Skład chemiczny pyłku jest wyjątkowo bogaty i to on decyduje o jego nieocenionej wartości dla ludzkiego organizmu. Zawiera m.in. węglowodany, fruktozę i glukozę; białka, w tym aminokwasy egzogenne, a więc te, których nasz organizm nie może wytworzyć; lipidy, niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe; fosfolipidy i fitosterole; związki fenolowe, flawonoidy, kwasy fenolowe; leukoantocyjany, katechiny, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach: A, D i E oraz rozpuszczalne w wodzie: B1, B2, B6; biopierwiastki, w tym makroelementy, a wśród nich wapń, fosfor, magnez i potas; mikroelementy: żelazo, cynk, miedź, mangan, krzem. Razem udokumentowano w pyłku ok. 470 składników (prof. Ryszard Czarnecki z UJ).

Lecznicze właściwości pyłku

Liczne, potwierdzone praktyką, badania medyczne wykazały, że pyłek obniża zawartość cholesterolu we krwi, osłania i odtruwa tkankę wątrobową, poprawia funkcjonowanie przewodu pokarmowego, wzmaga wydzielanie soków trawiennych, niektórych hormonów (testosteron, insulina, tyroksyna), wzmacnia ścianki naczyń krwionośnych, działa przeciwzakrzepowo i przeciwzapalnie, co w efekcie podwyższa naturalną odporność organizmu.

Pyłek jest więc skutecznym lekiem w chorobach takich jak: wrzody żołądka, wrzody dwunastnicy, przewlekłe biegunki, ale też uporczywe zaparcia. Pyłek ma wyraźne działanie przeciwmiażdżycowe. Należy go stosować w schorzeniach naczyń wieńcowych, stanach pozawałowych, w zaburzeniach krążenia, przy zbyt wysokim, ale i, paradoksalnie, zbyt niskim ciśnieniu, które ten wytwór przyrody w naturalny sposób reguluje. Systematyczne przyjmowanie pyłku, zwłaszcza przez osoby starsze, powoduje zahamowanie zmian miażdżycowych w naczyniach mózgu, poprawę pamięci, uśmierzanie bólu, a więc i poprawę samopoczucia. Pyłek poprawia też krążenie obwodowe, szczególnie w kończynach dolnych, działa rozkurczowo na naczynia wieńcowe.

Pyłek działa osłaniająco na komórki wątroby, zarówno w procesach zapalnych tego organu, jak i w zatruciach spowodowanych różnymi przyczynami, również przez używanie leków. Polecany jest więc przy zapaleniach wątroby na tle bakteryjnym oraz wirusowym. Dobre wyniki daje stosowanie pyłku w uszkodzeniach wątroby spowodowanych nadużywaniem alkoholu, w zaniku komórek wątroby – przyśpiesza ich regenerację. Pyłek leczy ponadto marskość wątroby, stosowany jest także w stanach pourazowych.

Składniki pyłku, takie jak tokoferole, fitosterole, selen i inne, likwidują zaburzenia funkcjonowania gruczołów płciowych, w tym cofanie się zmian zapalnych i przerostowych w gruczole krokowym, ze skutecznością, przy wytrwałym i systematycznym stosowaniu, osiągającą poziom prawie 90%. Likwidują też zaleganie moczu w pęcherzu. Pyłek poprawia spermatogenezę u mężczyzn i owogenezę u pań, przez co zapobiega m.in. poronieniom.

Wskazany przy niedokrwistości

Pyłek zapobiega niedokrwistości spowodowanej niedoborem mikroelementów: żelaza, miedzi, kobaltu, manganu, tym samym wspomaga m.in. organizmy dzieci z opóźnionym rozwojem. U dorosłych likwiduje daleko idące niekorzystne skutki wynikające z niedokrwistości organizmu. Przyjmowanie pyłku daje wyraźną poprawę wzroku, a nawet cofanie się zmian chorobowych wywołanych zapaleniem siatkówki, rogówki i spojówek. Stosowanie pyłku przyczynia się do poprawy ukrwienia tkanek nerwowych, normalizacji poziomu biopierwiastków i związków biotycznych, co prowadzi do polepszenia zdolności i koncentracji myślenia. Pyłek obniża stany napięcia nerwowego, działa uspokajająco, wycisza pobudzenia psychoruchowe, co prowadzi do lepszego samopoczucia. Przyjmując systematycznie minimum 2 stołowe łyżki pyłku na dobę, chorzy mogą stopniowo eliminować leki psychotropowe, które, jak wiadomo, wywołują bardzo groźne zjawisko uzależnienia psychofizycznego i często nieodwracalne zmiany w organizmie chorego.

Cdn.