Ks. Tomasz Gierczak

parafia Niepokalanego Poczęcia NMP w Cieszacinie Wielkim

„Panie, nie jestem godzien wszelkich łask, jakich nieustannie okazujesz swemu słudze” (Rdz 32, 11).

Gdy patrzę na historię mojego życia, z wdzięcznością dostrzegam, jak na każdym jego etapie, Pan Bóg hojnie obdarzał mnie swoimi łaskami. Największą z nich jest sam dar życia oraz powołanie mnie – bez żadnych moich zasług, lecz z Jego miłosierdzia – do stanu kapłańskiego.

Nosze w sobie pragnienie bycia świętym kapłanem. Kapłanem na wzór Chrystusa – pokornym sługą dla zbawienia drugiego człowieka. Wszystko czynić dla większej chwały Jego imienia. Żyć zawsze właściwą odpowiedzią na wszelkie otrzymywane od Niego łaski.

Jeśli ktoś odczuwa pragnienie, aby zostać księdzem, niech przestanie walczyć z sobą i z Bożym planem. Uznaj w pokorze swoją małość i odważ się pozytywnie odpowiedzieć na powołanie. Odwagi.

Ks. Paweł Kozioł

parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Trześniowie

„I stanąłem przed wami w słabości i w bojaźni, i z wielkim drżeniem” (1 Kor 2, 3).

W kapłaństwie widzę obowiązek, który Bóg mi stawia do wykonania. Mam pragnienie, by moja służba była pociechą dla ludzi i wsparciem dla potrzebujących.

Dzisiaj widzę rolę księdza jako tego, który staje w obronie prawdy, dobra i piękna. Jako tego, który nie boi się publicznie zabierać stanowiska w sprawach godzących w objawiony porządek świata.

Mam przekonanie, że moje zaangażowanie, to nie jest praca na rzecz przegranej sprawy.

Ks. Krzysztof Lęcznar

parafia Wniebowstąpienia Pańskiego w Głuchowie

„Chrystus Jezus, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi” (Flp 2, 6-7a).

Jezus przychodząc na świat, nie pragnął niczego, jak tylko pełnić wolę Ojca. Jego ogołocenie dało ludziom tę możliwość, że każdy, niezależnie od stanu życia, mógł do Niego przyjść i cieszyć się Jego łaską.

Pragnę w swoim kapłańskim życiu naśladować Chrystusa, by nie szukając swojej chwały, być dostępnym dla wszystkich, którzy chcą zaczerpnąć ze skarbca Kościoła. Jako Jego sługa będę mógł szafować nimi przez sakramenty i głoszone słowo.

Bycie księdzem to uczestnictwo w kapłaństwie Chrystusa. Każdemu, kto słyszy od Niego wezwanie do wyłącznej służby Bożej, życzę odwagi. Jezus każdemu powołanemu daje wiele łask.

Ks. Krzysztof Matusik

parafia św. Stanisława Biskupa w Lubatowej

„Ukazałem się tobie po to, aby ustanowić cię sługą i świadkiem tego, co zobaczyłeś, i tego, co ci objawię” (Dz 26, 16).

Kapłaństwo to służba Bogu i drugiemu człowiekowi, to powołanie, a nie zawód. Ma ono obejmować całe życie, przenikać aż do głębi. Kapłan jest pośrednikiem; przedstawia Bogu prośby wiernych, naucza ich o tym, co mówi Pan Bóg i jest Jego narzędziem w świecie.

Kapłan to świadek, czyli osoba, która doświadczyła działania Boga, została wybrana przez Niego oraz swoim życiem ukazuje Go na co dzień.

Z wielką radością serca i pokorą przystępuję przed ołtarz Boga i pragnę być Jego sługą i świadkiem. Chciałbym spełniać słowa Pana Jezusa: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!” (Mk 16, 15). Jestem przekonany, że podążanie za Nim, to droga do zbawienia, podczas której niejednokrotnie przekonam się o Jego prowadzeniu i miłości. Życzę wszystkim, aby mogli czerpać radość z wyboru drogi, którą wyznaczył im Pan.

Ks. Mateusz Sura

parafia św. Marcina w Krasiczynie

„Uwiodłeś mnie, Panie, a ja pozwoliłem się uwieść” (Jr 20, 7).

Chcę być kapłanem, ponieważ doświadczyłem, że Bóg prawdziwie mnie uwiódł – nie przymusem, ale miłością, która przemienia całe życie. W moim sercu zapłonęło pragnienie, by nieść tę samą miłość i nadzieję innym. Chcę służyć ludziom nie tylko słowem, ale całym sobą – być blisko w chwilach radości i cierpienia, wspierać, dodawać odwagi i przypominać, że każdy z nas jest kochany bezwarunkowo.

Wierzę, że dzisiejszy świat, pełen pośpiechu i niepokoju, potrzebuje świadków prawdziwej wiary i dobroci. Młodzi ludzie często szukają sensu i celu życia. Kapłaństwo, to dla mnie nie tylko posługa, ale dar, który zobowiązuje, by kochać bardziej, słuchać uważniej i być nadzieją tam, gdzie jej brakuje.

Jeśli czujesz w sercu podobne pragnienia, nie bój się słuchać tego cichego głosu, który zaprasza do czegoś większego. Bóg może uwieść także ciebie – i wtedy całe życie staje się piękną przygodą miłości.