Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Lubieniu powstała w 1919 r. W miejsce pierwszego, strawionego przez pożar drewnianego kościoła powstał obecny, murowany. W czasie okupacji niemieckiej ówczesny proboszcz wykazał się wielką mądrością i podczas spotkania z Józefem Mehofferem, w rozmowie podkreślił, że „wielkim artystą nie jest ten, który maluje tylko wielkie kościoły, a ten, co potrafi udekorować wiejski kościół”. Ta roztropność kapłana doprowadziła wkrótce do powstania polichromii, których malowanie zakończyło się w 1942 r. Tym samym kościół w Lubieniu jest znaczącym, choć mniej znanym przykładem twórczości wybitnego przedstawiciela Młodej Polski Józefa Mehoffera, a jego dzieło stanowi istotny akcent twórczości artysty w rejonie częstochowskim. Budynek kościoła zaprojektował Stefan Schiller, uznany polski architekt. – Kościół może jest niepozorny z zewnątrz, dlatego trzeba zajrzeć do jego wnętrza i wówczas dopiero wszystko widać – zachęca ks. Grzegorz Paszka, proboszcz parafii.

Parafia

– Działania w naszej parafii inicjuje proboszcz. To on wychodzi z inicjatywą różnych wycieczek, rajdów rowerowych i wydarzeń. Dzięki temu w parafii mamy nasze lokalne centrum kultury – mówi Ewelina Kawałek. Ksiądz Grzegorz na co dzień trzyma się zasady, że „z ludźmi trzeba po prostu być razem”. – Parafianie wiedzą też, że to, co mówię, staram się zrealizować, to jest dla mnie podstawa – akcentuje kapłan. – W maju odwiedzam wszystkie miejscowości i modlimy się przy wiejskich kapliczkach, śpiewając Litanię Loretańską, a potem odprawiam Mszę św., po której poświęcam pola i maszyny rolnicze. Choć jest ich coraz mniej – zauważa ks. Grzegorz. – Z naszym księdzem można porozmawiać, pośmiać się. Jest dla ludzi i przede wszystkim razem z ludźmi – przyznaje Agata Żak. – Bardzo pomaga integrować nasze środowisko i nie jest tak, że spotykamy się tylko w niedzielę – zauważa.

W parafii nie brakuje różnych atrakcji. – W zeszłym roku mieliśmy rajd rowerowy do Częstochowy, bez mała 100 km. Proboszcz miał swój przenośny mikrofonik z głośnikiem i podczas jazdy modliliśmy się – wspomina Anetta Jachymczak. Obszerny plac przy kościele, który potocznie określany jest mianem ogrodu plebańskiego, stanowi ważne miejsce dla lokalnej wspólnoty, bo wokół niego koncentruje się życie. – To miejsce kojarzy się ludziom z tym, co jest dobre, pozytywne i dla nich to jest centrum. Jakby nie patrzeć, kościół jest ulokowany na obrzeżach miejscowości wchodzących w skład parafii. Z najdalszego punktu ludzie muszą dojechać 12 km – i przyjeżdżają, angażują się i jest to bardzo pozytywne – z wdzięcznością przyznaje ks. Grzegorz. Jednym z większych wydarzeń w parafii jest sierpniowy Festiwal Pieczonego Ziemniaka. Angażuje on wszystkie społeczności z okolicznych wsi.

Nasze dzieci

Ewelina Pawlikowska mieszka w sąsiedniej wsi Bilska Wola i jest jedną z tych osób, które nie wyobrażają sobie ucieczki do innego miejsca czy miasta. Kobieta ceni sobie przyrodę, a szczególnie lasy, których tu nie brakuje. Docenia też aktywność proboszcza, który „nie daje się parafianom nudzić”. – Mamy takiego kapłana, który cały czas zachęca dorosłych i dzieci do działania – dostrzega parafianka. Pani Ewelina jest też mamą dwóch córek, które śpiewają w parafialnej scholi i zauważa zależność: – Kiedy sami chodzimy do kościoła i wspieramy nasze dzieci, to wówczas pójdą za nami. Doskonale widzą, kiedy chcemy uczestniczyć w życiu Kościoła i sprawia nam to radość, przyjemność, dając poczucie bezpieczeństwa – podkreśla p. Ewelina. Igor Gawin z Tomawy zdecydowanie wpisuje się w część środowiska młodzieży, dla której wiara stanowi istotną część życia. Jak sam zapewnia, „chodzenie do kościoła nie boli”. Mama chłopaka, Wioleta, potwierdza stanowisko syna i zapewnia, że „dzieci do kościoła rzeczywiście ciągnąć na siłę nie trzeba”. Igor jako tegoroczny maturzysta spogląda już w przyszłość. – Myślałem o studiach w Krakowie i zobaczymy, jak to będzie...

Jolanta Hernoga, dyrektor Szkoły Podstawowej Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich w Klementynowie, wyjaśnia, w jaki sposób udało się zaangażować dzieci w życie parafii: – Dbamy o ich integralny rozwój zarówno w kościele, jak i w szkole, dlatego nie mamy problemu z frekwencją dzieci w naszej parafii. Kładziemy nacisk na rozwój duchowy, moralny i fizyczny od samego początku, bo taką misję mamy już od przedszkola. Jest to dla nas najważniejszy aspekt kształtowania młodego pokolenia – zaznacza dyrektor, która na co dzień współpracuje z ks. Grzegorzem. – Z pomocą księdza proboszcza i wspaniałych rodziców prowadzimy też działania kulturalne zarówno w parafii, jak i w szkole – dodaje.

Nutki Maryi

– Kiedyś zachęcił mnie kolega, abym dołączyła do zespołu, i tak już śpiewam 2 lata, a może nawet dłużej – mówi Nadia Więckowska ze scholi Nutki Maryi. Nadia Sikorska zapewnia z kolei, że „nie trzeba spędzać całych godzin, aby śpiewać w scholi”. – Mamy próby, więc w domu nie trzeba jakoś specjalnie ćwiczyć – wyjaśnia. Maja Krasoń, wraz ze swoją koleżanką Nikolą Jachymczak opiekują się Nutkami Maryi. – Wszystko zaczęło się 9 lat temu, kiedy ksiądz Grzegorz przyszedł do naszej parafii. Wtedy był jeszcze inny organista, a my byłyśmy młodsze – zauważa Maja. I zaznacza: – Z pierwotnego składu wszyscy już się wykruszyli i zostałyśmy tylko my. Dlatego staramy się jak najlepiej wypełniać naszą rolę i pomagamy dzieciakom, bo za chwilę nas też nie będzie. – W tym roku zdajemy maturę. Prawdopodobnie wyjedziemy na studia i chcemy naszych podopiecznych przygotować do tego, żeby umieli sobie poradzić, byli bardziej odważni i świadomi swoich pięknych głosów – podkreśla Nikola.

Matka Boża

Mariusz Pabich do kościoła przychodzi z całą wielopokoleniową rodziną, w której są już wnuki. Jego żona Małgorzata podkreśla szczególne znaczenie Matki Bożej w swoim życiu: – Do Maryi zawsze trzeba się modlić. To jest druga Mama po mojej własnej rodzonej – zaznacza. Matka Boża, jak zapewnia Anetta Jachymczak, „swoim skutecznym orędownictwem od lat wyprasza łaski i chroni nas przed kataklizmami”. – Wiele lat temu przeszła koło nas wichura, wyrządzając szkody, a Lubień jakoś ominęła. Dlatego jestem przekonana o udziale Matki Bożej w opiece nad nami – przyznaje. W parafii co jakiś czas odbywają się rekolekcje „33 dni oddania Maryi”. – W tym roku mieliśmy już trzecią edycję i doszło do nas kilka nowych osób, które jeszcze nie zawierzały się. A owocem tych 33 dni są u nas nowenna do Matki Bożej Fatimskiej, a także nabożeństwo fatimskie – mówi ks. Grzegorz.

– W naszej parafii jest wiele grup i rzesze ludzi, którzy się angażują, wspierają i pomagają. Każda osoba jest ważna, a na pierwszym miejscu jest zawsze Jezus i Maryja – wskazuje na zakończenie proboszcz.