet 6 miesięcy po dokonaniu aborcji. Jest jednak pewna różnica w stosunku do ustawodawstwa z Teksasu: dopuszczono wyjątki w przypadku gwałtu, kazirodztwa, przemocy domowej, handlu ludźmi oraz zagrożenia dla życia matki. W takich wypadkach wymagana jest jednak odpowiednia dokumentacja.

Brytyjski dziennik „The Guardian” podkreślił, że „można tu dostrzec wpływ decyzji Sądu Najwyższego, który poparł 1 września nowe ustawy w Teksasie. Poprzednie wysiłki na rzecz wprowadzenia takich ograniczeń nie powiodły się, ale to postanowienie Sądu Najwyższego dodało nowego bodźca do tworzenia prawa antyaborcyjnego w całym kraju. Wprowadzenie ich w życie rozważa już co najmniej następnych pięć innych stanów”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję