Reklama

Aspekty

Biskupi u Ojca

Informowanie o śmierci biskupa jest zawsze bardzo podniosłym wydarzeniem w życiu lokalnego Kościoła. Jednak przekazywanie w tym samym czasie wiadomości o śmierci dwóch biskupów związanych z jedną diecezją dzieje się niezwykle rzadko. Początek stycznia przyniósł nam właśnie takie doświadczenie.

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 3/2021, str. I

[ TEMATY ]

bp Adam Dyczkowski

Br. Paweł Gondek OFM Cap

Od lewej: śp. bp Adam Dyczkowski, śp. abp Zygmunt Kamiński i śp. bp Antoni Stankiewicz w katedrze gorzowskiej

Od lewej: śp. bp Adam Dyczkowski, śp. abp Zygmunt Kamiński i śp. bp Antoni Stankiewicz w katedrze gorzowskiej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Świętej pamięci bp Adam Dyczkowski zmarł 10 stycznia po godz. 6 rano, w Domu Księży Emerytów w Zielonej Górze. W latach 1993 – 2007 był biskupem diecezjalnym zielonogórsko-gorzowskim. Urodził się 17 listopada 1932 r. w Kętach. Ukończył seminarium duchowne we Wrocławiu. Święcenia kapłańskie otrzymał 23 czerwca 1957 r. Tytuł doktora filozofii przyrody zdobył na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Od 1978 r. był biskupem pomocniczym we Wrocławiu, a od 1992 w Legnicy. W 1993 został przez Jana Pawła II powołany na biskupa zielonogórsko-gorzowskiego. 29 grudnia 2007 r. Benedykt XVI przyjął rezygnację bp. Dyczkowskiego i ten z początkiem 2008 r. przeszedł na emeryturę. Mieszkał w Domu Księży Emerytów w Zielonej Górze.

Świętej pamięci bp Antoni Stankiewicz był jednym z najwybitniejszych na świecie specjalistów prawa kanonicznego. Był kapłanem naszej diecezji. Urodził się 1 października 1935 r. w Oleszczenicach. Po wojnie wraz z rodziną zamieszkał w Jemiołowie. Studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Gorzowie. Święcenia kapłańskie przyjął 20 grudnia 1958 w gorzowskiej katedrze. Studiował prawo kanoniczne na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie i Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Pracował w sądzie biskupim i kurii w Gorzowie, a później w Trybunale Roty Rzymskiej. 31 stycznia 2004 został mianowany jej dziekanem przez Jana Pawła II, a Benedykt XVI w 2006 r. mianował go biskupem tytularnym. Był także konsultorem Kongregacji ds. Duchowieństwa, członkiem Komisji dla Adwokatów, sędzią w Trybunale Apelacyjnym Państwa Watykańskiego, przewodniczącym Komisji Dyscyplinarnej Państwa Watykańskiego, członkiem Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych oraz członkiem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej. 4 stycznia zmarł w Poliklinice Gemelli w Rzymie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2021-01-12 18:48

Ocena: +4 -2

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zielona Góra: Biskupi Adam Dyczkowski i Antoni Stankiewicz w ciężkim stanie

W wiadomości rozesłanej pocztą elektroniczną do duchowieństwa diecezji zielonogórsko-gorzowskiej ks. kan. Piotr Kubiak, wikariusz generalny i kanclerz Kurii Diecezjalnej w Zielnej Górze, przekazał prośbę o szczególną modlitwę w intencji biskupów Adama Dyczkowskiego i Antoniego Stankiewicza.

Bp Adam Dyczkowski od 29 grudnia br. przybywa w szpitalu w Zielonej Górze. Powodem hospitalizacji są powikłania po przebyciu choroby Covid-19. Jego stan określa się jako ciężki.
CZYTAJ DALEJ

Św. Franciszek Salezy

[ TEMATY ]

media

dziennikarze

św. Stanisław

Edycja Świętego Pawła

Drodzy bracia i siostry, „Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.
CZYTAJ DALEJ

Panel ekumeniczny o Credo nicejskim

2026-01-24 10:19

[ TEMATY ]

Wyższe Międzydiecezjalne Seminarium Duchowne

panel ekumeniczny

Ks. Mariusz Frukacz/Niedziela

– Jak rozumiany jest symbol nicejski w różnych wyznaniach chrześcijańskich i jakie ma znaczenie w budowaniu jedności wyznawców Chrystusa – na to pytanie odpowiedzieli uczestnicy panelu ekumenicznego nt. „Prawdziwa wiara łączy, nie dzieli”, który odbył się wieczorem 23 stycznia w Wyższym Międzydiecezjalnym Seminarium Duchownym w Częstochowie.

Na początku spotkania ks. prał. Ryszard Selejdak, rektor seminarium, wyraził nadzieję, że panel przyczyni się do przybliżenia problematyki dotyczącej dialogu ekumenicznego. „Musimy wspólnie kroczyć ku jedności i pojednaniu między wszystkimi chrześcijanami. Credo nicejskie może być podstawą i punktem odniesienia tej wędrówki” – zacytował słowa Leona XIV z listu apostolskiego „In unitate fidei” z okazji 1700. rocznicy Soboru Nicejskiego. „To, co nas łączy, jest naprawdę czymś znacznie większym niż to, co nas dzieli!” – kontynuował ks. Selejdak za Leonem XIV i wskazał, że prawdziwy ekumenizm powinien być skierowany ku przyszłości, pojednaniu na drodze dialogu, wymianie darów i dziedzictwa duchowego”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję