Reklama

Niedziela Przemyska

Zatroskana o piękno języka

Wsłuchując się w kazania pasyjne w trakcie Wielkiego Postu, warto zatrzymać się nad postacią, która przez wiele lat trudziła się nad korektą i pięknem językowym wygłaszanych homilii, a w życiu była oddanym pedagogiem.

Niedziela przemyska 11/2021, str. VI

[ TEMATY ]

wspomnienie

Archiwum autora

Jej życiem była szkoła i uczniowie

Jej życiem była szkoła i uczniowie

Barbara Skubisz była długoletnią wyróżniającą się nauczycielką języka polskiego. W latach 1982-1987 uczyła w Liceum Ogólnokształcącym w Dubiecku, a potem (1988-1992) była wykładowcą w Studium Nauczycielskim w Przemyślu. Od roku 1991 aż do przejścia na emeryturę w roku 2014 uczyła w II LO w Przemyślu. Przez całe swoje życie zawodowe dbała o bogactwo języka i poprawność wypowiedzi swoich uczniów. Mówiła: „W pracy szkolno-wychowawczej popularyzujemy i kształtujemy piękno mowy ojczystej”. Rozmiłowana w literaturze i poezji, umiała w autentyczny sposób pokazywać młodym piękno w szerokim tego słowa znaczeniu, a czyniła to wytrwale i cierpliwie, nie szczędząc zdrowia i sił, chociaż od pewnego czasu jej serce wołało o odpoczynek.

Źródło dobra

Była osobą głęboko wierzącą, szlachetną i uczynną, żyła Ewangelią, ceniła swoją więź z Kościołem. Uczniowie lubili ją i szanowali – niewątpliwie dlatego, że dostrzegali jej niezwykłą osobowość, a także za to, że w piękny sposób potrafiła przybliżać im pomniki polskiej literatury, podkreślając zawarte w niej liczne odniesienia do wiary i do Boga – źródła wszelkiego piękna i dobra.

Nauczyciel Roku

Reklama

Pani Barbara cierpliwie i wytrwale podkreślała walory ojczystego języka, dbała o jego czystość i poprawność. Bardzo cieszyła się językowymi osiągnięciami swoich uczniów, ich wyróżnieniami na studiach, zwycięstwami w konkursach i na olimpiadach. Za szerzenie kultury języka polskiego spotkały ją liczne wyrazy uznania, wyróżnienia, nagrody, dyplomy, m.in. Medal Komisji Edukacji Narodowej i Brązowy Krzyż Zasługi. W 2013 r. otrzymała tytuł Nauczyciela Roku w plebiscycie Życia Podkarpackiego.

Była osobą głęboko wierzącą, szlachetną i uczynną, żyła Ewangelią, ceniła swoją więź z Kościołem.

Podziel się cytatem

O piękno kazań

Na uwagę zasługuje również troska pani Barbary o piękno języka kazań. W latach 2001-2017 dokonywała adiustacji językowej zbioru kazań pasyjnych (o męce Chrystusa), które przed Wielkim Postem pisali diakoni Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. Kazania te głosili później księża i diakoni archidiecezji przemyskiej, a nawet innych diecezji. Każdorazowo poprawiała 9 tekstów: 6 kazań diakonów, wybór przykładów i cytatów, bibliografię oraz mój artykuł wstępny. W sumie w ciągu 16 lat z niezwykłą starannością przeczytała, nawet kilka razy, 144 teksty. Wyszukiwała też teksty literackie do zbiorów kazań. Stokrotne Bóg zapłać za wielką i bezinteresowną pomoc fachową.

Świadomy zawód

Matka trojga dzieci, ceniona nauczycielka i wychowawczyni niezliczonej rzeszy dzieci i młodzieży, odeszła nagle do Pana 9 września 2017 r. W kościele św. Brata Alberta w Przemyślu Mszę św. pogrzebową za śp. Barbarę sprawowało 5 kapłanów przy udziale licznych wiernych i delegacji wielu szkół. Piękną homilię wygłosił ks. proboszcz Tadeusz Baj. Spoczęła na cmentarzu zasańskim w Przemyślu.

Na koniec jej słowa: „Zawód ten wybrałam świadomie. Bardzo lubię dzieci i młodzież”. Dziękujemy Bogu za Nauczycielkę z powołania.

2021-03-09 12:27

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Z życia do Życia

Niedziela Ogólnopolska 20/2018, str. 19

[ TEMATY ]

wspomnienie

Archiwum Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka

Antoni Zięba – nieugięty obrońca życia człowieka, mąż, ojciec i dziadek

Antoni Zięba – nieugięty obrońca życia człowieka, mąż, ojciec i dziadek

– Mój ojciec był człowiekiem wielkim. Patriota, katolik, społecznik, dobroczyńca wielu, wielu ludzi, a przede wszystkim obrońca życia. Obrona życia człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci była dla niego najważniejszą sprawą, była jego pasją, była jego życiem – powiedział syn inż. Antoniego Zięby, Wojciech. Żegnając się z ojcem, dodał: – Tato, dałeś mi piękny przykład życia i umierania

Przemawiając do uczestników Mszy św., podczas której dziękowano Bogu za dar wielkiego obrońcy życia, syn Antoniego Zięby – w imieniu rodziny – wyznał, że będą wspominać go nie tylko jako społecznika, ale przede wszystkim wspaniałego męża, ojca i dziadka. Wojciech Zięba osobiście zapamięta, z jak wielką miłością i czułością, nie mogąc już mówić, tata przytulał mamę po 65 latach znajomości. Wyznał też, że zawsze mógł liczyć na jego pomoc, szczególnie gdy potrzebne było dyżurowanie przy ciężko chorych, hospitalizowanych wnukach. – W skali 1:6 oceny trudności dyżuru, szczególnie nocnego, nigdy wnukom nie wystawił noty niższej niż 4, czyli dobrą, a gdy pytałem go o szczegóły, okazywało się, że przez pół nocy trzymał wnuka na rękach, bo kroplówka nie chciała schodzić – wspominał syn Inżyniera.

CZYTAJ DALEJ

Tajemnica stygmatów Ojca Pio

Niedziela Ogólnopolska 39/2018, str. 13

[ TEMATY ]

św. Ojciec Pio

Archiwum Głosu Ojca Pio

o. Pio

o. Pio

W 2018 r. minęło 100 lat od chwili, kiedy Ojciec Pio podczas modlitwy w chórze zakonnym przed krucyfiksem otrzymał stygmaty: 5 ran na rękach, boku i nogach – w miejscach ran Jezusa Chrystusa zadanych Mu w czasie ukrzyżowania. Jak obliczyli lekarze, którzy go wielokrotnie badali, z tych ran w ciągu 50 lat wypłynęło 3,4 tys. litrów krwi. Po śmierci Ojca Pio, 23 września 1968 r., rany zniknęły bez śladu, a według raportu lekarskiego, ciało było zupełnie pozbawione krwi

Chwilę, w której Ojciec Pio otrzymał ten niezwykły dar od Boga, opisał później w liście tak: „Ostatniej nocy stało się coś, czego nie potrafię ani wyjaśnić, ani zrozumieć. W połowie mych dłoni pojawiły się czerwone znaki o wielkości grosza. Towarzyszył mi przy tym ostry ból w środku czerwonych znaków. Ból był bardziej odczuwalny w środku lewej dłoni. Był tak wielki, że jeszcze go czuję. Pod stopami również czuję ból”.

CZYTAJ DALEJ

Łódź: Owocem Miłości jest Pokój, który otrzymujemy od Boga

2021-09-20 14:00

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

Justyna Kunikowska

W dniu wczorajszym w Kościołach Jubileuszowych Archidiecezji Łódzkiej rozpoczęły się rekolekcje ewangelizacyjne. W Bazylice Archikatedralnej oprawę muzyczną zapewnia Wspólnota Chemin Neuf, a słowo wygłosił ojciec Peter – duchowny z Czech. Niedzielny Eucharystia była także okazją do dziękczynienia za wspólną służbę i zaangażowanie w Arenę Młodych. Młodzi zebrali się by podziękować Bogu i sobie nawzajem za czas przygotowań i spotkanie na żużlu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję