"Ikona dla Syrii" - polscy ikonografowie wsparli potrzebujących na Bliskim Wschodzie
15 ikon Matki Bożej Kazańskiej - najbardziej czczonego w Rosji wizerunku Maryi - zlicytowano na rzecz pomocy potrzebującym w Syrii. Środki zebrane podczas wczorajszej aukcji w Niepokalanowie, dziś zostały przekazane do Sekcji Polskiej Papieskiego Stowarzyszenia Pomocy Kościołowi w Potrzebie.
Ikona Najświętszej Opiekunki Rosji została wystawiona w jednym z najważniejszych centrów duchowo-patriotycznych w Polsce, jakim jest Niepokalanów. To piękny znak, zwłaszcza w roku stulecia objawień fatimskich - mówi w rozmowie z KAI Roman Zięba z łódzkiej pracowni ikon "Hermeneia", która zainicjowała wystawę i aukcję kopii ikony Matki Bożej Kazańskiej. W inicjatywę zatytułowaną "Ikona dla Syrii" włączyli się ikonografowie z całej Polski, którzy przygotowali na tel cen 16 kopii najbardziej czczonego w Rosji wizerunku Maryi.
Aukcja ikon połączona z konferencją i spotkaniem modlitewnym odbyła się wczoraj w klasztorze ojców franciszkanów w Niepokalanowie. W wydarzeniu wzięli udział studenci Kolbianum, członkowie wspólnoty zakonnej, ikonografowie i osoby, które z mediów dowiedziały się o planowanym wydarzeniu.
Wykład poświęcony ikonie Matki Bożej Kazańskiej poprowadził ks. Janusz Królikowski, badacz tego wizerunku i autor poświęconej mu publikacji pt. "Znak jedności".
Podczas aukcji udało się sprzedać 15 wystawionych na licytację kopii. Szesnastą zachowano, by, wraz z zebranymi funduszami, przekazać ją syryjskiej mistyczce Myrnie Nazzour, która mieszka w Syrii i przekaże środki potrzebującym. Ikona wraz z zebraną kwotą ok. 6 tys. zł została dziś przekazana ks. Waldemarowi Cisło, dyrektorowi Polskiej Sekcji PKWP.
Kazańska Ikona Matki Bożej należy do najbardziej czczonych ikon w Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej. Wizerunek powstał w XVI w. w Kazaniu, a jego kult upowszechnił się po cudownym ocaleniu i odnalezieniu ikony po wielkim kazańskim pożarze w 1572 r. Wizerunek Matki Bożej Kazańskiej towarzyszył narodowi rosyjskiemu podczas wielu bitew i ważnych wydarzeń historycznych, m.in. w 1612 r., w okresie walk Moskwy z wojskami polskimi i podczas obrony przed armią szwedzką w 1609 r. W 1633 r. ikona została umieszczona w moskiewskim Soborze Kazańskim. W 1721 r. z polecenia cara Piotra I przeniesiono ją do Petersburga, gdzie w 1811 r. został wybudowany Sobór Kazański. W 1904 r. ikona zaginęła i w latach 70. została odnaleziona na rynku antykwarycznym w Europie przez założyciela Błękitnej Armii Fatimskiej Johna Hafferta. Była przechowywana w Fatimie, skąd została przekazana Janowi Pawłowi II, by ten zwrócił ją Kościołowi prawosławnemu. 28 sierpnia 2004 r. delegacja Stolicy Apostolskiej pod przewodnictwem kard. Waltera Kaspera podczas liturgii sprawowanej przez Patriarchę Aleksego II w Soborze Uspieńskim na Kremlu. Wcześniej Jan Paweł II pożegnał ikonę 25 sierpnia podczas nabożeństwa Słowa Bożego w watykańskiej Auli Pawła VI. Dziś ikona jest czczona m.in. w Syrii, gdzie jej wizerunek popularyzuje damasceńska mistyczka Myrna Nazzour.
Cały czas można włączyć się w pomoc dla syryjskich dzieci
Niestabilna sytuacja militarna i gospodarcza w Syrii, pogłębiona dodatkowo przez epidemię koronawirusa, najbardziej dotyka najmłodszych Syryjczyków.
Dostęp do edukacji jest ograniczony nie tylko ze względów sanitarnych, ale przede wszystkim z uwagi na rosnące opłaty w szkołach. W obliczu takiego zagrożenia łódzka Caritas i Stowarzyszenie „Dom Wschodni” od roku prowadzą program stypendialny, dzięki któremu w roku szkolnym 2020/2021 312 uczniów ze szkół w Aleppo w Syrii otrzymało wsparcie edukacji.
Modlitwa z Dn 9 należy do klasycznych modlitw pokutnych Biblii. Powstaje w realiach wygnania, gdy utrata ziemi i świątyni rodzi pytania o winę i o sens historii. W tej części księgi autor wraca do hebrajskiego, aby modlitwa brzmiała językiem Pisma. Pierwsze zdanie przywołuje formułę z Tory: „Panie, Boże wielki i straszliwy”, wierny wobec tych, którzy Go miłują. Daniel nie zatrzymuje się na pochwałach. Wprowadza serię czasowników: „zgrzeszyliśmy, popełniliśmy nieprawość, zbłądziliśmy, zbuntowaliśmy się, odstąpiliśmy”. W hebrajskim stoją tu różne rdzenie, aby nazwać winę bez zmiękczania. Uderza liczba mnoga. Modlący się włącza siebie w odpowiedzialność ludu, także elit: królów, książąt i ojców. Zdanie „Tobie, Panie, sprawiedliwość, a nam wstyd na twarzy” oddaje hebrajskie bōšet pānîm i opisuje sytuację publicznej kompromitacji. „Sprawiedliwość” Boga oznacza tu Jego prawość także w sądzie. Daniel nie przerzuca winy na Babilon ani na okoliczności. Nazywa główną przyczynę klęski. Jest nią brak słuchania proroków i nieposłuszeństwo wobec Prawa. Zwraca uwagę określenie proroków jako „Twoich sług”. Słowo Boga przychodzi przez konkretne osoby, a odrzucenie ich nauki rani wspólnotę. Potem wypowiada zdanie kluczowe: „do Pana Boga naszego należy miłosierdzie i przebaczenie”. W hebrajskim stoją tu liczby mnogie: ha-raḥamîm i ha-seliḥot, jakby tekst mówił o obfitości daru. Dzisiejsza modlitwa nie buduje argumentu z własnych zasług. Ona opiera się na tym, kim jest Bóg. Tekst uczy modlitwy, która łączy prawdę o grzechu z ufnością w przebaczenie.
To już kolejny raz, kiedy Instytut Niedziela, wydawca Tygodnika Katolickiego Niedziela, zaprasza do kina. W seans filmowy wprowadził widzów Mariusz Książek, wiceprezes Instytutu NIEDZIELA, przedstawiając meandry towarzyszące powstawaniu produkcji. – Jak wielu problemów doświadczyli autorzy podczas realizacji tego obrazu, od braku zrozumienia po osobiste dramaty i problemy finansowe, a nawet odwoływania już zaplanowanych seansów we Francji – zaznaczył Książek. Następnie metropolita częstochowski abp Wacław Depo, poproszony o komentarz, zauważył, że „konkretnie 22 lutego 1931 r. w płockim klasztorze Sióstr Miłosierdzia objawił się Jezus Miłosierny”. – I w tym filmie dzisiaj też doświadczymy Jego dotknięcia w naszych sercach – podkreślił pasterz.
Fabuła filmu opowiada o wydarzeniach sprzed 350 lat, które miały miejsce w Paray-le-Monial we Francji. To właśnie tam, w klasztorze Sióstr Wizytek, Jezus objawił swoje płonące z miłości Serce zakonnicy Małgorzacie Marii Alacoque. Skierowane do zakonnicy orędzie stało się kanwą filmu, który w opinii wielu „obudził” duchowość Francji i podbił francuskie kina, wywołując tym samym ostrą rekcję środowisk antyreligijnych. Najświętsze Serce to filmowa rekonstrukcja historyczna połączona ze świadectwami bohaterów filmu, którzy doświadczają największych problemów współczesnego świata: samotności, zmęczenia i braku sensu życia. Tym samym opowiadają oni o odnalezieniu „lekarstwa”, które pomogło stworzyć im relację z Jezusem w Jego Najświętszym Sercu. Krótkie komentarze kapłanów stanowią swoistą katechezą i pomagają zrozumieć przed-stawianą rzeczywistość.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
