Reklama

Polska

Ambasador RP w Osservatore Romano z okazji jubileuszu 1050. lecia chrztu Polski

Osservatore Romano w dzisiejszym wydaniu publikuje tekst Piotra Nowiny-Konopki, Ambasadora RP przy Stolicy Apostolskiej pt: „Chrześcijańskie dziedzictwo”.

[ TEMATY ]

Chrzest Polski

Sandstein/ pl.wikipedia.org

Oto tekst artykułu w polskim tłumaczeniu:

W tym roku Wielkanoc zbiega się z 1050-rocznicą Chrztu Polski. Wydarzenie z 966 r. n.e. wspominane były w Polsce szczególnie uroczyście w okrągłą, tysięczną rocznicę, ale rzeczywistość polityczna AD 1966 była zupełnie inna, niż obecna. Polska pozostawała wówczas zdominowana przez komunistyczną władzę sowieckiej proweniencji, oddzielona od swego zachodnioeuropejskiego matecznika i poddana intensywnej państwowej propagandzie ateistycznej. Spektakularnym objawem napięcia na linii Państwo-Kościół było „aresztowanie” przez służby specjalne kopii jasnogórskiej ikony Matki Bożej Królowej Polski, peregrynującej w ramach przygotowań do obchodów pomiędzy polskimi parafiami, a także odmowa wjazdu do Polski udzielona Papieżowi Pawłowi VI.

Reklama

W 2016 r żyjemy w innej Polsce, innej Europie i innym świecie. Zniesiona została żelazna kurtyna – zarówno w wymiarze fizyczno-militarno-politycznym, jak i w wymiarze cywilizacyjnym. Konstytucja RP a także Konkordat określają relacje państwowo-kościelne w Polsce w soborowych kategoriach autonomii i współpracy. Kościół cieszy się pełną wolnością, a tegoroczne obchody odbywają się w pełnej symbiozie władz publicznych z władzami kościelnymi. W uroczystościach kościelnych w dniach 14-16 kwietnia br. uczestniczyć będzie Prezydent, rząd, parlament i władze lokalne, podobnie uroczystości cywilne odbywać się będą z pełnym udziałem polskich biskupów i księży.

Tegoroczna rocznica stwarza potrzebę przeprowadzenia pogłębionej refleksji moralno-etycznej o relacjach między Państwem i Kościołem oraz o naszym chrześcijaństwie. W czasach, gdy pogański książę Mieszko z dynastii Piastów doprowadził do przyjazdu misjonarzy i do dokonania aktu Chrztu – państwo polskie dopiero się kształtowało, nie dysponując jeszcze uznaniem „ prawno-politycznym” ze strony wielkich ówczesnego świata. Wydarzenie, określane później jako „Chrzest Polski” nie mogło zatem być literalnie chrztem Państwa, co jest zresztą oczywiste w świetle teologii i liturgiki. Podobnie, nie można mówić o chrzcie Narodu, skoro - pomijając już nawet racje teologiczno-liturgiczne adresujące akt chrztu do konkretnego indywidualnego człowieka – w tamtych czasach nie istniał jeszcze naród polski, a społeczność słowiańskiego księstwa stanowiły rozliczne małe plemiona, pozbawione wspólnoty języka, zapewne także bliskiej wspólnoty genetycznej.

Konsekwencją polityczna i cywilizacyjną wydarzeń z 966 r. było traktowanie „establishmentu” pogańskiego księstwa przez ówczesny świat jako władzy publicznej uznanego państwa, a samo państwo zyskiwało zewnętrzną akceptację jako państwo chrześcijańskie. Ponad to wszystko i przede wszystkim jednak rozpoczęła się chrystianizacja całego kraju, która siłą rzeczy rozciągnęła się na kilka stuleci. W ten sposób zręby polskiej państwowości i w ślad za tym naszego poczucia narodowego, a nade wszystko wiara ludzi zostały z pewnością zbudowane na fundamentach liturgii chrzcielnej pierwszego władcy.

Reklama

Jaki sens mają zatem tegoroczne obchody 1050-tej rocznicy tamtego Chrztu? Nie uprzedzając tego, co 28 lipca br. Ojciec Święty Franciszek zechce powiedzieć na częstochowskiej Jasnej Górze odwołując się do obecnej rocznicy i zarazem rozpoczynając kolejne Światowe Dni Młodzieży, warto szukać odpowiedzi nie tyle na historyczne i polityczne uwarunkowania i konsekwencje Chrztu Polski w 966 r, ile raczej na pytania aktualne:

- na ile wspólnota obecna, odwołująca się do tradycji sprzed ponad 10 stuleci jest zdolna wyjść poza powierzchowne traktowanie tamtej tradycji: na ile jest to wciąż „nasz” chrzest, na ile traktujemy chrześcijaństwo bardziej jako konkretne i osobiste zobowiązanie niż tylko powierzchowny obyczaj narodowy?

- jak przełożyć „wspólnotowość” tamtego aktu chrztu na indywidualne postawy nas, którzy przyznajemy się do polskości i do odpowiedzialności za nasze obecne państwo i za los naszego narodu, na ile przejmujemy się naukami Soboru Watykańskiego II i JP II o relacji Państwo-Kościół

- jak ta wspólnota definiuje dzisiaj ewangeliczne przesłanie miłości Boga i bliźniego, przekazane naszym przodkom – jak nie epatować „wartościami chrześcijańskimi”, lecz przekładać je na codzienną praktykę, gdy działamy w zupełnie innej konfiguracji politycznej i cywilizacyjnej i stajemy wobec zupełnie innych wyzwań?

- jak dziś rozstrzygnąć w sumieniu każdego z nas dylemat inkluzywności i ekskluzywności: w 966 r. mieszkańcy obecnych ziem polskich przyjęli obcych misjonarzy, otwarli się na nową wiarę i podjęli decyzję o politycznej, społecznej i kulturowej integracji z sąsiadami bliższymi i dalszymi – podczas gdy w 2016 r. mamy tak samo jak inne współczesne narody europejskie pokusę i tendencję do zamykania się we własnej twierdzy państwowej, narodowej i religijnej.

- pamiętając pielgrzymki JP II do Polski oraz każdorazowe do nich przygotowanie duszpasterskie, na ile staramy się odczytać wiodące linie obecnego pontyfikatu, w szczególności wezwanie Franciszka do postawy i praktyki miłosierdzia, do otwartości wobec uchodźców, do empatii wobec słabszych, chorych, starych, odrzuconych?

Papież Franciszek w opisie współczesnego świata odwołuje się często do porównania z bryłą „wielościanu” (poliedro), podkreślając w ten sposób jego wielowymiarowość, pluralizm i zróżnicowanie. W tym kontekście warto zauważyć, że preambuła obowiązującej od 20 lat Konstytucji RP zawiera interesująco podobne odniesienie:

„my, Naród Polski – wszyscy obywatele Rzeczpospolitej, zarówno wierzący w Boga będącego źródłem prawdy, sprawiedliwości, dobra i piękna, jak i nie podzielający tej wiary, a te uniwersalne wartości wywodzący z innych źródeł (…), wdzięczni naszym przodkom za ich pracę, za walkę o niepodległość okupioną ogromnymi ofiarami, za kulturę zakorzenioną w chrześcijańskim dziedzictwie Narodu i ogólnoludzkich wartościach (…) w poczuciu odpowiedzialności przed Bogiem lub przed własnym sumieniem…”.

Paradoksalnie, odpowiedzi na wcześniej postawione pytania muszą paść w sercu konkretnych osób, nie tylko polskich katolików i chrześcijan (choć to w szczególny sposób właśnie ich obowiązek), ale także osób, które czując więź historyczną, cywilizacyjną i „genetyczną” z wydarzeniami sprzed 1050 lat, w stosunku do Boga zachowują postawę indyferencji religijnej. Na coraz bardziej rozpowszechnione tendencje sekularyzacyjne i na faktyczny pluralizm społeczeństwa odpowiedzieć trzeba taką właśnie pogłębioną refleksją.

Piotr Nowina-Konopka, Ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej

2016-04-14 14:45

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Najsłynniejszy obraz

Niedziela bielsko-żywiecka 19/2016, str. 3

[ TEMATY ]

wykład

Chrzest Polski

MR

O obrazie Jana Matejki mo´wiła kustosz Muzeum Narodowego w Krakowie

O obrazie Jana Matejki mo´wiła kustosz Muzeum Narodowego
w Krakowie

Chrzest Polski w twórczości Matejki” – to tytuł wykładu, jaki 22 kwietnia zaprezentowała Barbara Ciciora-Czwórnóg w auli Kurii Diecezjalnej w Bielsku-Białej. Słownej refleksji towarzyszył pokaz malarskich reprodukcji dotyczących przyjęcia chrześcijaństwa przez Mieszka I.

CZYTAJ DALEJ

Matka Boża Płacząca. Mija 175 lat od objawień w La Salette

2021-09-18 22:50

[ TEMATY ]

La Salette

Monika Książek

Jest rok 1846. Francja przechodzi poważny kryzys, epokę fermentu i zmian społecznych. Kraj przeżywa najpierw rewolucję, czasy napoleońskie, wreszcie lata nędzy. Rodzi się moda na racjonalizm i krytykę Kościoła. W wielu miejscach z wolna zanika wiara.

Nawet najzdrowsze zdawałoby się środowiska – wsie – tracą swą tożsamość i wyrzekają się swoich tradycji. W Corps ludzie żyją tak, jakby Boga nie było. Tam właśnie mieszkała Melania Calvat (lub Mathieu). W 1846 r. miała czternaście lat. Tam żył też jedenastoletni Maksymin Giraud. Choć oboje mieszkali w tej samej parafii, La Salette, pierwszy raz spotkali się dopiero na dwa dni przed objawieniem się Matki Najświętszej. Nic dziwnego, byli tak różni, że nawet gdyby się gdzieś zobaczyli, nie zauważyliby swojej obecności.

CZYTAJ DALEJ

Ogólnopolski Festiwal Muzyki Chrześcijańskiej Hosanna Festiwal

2021-09-20 13:29

[ TEMATY ]

patronat

Materiał prasowy

W dniach 17-19 września w Siedleckim CKiS odbył się 28. Ogólnopolski Festiwal Muzyki Chrześcijańskiej Hosanna Festiwal. Wydarzenie zakończyło się wielkim sukcesem przyciągając setki młodzieży, a dzięki technologii streaming’u osoby, które nie mogły uczestniczyć fizycznie w trzydniowym spotkaniu oglądały go na żywo w internecie.

Materiał prasowy

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję