Reklama

Niedziela Przemyska

Jubileusz bieszczadzkiego krzyża

W tym roku mija 35 lat od dnia, w którym na Tarnicę został wyniesiony i postawiony krzyż.

Niedziela przemyska 30/2022, str. VI

[ TEMATY ]

Bieszczady

Tarnica

Archiwum autora

Grupa zaangażowana w postawienie krzyża na Tarnicy w czerwcu 1987 r.

Grupa zaangażowana w postawienie krzyża na Tarnicy w czerwcu 1987 r.

Głównym pomysłodawcą i realizatorem tego dzieła był ks. Franciszek Rząsa. Postać niezwykłej skromności i wielkiego serca. Dzięki jego przedsiębiorczości to niełatwe zadanie mogło zostać wykonane.

Tajna operacja

Ksiądz Rząsa, miłośnik gór, gdy przemierzał Bieszczady jako wikariusz parafii w Polańczyku, a potem jako duszpasterz akademicki w Rzeszowie, ubolewał nad faktem, że ten piękny skrawek polskiej ziemi został ogołocony z krzyży i kapliczek. W 1987 r. podczas przygotowań do III pielgrzymki Ojca Świętego Jana Pawła II do ojczyny, ks. Franciszek, ówczesny diecezjalny duszpasterz młodzieży uznał, że jest to doskonała okazja, by postawić na Tarnicy, najwyższym szczycie Bieszczadów (1346 m n.p.m.)nowy, 7,5-metrowy krzyż, który miał przypominać pobyt ks. Karola Wojtyły na tym szczycie w 1953 r., a także organizowaną właśnie pielgrzymkę papieża. Wielu ludzi miało cichą nadzieję, że kiedyś Ojciec Święty przybędzie też na Tarnicę.

Projekt krzyża opracował Jerzy Szczepanik z Rzeszowa, konstrukcję wykonał Adam Bała, kowal z Grzegożówki k. Hyżnego. Cała operacja była wykonana w całkowitej tajemnicy.

Rzemieślnik w obawie przed trudnościami z montażem poszczególnych elementów połączył je tak, że krzyż składał się z sześciu części: trzech pionowych (dolna część miała przyspawaną podstawę z bardzo grubej blachy), dwóch ramion i korony. Części te ks. Franciszek wraz z Anną Jaworską, Józefem Ptasznikiem, Zbigniewem Ptasznikiem i Antonim Durbajło z Sośnicy Jarosławskiej przewieźli w wielkiej konspiracji do Ustrzyk Górnych, gdzie zostały złożone w szopie obok kościoła.

Drugi etap odbył się 30 maja 1987 r. Należało przygotować podstawę pod krzyż i zamontować ją na szczycie. Ekipa powiększyła się o pięciu chłopców, lektorów z ks. Jerzym Jakubcem, katechetą z Leżajska na czele. Mieli ze sobą w pleckach cement i łopatki saperki. Nieśli żelazną podstawę z kotwami pod krzyż. Wszystko to działo się również w wielkiej tajemnicy.

Reklama

Z Wołosatego mieli się udać na Tarnicę. Stacjonowało tu jednak wojsko, ponieważ jest to pas nadgraniczny. Żołnierze sprawdzali, kto wchodzi na szlak. Ksiądz Franciszek wpadł więc na pomysł, aby przedstawić grupę jako ekipę, która prowadzi badania naukowe w dolinie potoku Wołosatki. Udało się…

Wspólny wysiłek

Główna akcja wyniesienia i zamontowania krzyża odbyła się w nocy z 6 na 7 czerwca 1987 r. Do Ustrzyk Górnych przyjechała grupa trzydziestu sześciu zaufanych turystów z Rzeszowa i okolic z Zygmuntem Solarskim „Pigmejem” na czele. O godz. 21 ks. Franciszek odprawił Mszę św. w nowo wybudowanym kościele. Po jej zakończeniu, o godz. 22 cała grupa wyruszyła czerwonym szlakiem doliną Terebowca. Mężczyźni nieśli bardzo ciężkie części krzyża. Plecaki z cementem, piaskiem, tablicą pamiątkową i ekwipunkiem niosły kobiety i dziewczęta. W obawie przed dekonspiracją wędrówka odbyła się w zupełnej ciemności. Wyprawa była nielegalna, gdyż panowały wówczas czasy komuny, walki z Kościołem. Każdy odgłos czy szelest w ciemnych lesie zapierał dech w piersiach wędrowców. Było też kilka sytuacji kryzysowych m.in. na ściance pod Szerokim Wierchem, gdy kilku osobom siły zupełnie odmówiły posłuszeństwa. Wtedy okazało się, jak ważna jest obecność i pomoc współtowarzyszy. Ci, którzy jeszcze mieli trochę sił, nie patrząc na dźwigany przez siebie ciężar, pomagali bardziej wyczerpanym. Nie było czasu na dłuższy odpoczynek. Należało się śpieszyć, by dotrzeć do celu przed świtem. Wysiłki wędrujących przez cały czas wspierał modlitwą i dobrym słowem ks. Franciszek. Na szczyt grupa dotarła ok. godz. 3. Wtedy przystąpiono do ostatniego etapu prac, które zakończyły się do godz. 5.

O wschodzie słońca przy nowo postawionym krzyżu rozpoczęła się pierwsza Msza św. To były niezapomniane chwile. Przyroda budziła się do życia. Wstawało słońce zza Krzemienia, nad głowami szczęśliwych, choć bardzo zmęczonych uczestników tej Eucharystii zaczęły krążyć maleńkie, świergocące ptaszki. Homilia ks. Franciszka trwała bardzo krótko; powiedział tylko: „Wobec tej przyrody nie mam nic do powiedzenia, wschodzące słońce i te ptaszki powiedziały nam wszystko – chwalmy Pana Boga”.

Reklama

Krzyż ten dotrwał do 2000 r., kiedy to na skutek surowych warunków atmosferycznych, które panują na bieszczadzkich szczytach, oblodzeniu i silnemu wiatrowi uległ uszkodzeniu. Nowy krzyż został postawiony 2 września 2000 r., a 16 września tego roku poświęcił go ordynariusz diecezji zielonogórsko-gorzowskiej bp Adam Dyczkowski. Krzyż został odbudowany z inicjatywy przewodników rzeszowskich, turystów oraz miłośników gór i pielgrzymów pod przewodnictwem ks. prof. Kazimierza Bełcha.

Jubileusz

Z okazji 35-lecia wyniesienia krzyża na szczyt Tarnicy, w kościele w Ustrzykach Górnych została odprawiona Msza św., której przewodniczył ks. Marek Typrowicz, proboszcz parafii. Homilię wygłosił ks. prof. Kazimierz Bełch.

W uroczystości jubileuszowej uczestniczyły osoby, które w nocy z 6 na 7 czerwca 1987 r. brały udział w wyniesieniu i postawieniu krzyża. W czasie tego spotkania szczególne miejsce zajęły wspomnienia o fundatorze i inicjatorze tego dzieła, śp. ks. prał. Franciszku Rząsie. Następnie wszyscy uczestnicy jubileuszowej Eucharystii wyruszyli szlakiem na szczyt Tarnicy, a w trakcie przejścia rozważali stacje Drogi Krzyżowej.

2022-07-19 14:02

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

To cud! Matka Boża go uzdrawia! Świadectwo wstawiennictwa Matki Bożej Częstochowskiej

2023-01-31 21:00

[ TEMATY ]

Matka Boża Częstochowska

świadectwo

Karol Porwich/Niedziela

Im bardziej pragnęli, im bardziej starali się o drugie dziecko, tym większe przeżywali rozczarowania, kiedy okazywało się, że Henryka nie może zajść w ciążę. A ich pierwszy synek Bogdan wciąż dopytywał: „Mamo, kiedy będę miał braciszka albo siostrzyczkę?”.

Henryka postanowiła odwołać się do Bożej interwencji i pojechała na Jasną Górę. W intencji urodzenia dziecka odbyła pięć pielgrzymek. Jakaż to była radość, kiedy okazało się, że jej szczere modlitwy zostały wysłuchane: na początku 1986 roku okazało się, że spodziewa się dzieciątka. W sierpniu, a było to niedługo przed rozwiązaniem, Henryka poczuła, że powinna odwiedzić Matkę Bożą. Rodzina odradzała wyjazd. „W tym stanie?” – mówili. Ale ona postawiła na swoim. Mąż w końcu uległ i zdecydowano, że pojadą pociągiem. Na Jasnej Górze zamówili Mszę w intencji szczęśliwych narodzin. Henryka dostała wtedy niewielki obrazek z welonikiem potartym o Cudowny Obraz.

CZYTAJ DALEJ

Afrykańskie orędzie Maryi. Objawienia w Kibeho

2023-01-30 19:58

[ TEMATY ]

Objawienia w Kibeho

Karol Porwich/Niedziela

Objawienia w Kibeho to pierwsze oficjalnie uznane przez Kościół afrykańskie spotkania z Maryją. Orędzie nie ma jednak charakteru lokalnego, nie dotyczy wyłącznie Rwandy, jego treść ma walor uniwersalny. To niezwykłe, że Matka Boża wybrała tak egzotyczne dla nas miejsce, by przypomnieć o swej matczynej miłości.

Alphonsine, Anathalie, Marie-Claire. A także Stephanie, Agnes, Emmanuel oraz Vestine. To imiona siedmiorga młodych ludzi, świadków objawień Matki Najświętszej w Afryce. Maryja posłużyła się wobec nich tymi samymi środkami wyrazu, co w innych objawieniach. Ukazała im swą niebiańską postać i skierowała do nich swoje słowo. Tym samym nadała objawieniom w Kibeho wymiar uniwersalny. Ale Jej orędzie zostało powtórzone przez wizjonerów w sposób niezwykły: za pomocą śpiewu, tańca, gestów, nawet postu. Taki jest „język” mieszkańców Rwandy. Dla nas jednak ich kolorowe media są mało zrozumiałe. Aby zgłębić treść objawień w Kibeho, musimy opowiedzieć je po swojemu. A mamy do tego prawo, nawet obowiązek.

CZYTAJ DALEJ

Owoce Ducha Świętego - Radość

2023-02-04 17:36

[ TEMATY ]

Duch Święty

Duch Św.

Adobe Stock

„Radość jest ważna w naszym życiu. W jakiś sposób jest to czujnik tego, czy dobrze żyjemy, czy źle żyjemy. Taki drobny czujniczek, ale ważny! Coś jak kontrolka ABS-u w samochodzie.

Można jechać dalej, ale prawdopodobnie, na pierwszych światłach, gdy ktoś przed nami zahamuje, to będziemy musieli trochę przerwać tę naszą podróż. Gdzie szukać radości? Jak sprawić, żeby zachować skarb radości w swoim sercu?” - na te pytania odpowiada ks. Michał Twarkowski, charyzmatyczny kapłan z Prałatury Opus Dei, biblista, duszpasterz, wychowawca, informatyk.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję