Każda mama jest najlepsza i najpiękniejsza na świecie. Dla każdej mamy zaś najwspanialsze i najpiękniejsze jest jej dziecko. Wszystkim mamom życzymy, by ich serca były zawsze pełne miłości, którą one tak pięknie przekazują światu. Niech Matka Boża wspiera wszystkie -matki w wypełnianiu ich powołania w życiu rodzinnym.

Jak co roku dzień 26 maja poświęcony jest naszym matkom. Słowo "matka" zawsze kojarzy nam się z ciepłem rodzinnego domu, z zaufaniem, z bezpieczeństwem, jakie dziecko może odnaleźć w ramionach matki.

Ojciec Święty Jan Paweł II napisał o tym, jak Kościół patrzy na kobietę, a tym samym jak ceni wysiłki tych, którzy podejmują starania o fizyczne i duchowe zdrowie kobiety, w liście apostolskim Mulieris dignitatem. W dokumencie tym czytamy: "Kościół dziękuje za wszystkie kobiety i za każdą z osobna: za matki, siostry, żony; za kobiety poświęcone Bogu w dziewictwie, za te które oddają się w posłudze tylu ludziom, czekającym na bezinteresowną miłość innych, za te które czuwają nad człowiekiem w rodzinie będącej podstawowym znakiem ludzkiej wspólnoty; za kobiety wykonujące pracę zawodową, za te na których ciąży nierzadko wielka odpowiedzialność społeczna, za kobiety dzielne i za kobiety słabe - za wszystkie: tak jak zostały pomyślane przez Boga w całym pięknie i bogactwie ich kobiecości; tak jak zostały objęte przez Jego odwieczną miłość; tak jak razem z mężczyzną - są pielgrzymami na tej ziemi, która jest doczesną ´ojczyzną´ ludzi, a niejednokrotnie staje się łez padołem; tak jak razem z mężczyzną podejmują wspólną odpowiedzialność za losy ludzkości, według wymagań dnia powszedniego i tych ostatecznych przeznaczeń, które ludzka rodzina znajduje w Bogu samym, w łonie niewypowiedzianej Trójcy".

Kobieta w swoim życiu ma szczególne powołanie. Jest nim macierzyństwo i rola w rodzinie. Bez kobiety nie może istnieć żadne społeczeństwo, naród, państwo. Kobieta, rodząc dziecko, rodzi je nie tylko dla siebie i dla rodziny, ale poniekąd dla narodu. A rodząc dziecko - skarb największy - zawsze daje mu część siebie, część swojego życia, a czasem nawet przez miłość do dziecka daje mu ofiarę swojego życia. I za to cieszy się i cieszyć powinna najwyższym szacunkiem - więcej - czcią. Najpiękniej ujmuje wdzięczność dla kobiet za ich ofiarność Ojciec Święty. W Liście do Kobiet czytamy o ich powołaniu, o ich geniuszu. Jan Paweł II dziękuje kobiecie za to, że jest kobietą, dziękuje matce, że jest matką, że w swoim łonie nosi istotę ludzką w radości i trudzie, dziękuje kobiecie małżonce, służącej komunii i życiu, dziękuje kobiecie wnoszącej w całe życie społeczne bogactwo wrażliwości, intuicji, ofiarności i stałości, kobiecie pracującej zawodowo za niezastąpiony wkład, jaki wnosi w kształtowanie kultury, kobiecie zdolnej połączyć rozum i uczucie, kobiecie konsekrowanej wreszcie, która na wzór największej z kobiet, Matki Chrystusa, otwiera się na miłość Bożą. Jan Paweł II podkreśla cenny wkład kobiety w życie wspólnoty państwowej, w którą wnosi nie tylko macierzyństwo i pracę w rodzinie, ale i możliwość, zdolność postrzegania sercem, solidarność.

Jednak świat nie zawsze potrafi i chce szanować godność i niepowtarzalne powołanie kobiety. Wiele kobiet cierpi. Są utrudzone losem, desperacko walczą o swoich najbliższych - o życie dla dzieci i mężów, o byt rodziny, o pokój. Kobiety chyba najbardziej pragną, by świat przyjął ich miłość i gotowość poświęceń. Bo kobieta wprzód myśli o innych. To nasze powołanie dla innych wpisane mamy w nasze serca i tym darem pragniemy dzielić się z innymi.