Pomysł zrodził się z myśli, że jeden ogień powstały z połączonych płomieni znaczy o wiele więcej niż suma rozproszonych. Dlatego właśnie wydarzenie, aby zbudować się wzajemnie.
Pomysłodawcą był ks. Witold Ziętarski, który pełni rolę duszpasterza młodzieży w rejonie toruńskim.
Młodzież spotkała się w dniach 5-6 października, by uwielbiać Boga, słuchać konferencji i świadectw, ale również poznać się nawzajem. Wydarzenie pozwoliło wymienić się doświadczeniem w służbie, a także wziąć udział w warsztatach modlitwy tańcem z flagami, modlitwy uwielbieniem, posługi darem prorokowania oraz ewangelizacji.
Serca zgromadzonej młodzieży zapłonęły ogniem, który mogą przekazywać dalej.
A tak świadectwami podzielili się posługujący:
Reklama
Podczas Jednego Ognia doświadczyłam Kościoła jako wspólnoty, wręcz domu. Mimo że byliśmy z różnych wspólnot, czułam ogromną jedność i radość z przebywania z innymi. Duchowo nakarmiła mnie wspólna Eucharystia i uwielbienia. Miałam też przyjemność poprowadzić warsztaty posługi charyzmatycznej darem prorokowania. Nosiłam w sobie obawy i pytanie, jak opowiedzieć młodzieży o Duchu Świętym, w taki sposób, aby zachęcić, a nie wystraszyć. Zobaczyłam jednak młody Kościół, który szuka autentycznej relacji z Panem. Świadectwo wiary młodzieży bardzo mnie zbudowało. Doświadczyłam Kościoła w mocy Ducha Świętego. Mogłam podzielić się doświadczeniem tego, jak Pan działa w moim życiu. Pan podczas warsztatów poruszył serca wielu osób. To było niesamowite! Po warsztacie jedna z uczestniczek podzieliła się, że to była niesamowita przygoda i poczuła jeszcze bardziej, że Bóg słyszy jej prośby i odpowiada na nie. Wróciłam zbudowana z doświadczeniem piękna Kościoła.
Daria Czerniak, wspólnota Góra Pokoju
Dla mnie Jeden Ogień to czas spotkania dzieci jednego Ojca w Kościele bez ścian. Mogliśmy się poznać, nawiązać relacje, by razem iść ku tym, którzy jeszcze nie usłyszeli Ewangelii. Te rekolekcje dla młodych mogą stać się impulsem ewangelizacyjnym dla naszej diecezji. Przede wszystkim jednak doświadczyliśmy wymiany różnorodnych darów, którymi Duch Święty buduje Ciało Chrystusa.
Paweł toczy spór o to, kto jest dzieckiem Abrahama, i rozstrzyga go zdaniem-tezą: „ci, którzy polegają na wierze, ci są synami Abrahama”. Dowód prowadzi z Pisma: „uwierzył Abraham Bogu i zostało mu to policzone za sprawiedliwość” (Rdz 15,6). Abraham został usprawiedliwiony przed obrzezaniem i przed Prawem. Wiara jest starsza niż uczynki Prawa. Więcej, już w obietnicy „w tobie będą błogosławione wszystkie narody” Paweł czyta praewangelię. Pismo „przewidziało” usprawiedliwienie pogan z wiary i „wcześniej zapowiedziało Abrahamowi Ewangelię”. Antytezą błogosławieństwa wiary jest przekleństwo uczynków Prawa: „na tych wszystkich, którzy polegają na uczynkach wymaganych przez Prawo, ciąży przekleństwo”, bo Pwt 27,26 przeklina każdego, kto nie wypełnia wszystkiego. Logika jest bezlitosna. Prawo żąda całości, a całości nikt nie dźwiga. Kto więc buduje na własnym wykonaniu, buduje na fundamencie, który go oskarży. „A że w Prawie nikt nie osiąga usprawiedliwienia przed Bogiem, wynika stąd, że sprawiedliwy żyje dzięki wierze” (Ha 2,4), werset, który Paweł uczynił osią swojej teologii, a historia uczyniła osią sporów aż po Reformację. Rozwiązanie przychodzi w zdaniu o zamianie: „z tego przekleństwa Prawa Chrystus nas wykupił - stawszy się za nas przekleństwem, bo napisane jest: Przeklęty każdy, którego powieszono na drzewie” (Pwt 21,23). Czasownik exēgorasen pochodzi z języka wykupu niewolników. Chrystus zapłacił cenę, wchodząc sam pod przekleństwo wiszących na drzewie. Cel jest podwójny: „aby błogosławieństwo Abrahama stało się w Chrystusie Jezusie udziałem pogan i abyśmy przez wiarę otrzymali obiecanego Ducha”. Dzisiejszy patron, Wincenty Kadłubek, biskup krakowski, który złożył urząd i wstąpił do cystersów w Jędrzejowie, jest ilustracją tej samej hierarchii. Godności i dzieła, także tak wielkie jak jego Kronika, matka polskiej historiografii i prawniczej kultury (to on przechował dla nas pojęcie rzeczypospolitej), nie są tytułem przed Bogiem. Tym tytułem pozostaje wiara, która pod koniec życia wybiera mniszą celę.
Przyjechali z Mazur, pokonali ponad czterysta kilometrów, by podjąć modlitewne czuwanie na Jasnej Górze. Powierzają swoją przyszłość Maryi. Maturzyści z diecezji ełckiej blisko 500 osób. Towarzyszą im katecheci, kapłani i bp ełcki, Dariusz Zalewski.
- Uczniowie przybywają z własnej woli, aby szukać wsparcia w modlitwie przed zbliżającymi się egzaminami i odkrywać, że Pan Bóg działa w konkretnych wydarzeniach - powiedział diecezjalny duszpasterz młodzieży, ks. Łukasz Malinowski.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
