Zgodnie z zapowiedzią zawartą w liście bp. Stanisława Kędziory wystosowanym po nominacji abp. Sławoja Leszka Głódzia na ordynariusza diecezji warszawsko-praskiej, nowy Pasterz diecezji odbędzie
uroczysty ingres do bazyliki katedralnej św. Floriana i św. Michała Archanioła dnia 2 października br. Tym samym oficjalnie obejmie władzę i rozpocznie posługę w naszym Kościele lokalnym. Uroczystości
rozpoczną się o godzinie 11.00 od procesji, która wyruszy do katedry od strony ul. Floriańskiej, gdzie mieści się Kuria Biskupia. W progu katedry nowego Ordynariusza powita proboszcz parafii katedralnej
ks. kan. Adam Krukowski, podając mu do ucałowania relikwie Patrona katedry, św. Floriana.
Kanoniczne przejęcie władzy pasterskiej nad diecezją odbędzie się na początku Mszy św. Towarzyszyć mu będzie wiele elementów zarówno formalno-prawnych, jak i symbolicznych. Po dojściu do ołtarza zostaną
odczytane dwa oficjalne dokumenty: specjalny list Sekretarza Stanu Stolicy Apostolskiej, kard. Angelo Sodano i bulla papieska ustanawiająca nowego biskupa ordynariusza dla diecezji warszawsko-praskiej.
Dokumenty zostaną okazane wybranym duchownym - członkom diecezjalnego Kolegium Konsultorów. Ci, na znak przyjęcia decyzji Stolicy Apostolskiej, złożą na dokumentach swoje podpisy.
Kolejne obrzędy mają wymowę symboliczną. Nuncjusz Apostolski w Polsce abp Józef Kowalczyk przejmie pastorał - znak władzy pasterskiej - od dotychczasowego rządcy diecezji bp. Kazimierza
Romaniuka i wręczy go nowemu ordynariuszowi abp. Sławojowi Leszkowi Głódziowi. Następnie przedstawiciele Ludu Bożego diecezji warszawsko-praskiej złożą swojemu nowemu Arcypasterzowi tradycyjne homagium.
Polega ono na ucałowaniu biskupiego pierścienia przez duchownych, świeckich i osoby prowadzące życie konsekrowane. W tym geście wyraża się szacunek i posłuszeństwo wobec władzy w Kościele, jaką Chrystus
obdarzył Apostołów i ich następców.
W homilii, którą nowy rządca diecezji wygłasza tradycyjnie podczas swego ingresu, porusza on najczęściej główne elementy programu duszpasterskiego, który zamierza realizować. Pewnym znakiem zdradzającym
niektóre zamiary nowego Biskupa Ordynariusza jest już sam wybór formularza mszalnego na dzień ingresu: Msza św. będzie sprawowana ku czci Matki Bożej Zwycięskiej, której kult jest Księdzu Arcybiskupowi
z wielu powodów szczególnie bliski. W związku z nominacją na arcybiskupa i objęciem nowej diecezji abp Sławoj Leszek Głódź zapowiedział także zmianę swojego herbu i zawołania biskupiego, aby lepiej pasowały
do nowych zadań. Innym, bardzo wymownym gestem jest decyzja nowego Biskupa Ordynariusza o zamieszkaniu na plebanii katedralnej, podyktowana potrzebą bycia bliżej katedry i kurii, aby również fizycznie
ułatwić księżom i świeckim dostęp do biskupa.
Czas ingresu został tak dobrany - jest to sobota - aby umożliwić liczny udział w uroczystościach zarówno świeckim, jak i duchownym. Obecność na tych uroczystościach jest ważna nie tylko
z powodów historycznych - bo zdarzają się one raz na wiele lat, ale nade wszystko z powodów duchowych. Wszakże wejście nowego biskupa w progi katedry jest znakiem jego przyjścia z woli Namiestnika
Chrystusowego do żywego Kościoła lokalnego, który wszyscy stanowimy. Jest to więc uroczystość każdej i każdego z nas.
Paulina Jaricot, założycielka Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary
Założyła Żywy Różaniec i „Bank Niebios”. 22 maja 2022 r. Paulina Jaricot została beatyfikowana.
Paulina Jaricot była rozkochana w słowie Bożym, w Kościele i Eucharystii. Teraz przez jej beatyfikację doświadczamy tego, że Pan Bóg upomina się o osoby, które Jemu się poświęcają – mówi ks. Maciej Będziński, dyrektor krajowy Papieskich Dzieł Misyjnych (PDM) i dodaje: – Paulina Jaricot jest dla mnie taką osobą, która swoim życiem, zaangażowaniem i uporem pokazała, jak bardzo ważne jest zaufanie Panu Bogu. Stworzyła dwa ogromne przedsięwzięcia: Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary i Dzieło Żywego Różańca.
Papież Leon XIV zwoła drugi konsystorz kardynałów pod koniec czerwca 2026 r. - powiedział dziennikarzom dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej, Matteo Bruni. Sprecyzował również, że papież Leon wyraził chęć organizowania corocznego nadzwyczajnego konsystorza kardynałów trwającego trzy-cztery dni.
Po zakończeniu dzisiejszych wystąpień Ojciec Święty zabrał głos. Podziękował kardynałom za ich obecność i udział, za wsparcie, a w szczególności starszym kardynałom „za wysiłek, jaki włożyli, aby przybyć”. „Wasze świadectwo jest naprawdę cenne” - powiedział do nich. Zwracając się natomiast do kardynałów, którzy nie mogli przybyć zapewnił: „Jesteśmy z wami i czujemy waszą bliskość”. Leon XIV ogłosił, że obrady konsystorza „będą kontynuowane zgodnie z ustaleniami poczynionymi podczas spotkań kardynałów przed i po konklawe, a metodologia została wybrana tak, aby pomóc im się spotkać i lepiej poznać”.
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
