Co przeszkadza w bliskim spotkaniu z Bogiem? Co zrobić, gdy czujemy się bezsilni? Odpowiedzią na te dylematy jest książka Alfabet ks. Piotra Pawlukiewicza.
Już za życia był legendą. Jego kazania poruszały ludzkie serca i dla wielu stały się drogowskazem prowadzącym do Boga. Zachwycał nie tylko kunsztem słowa, wnikliwością myśli, ale także autentycznością w miłości do Boga. Jak zauważył ks. Jerzy Jastrzębski: „Każdy, kto miał okazję – a mówiąc precyzyjnie: szczęście – rozmawiać z Piotrem twarzą w twarz w jego mieszkaniu, czuł się szczęśliwy, bo spotykał człowieka zakochanego w Bogu i Jego Słowie, czego wyrazem był jego genialny kunszt kaznodziejski na ambonie i w świecie mediów. Tak, Piotr naprawdę był zakochany w Bogu”. Choć nie ma go z nami, to myśli, które pozostawił, nadal zachwycają głębią i odkrywczością. Jak jednak odnaleźć się w ogromnej spuściźnie ks. Piotra Pawlukiewicza? Z pomocą przychodzi Katarzyna Szkarpetowska, która dokonała wyboru najcenniejszych myśli tego legendarnego kaznodziei.
Wraz z Alfabetem... otrzymujemy esencję myśli ks. Pawlukiewicza, swoistą duchową mapę, która pomaga w lepszym zrozumieniu siebie, wiary oraz codzienności. Szkarpetowska z niezwykłym wyczuciem potrzeb duchowych i egzystencjalnych współczesnego człowieka wybrała teksty dające inspirację w każdej życiowej sytuacji: od smutku do radości, od wstydu do zakochania się, od bezsilności do działania. Alfabet... zachwyca swoją prostotą i doskonałością – w świecie przepełnionym zamętem, natłokiem informacji, fake newsami oraz hejtem wprowadza ład, czyści nasze życie z bałaganu. Książka ta jest czymś więcej niż zbiorem genialnych myśli – to poradnik życiowy, który pomaga w lepszym poukładaniu swojego świata, w znalezieniu odpowiedzi na nurtujące nas pytania i skonfrontowaniu ich z naszymi duchowymi potrzebami.
Alfabet ks. Piotra Pawlukiewicza
Wydawnictwo: Esprit
Książka do nabycia:
ksiegarnia.niedziela.pl
tel. 34 324 36 45
ksiegarnia@niedziela.pl
Cena: 44,90 zł
Co znaczy w dzisiejszym świecie być chrześcijaninem? Co właściwie deklaruje osoba, która przykleja sobie rybkę na samochodzie albo zawiesza na szyi krzyżyk? Deklaruje ona, że będzie uczniem Chrystusa. Nie zawsze zdolnym, nie zawsze zdającym egzaminy, czasem skazanym na poprawki, ale uczniem.
Jestem chrześcijaninem to znaczy jestem w szkole Pana Jezusa i Jego program jest moim programem. On wypełnił go w sposób doskonały – ja będę go realizował najlepiej, jak potrafię, i będę się wpatrywał w mojego mistrza.
Czy nauczyciel musi udawać, że dziewczynka jest chłopcem? W debacie publicznej coraz częściej pojawia się pytanie, czy szkoła może zobowiązać nauczyciela do stosowania wobec ucznia imienia i zaimków sprzecznych z danymi wynikającymi z akt stanu cywilnego. Kwestia ta dotyczy nie tylko bieżącej praktyki edukacyjnej, lecz także fundamentalnych praw nauczycieli – w tym wolności sumienia i religii, gwarantowanych przez Konstytucję RP.
W przestrzeni szkolnej zdarzają się sytuacje, w których uczniowie lub ich opiekunowie domagają się, aby nauczyciele posługiwali się imieniem i formami gramatycznymi właściwymi dla płci przeciwnej bądź tzw. neutralnej płciowo. Zdarza się również, że dyrektorzy szkół próbują wydawać w tym zakresie wiążące polecenia służbowe. Należy jednak podkreślić, że takie żądania i decyzje muszą pozostawać w zgodzie z obowiązującym porządkiem prawnym, w szczególności z przepisami regulującymi status osoby w świetle aktów stanu cywilnego oraz konstytucyjnymi gwarancjami ochrony wolności jednostki.
Usunięcie krzyża z przestrzeni wychowania to gest, który rani nie tylko religijnie, ale także kulturowo. A jednak, paradoksalnie, incydent ze szkoły w Kielnie ma też swoją jasną stronę. Bo uczniowie – ci, których tak często posądzamy o obojętność – nie zgodzili się na usunięcie krzyża. W ich spokojnym sprzeciwie zabrzmiała cicha, ale mocna wiara.
Cyprian Kamil Norwid, który krzyż widział zawsze na tle polskiej historii, przestrzegał dobitnie: „Bo kto, do Krzyża nawet idąc, minął krzyże ojczyste, ten przebiera w męczeństwie!”. To zdanie brzmi dziś jak komentarz do współczesnych prób „czyszczenia” przestrzeni publicznej z symboli, które przez wieki były znakiem polskiej tożsamości, a nie kościelnym rekwizytem. Krzyż szkolny, krzyż w urzędzie, przydrożny krzyż – to właśnie są „krzyże ojczyste”. Mówią o historii narodu, o jego duchowym dziedzictwie, o pamięci wspólnoty, nie o „narzucaniu religii”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
