Reklama

Niedziela Częstochowska

Otwarcie zrewitalizowanej Izby Pamięci Września 1939 w Wieluniu

Izba Pamięci Września 1939r. i lat późniejszych im. Andrzeja Przewoźnika przy II Liceum Ogólnokształcącym im. Janusza Korczaka w Wieluniu powstała w roku 2008 dzięki staraniom i środkom pozyskanym przez Starostwo Powiatowe w Wieluniu w ramach projektu zrealizowanego we współpracy z Radą Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.

[ TEMATY ]

historia

II wojna światowa

Wieluń

II LO w Wieluniu

Projekt Izby Pamięci w 2008 roku wykonała i nadzorowała Marzena Uryszek - osoba mocno związana z Wieluniem, autorka wielu prac, w tym pomnika, który znajduje się przy ulicy Piłsudskiego, a koordynatorem zadania był ówczesny dyrektor szkoły Mirosław Kubiak. W roku 2012 Izbie Pamięci nadano imię Andrzeja Przewoźnika. Tablicę upamiętniającą to wydarzenie w roku 2012 odsłoniła żona śp. Andrzeja Przewoźnika pani Jolanta Przewoźnik, która to na ręce dyrektora szkoły Renaty Tatary i Starosty Wieluńskiego Marka Kielera przekazała list gratulacyjny z okazji otwarcia zrewitalizowanej Izby Pamięci.

Izba pamięci września 1939 i lat późniejszych im. Andrzeja Przewoźnika od lat pełni swoje zadanie. Upamiętnia ofiary bombardowania 1 września 1939 r. i osoby, które je przeżyły, jak również zesłańców Sybiru, tych, którzy stamtąd nigdy nie wrócili i tych, którzy wrócili - Świadków Golgoty Wschodu.

W ramach pozyskanych środków z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w roku 2019 dokonana została modernizacja Izby Pamięci. Projekt pn. „Rewitalizacja Izby Pamięci Września 1939 r. i lat późniejszych im. Andrzeja Przewoźnika w Wieluniu” zrealizowano w ramach programu „Miejsca pamięci i trwałe upamiętniania w kraju”.

Reklama

Przystępując do pisania wniosku o środki na modernizację Izby Pamięci, priorytetem było zachowanie materiałów merytorycznych z jednoczesnym nadaniem im nowego wymiaru, na wzór tego, co oferują dzisiaj nowoczesne muzea.

W Izbie Pamięci po latach jej eksploatacji niezbędnym okazał się remont całego pomieszczenia, założenie nowej elektryki i oświetlenia, a przede wszystkim wentylacji. Jak również stworzenie nowej ekspozycji i nowoczesnych multimediów.

Tworząc nową formę Izby Pamięci chcieliśmy włączyć u zwiedzającego działanie na emocjach ludzkich, aby każda osoba (niezależnie od wieku) wchodząc do tego miejsca zrozumiała i zapamiętała to, co tu zobaczy i usłyszy.

Reklama

Staraliśmy się na tyle uzupełnić i zmodyfikować ekspozycję, by jeszcze dobitniej unaocznić skalę cierpień narodu polskiego. Stąd m. in. pojawiły się syreny, oświetlenie ekspozycji, stanowiska odsłuchowe i multimedia.

Zrewitalizowana Izba Pamięci została wzmocniona merytorycznie w wiedzę znanych historyków, w postaci nagrań filmowych i odsłuchów, co stanowi wartość dodaną naszego projektu. Filmy i stanowiska odsłuchowe będą pełnić funkcję środków dydaktycznych na lekcjach historii, które będą mogły się tutaj teraz odbywać.

Nagraliśmy wywiady ze znanymi osobistościami: profesorem Tadeuszem Olejnikiem, profesorem zwyczajnym Witoldem Kuleszą – z Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego i profesorem Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Krakowie Rafałem Czachorem. Umieściliśmy wspomnienia świadków bombardowania Wielunia, także nagraliśmy wspomnienia Świadków Sybiru.

Zaktualizowana została Lista ofiar bombardowania Wielunia z 1 września 1939 r. i nadany nowy kształt w postaci Kolumny Pamięci.

Powstała Ściana Pamięci – w formie interaktywnej, na której możemy w Internecie odnaleźć miejsca z dnia dzisiejszego, a także zapoznać się z historią tego, co przedstawiają zdjęcia za pomocą kodów QR lub aplikacji rozszerzającej rzeczywistość.

Odnowiona została sala chorych i wzbogacona w nowe ekspozycje, które przekazał nam Dyrektor Szpitala Wieluńskiego pan Janusz Atłachowicz.

Wzbogacona została strefa Pamięci Sybiraka. Powstała Kolumna Pamięci Świadków Sybiru, a także Izba Pamięci wzbogaciła się o Sztandar Koła Terenowego ZS w Wieluniu, na który przygotowane jest godne miejsce.

Zebraliśmy pamiątki od Wieluńskich Sybiraków i umieściliśmy w gablocie ( są to kopie zdjęć, które przetrwały do dzisiaj, te przywiezione z Syberii lub te, które wywózkę przetrwały i wróciły z Sybirakami do Polski, są to np. dokumenty repatriacyjne i inne) – relacjonuje dyrektor szkoły.

Powstało miejsce, w którym prezentowana jest literatura profesora Tadeusza Olejnika, poświęcona wydarzeniom 1 września, 1939 r.

Fotografie wykorzystane na ekspozycji pochodzą z Muzeum Ziemi Wieluńskiej, „Ziemi Wieluńskiej” oraz prywatnych zbiorów pana Roberta Pawłowskiego i Rodziny Państwa Burchacińskich oraz członków Koła Sybiraków.

Teksty źródłowe pochodzą z literatury autorstwa prof. Tadeusza Olejnika, oraz wywiadów z prof. Witoldem Kuleszą i prof. Rafałem Czachorem, a także Janusza Patryna – syna ówczesnego dyrektora szpitala Zygmunta Patryna.

- Droga młodzieży – zwróciła się do uczniów II LO dyrektor szkoły, Renata Tatara – poznawajcie i przejmujcie tę historię bezpośrednio od ludzi, którzy doświadczyli Syberii, przeżyli II wojnę światową. Pielęgnujcie tę pamięć i dbajcie, aby nigdy nie powtórzyły się tragiczne wydarzenia z 1 września 1939 r., aby nigdy nie powtórzyła się gehenna Sybiru. To Wy, droga młodzieży, jesteście spadkobiercami i kontynuatorami zarazem dzieła pokoju w Polsce i na świecie.

Minutą ciszy upamiętniono podczas uroczystości ofiary wybuchu II wojny światowej i wszystkich tych, którzy oddali swe życie, tych, którzy nigdy nie powrócili do swoich domów, ani nie było im dane godne pochowanie ciał.

Kolejnym punktem uroczystości był wykład profesora Witolda Kuleszy, pt. „Bombardowanie Wielunia 1 września 1939 r. i 28 dni później”

Profesor Tadeusza Olejnik wystąpił z wykładem „Tragedia Wielunia 1 września 1939 r. – wskrzeszanie pamięci”.

Profesor Rafał Czachora, wystąpił z prelekcją „Polacy i osoby polskiego pochodzenia na Syberii współcześnie”.

Znaczącym punktem programu było przekazanie Sztandaru Sybiraków II Liceum Ogólnokształcącemu im. Janusza Korczaka w Wieluniu, a następnie podpisanie Aktu przekazania sztandaru Koła Terenowego Związku Sybiraków reprezentowanego przez Vice Prezesa Związku pana Pawła Mamzerowskiego dla II LO, reprezentowanego przez dyrektora szkoły Renatę Tatarę.

Po przekazaniu sztandaru, Dyrektor szkoły zapewniła: „Jesteśmy zaszczyceni, że to właśnie nasza szkoła sprawować będzie opiekę nad sztandarem Koła Związku Sybiraków w Wieluniu. Będziemy z nim dumnie reprezentować Związek, a także pielęgnować tradycję i pamięć Sybiru. Zrobimy wszystko, aby dramatyczne wydarzenia związane z wywózkami na Sybir przetrwały w naszej pamięci i świadomości kolejnych pokoleń”.

Piękny akcent muzyczny uroczystości przygotował zespół wokalno – instrumentalny Korczaka pod opieką pana Jakuba Jurdzińskiego.

Izbę Pamięci mogą zwiedzać i korzystać z lekcji multimedialnych wszyscy zainteresowani po uprzednim ustaleniu terminu wizyty w II LO. Szczególnie gorąco szkoła zaprasza uczniów szkół wieluńskich, by pielęgnowali pamięć tamtych tragicznych wydarzeń i nigdy nie dopuścili do powtórzenia się historii, która nigdy nie powinna się była wydarzyć.

Informacja i fotografie uzyskane pozyskane z II LO im. Janusza Korczaka

2020-03-01 13:47

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Mocniejsi niż wicher

2020-07-08 08:41

Niedziela zamojsko-lubaczowska 28/2020, str. II

[ TEMATY ]

historia

Joanna Ferens

Historia na fotografiach

Uczestnicy bitwy pod Osuchami zostali upamiętnieni. W Muzeum Ziemi Biłgorajskiej otwarto wystawę historyczną im poświęconą.

Wystawa w biłgorajskim muzeum jest elementem obchodów 76. rocznicy tego militarnego starcia. – Wszyscy musimy zdawać sobie sprawę, że na terenie powiatu biłgorajskiego odbyła się największa w Polsce bitwa partyzancka II wojny światowej. To w Osuchach w 1944 r., ok. 1200 partyzantów stawiło czoła 30 tys. niemieckich żołnierzy wspieranych przez artylerię i lotnictwo. Oni walczyli o wolną Polskę. Zależy nam, by te wydarzenia były godnie upamiętnione i pozostały w świadomości ludzkiej – stwierdził Andrzej Szarlip, starosta biłgorajski.

CZYTAJ DALEJ

Od wtorku 7 lipca Nowenna do Matki Bożej Szkaplerznej

2020-07-06 13:31

[ TEMATY ]

szkaplerz

Karmel

Matka Boża Szkaplerzna

Grażyna Kołek

16 lipca przypada w liturgii Kościoła wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. Dzień ten nazywany jest często dniem Matki Bożej Szkaplerznej, gdyż bezpośrednio wiąże się z nabożeństwem szkaplerza. 7 lipca rozpoczyna się Nowenna do Matki Bożej Szkaplerznej. Zapraszamy do wspólnej modlitwy, co dzień na portalu niedziela.pl kolejny fragment Nowenny.

Historia szkaplerza karmelitańskiego sięga XII w. Duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili życie modlitwy na Górze Karmel w Palestynie. Nazywali się Braćmi Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. Z powodu prześladowań przenieśli się do Europy. Kościół uznał ich regułę życia i dał prawny początek Zakonowi Karmelitów, który promieniował przykładem świętości w nowym dla siebie środowisku, ale nie uniknął też określonych trudności.

Wtedy odznaczający się świętością generał zakonu, angielski karmelita św. Szymon Stock, zmobilizował swoich braci i zawierzając się Maryi, prosił Ją o pomoc. Jak podają kroniki, gdy modlił się słowami antyfony Flos Carmeli ( Kwiecie Karmelu) w nocy z 15 na 16 lipca 1251 r. ukazała mu się Maryja w otoczeniu aniołów i wskazując na szkaplerz, powiedziała: "Przyjmij, najmilszy synu, Szkaplerz twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania". Nabożeństwo szkaplerzne, praktykowane początkowo tylko we wspólnotach karmelitańskich, bardzo szybko rozpowszechniło się wśród ludzi świeckich i duchowieństwa.

Do nabożeństwa szkaplerznego przywiązane są przywileje uznane przez Kościół jako objawione przez Maryję:

- noszącym szkaplerz Maryja zapewniła opiekę w trudach i niebezpieczeństwach życia zarówno względem duszy, jak i ciała;

- w znaku szkaplerza Maryja obiecała szczęśliwą śmierć i zachowanie od wiecznego potępienia;

- każdy, kto nosi szkaplerz, jest złączony z Zakonem Karmelitańskim i ma udział w jego duchowych dobrach za życia i po śmierci (objęty jest intencjami Mszy św., komunii św., umartwień, postów, modlitw itp.).

Z końcem XV w. do powyższych łask dołączono tzw. przywilej sobotni oparty na objawieniu, jakie miał mieć papież Jan XXII. Maryja obiecała przez niego, że każdy noszący szkaplerz i zachowujący czystość według swego stanu zostanie uwolniony z czyśćca w pierwszą sobotę po śmierci.

Każdy, kto chciałby przyjąć i nosić szatę Maryi, niech czuje się zaproszony na comiesięczne skupienie Bractwa Szkaplerza w Sanktuarium Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Szczecinie ( os. Słoneczne). Każdego 16. dnia miesiąca wspólnotowa adoracja od godz. 17.00, Różaniec i o godz. 18.00 Msza św., podczas której jest możliwość przyjęcia szkaplerza św. 16 lipca, z okazji wspomnienia Matki Bożej Szkaplerznej, miało miejsce wspólne dziękczynienie noszących szkaplerz, składane Maryi w Jej sanktuarium za nieustanną opiekę nad nami.

Nowenna do Matki Bożej Szkaplerznej zyskuje coraz większa popularność w Polsce.

Zapraszamy do wspólnej modlitwy: Nowenna do Matki Bożej Szkaplerznej od wtorku 7 lipca. W każdym dniu kolejny dzień modlitwy Nowenną.

CZYTAJ DALEJ

Żywy, patrzący na mnie, kochający Bóg

2020-07-08 16:04

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

ks. Paweł Kłys

Eucharystia – bo o nią tak naprawdę tu chodzi – została ustanowiona przez naszego Pana Jezusa Chrystusa w Wielki Czwartek, o czym piszą Ewangelie synoptyczne i św. Paweł. Zatem świadomość realnej, zupełnie wyjątkowej obecności Chrystusa w konsekrowanym chlebie i winie była w świadomości Kościoła od samego początku. Jednakże pobożność eucharystyczna, w wyniku której wprowadzono uroczystość Bożego Ciała kształtowała się przez wieki, zwłaszcza w drugiej połowie średniowiecza. Kamieniem milowym na tej drodze okazały się być objawienia bł. Julianny z Cornillon.

Pod ich wpływem, w 1246 roku, bp Robert ustanowił tę uroczystość dla diecezji Liege (dzisiejsza Belgia). Następnie papież Urban IV w 1264 roku bullą „Transiturus” rozszerzył to święto na cały Kościół. Jego śmierć przeszkodziła jednak w ogłoszeniu bulli, czego dokonał papież Jan XXII w 1334 roku. Od tego czasu uroczystość Bożego Ciała obchodzona jest w całym Kościele.

Tyle historii. Sięgając do istoty, warto przeczytać kilka zdań św. Jana Pawła II z jego encykliki o Eucharystii: Ecclesia de Eucharistia: „W Najświętszej Eucharystii zawiera się bowiem całe dobro duchowe Kościoła, to znaczy sam Chrystus, nasza Pascha i Chleb żywy, który przez swoje ożywione przez Ducha Świętego i ożywiające Ciało daje życie ludziom. Dlatego też Kościół nieustannie zwraca swe spojrzenie ku swojemu Panu, obecnemu w Sakramencie Ołtarza, w którym objawia On w pełni ogrom swej miłości.”

Piękne i prawdziwe są te słowa. Jak jednak wypowiedzieć to prościej? Czym dla nas wszystkich jest i powinna być Eucharystia? Gdzie leży istota naszej codziennej pobożności eucharystycznej oraz świętowania Bożego Ciała w ten jeden wyjątkowy dzień w roku?

Próbując zatem odpowiedzieć na postawione powyżej pytania trzeba przede wszystkim stwierdzić, iż Najświętszy Sakrament, Boże Ciało, Eucharystia, Ciało i Krew Pańska to „Ktoś”, a nie „coś”. To Osoba, a nie rzecz. To nie pospolity przedmiot, lecz Ktoś Absolutnie Wyjątkowy. To Bóg Wcielony. To Jezus Chrystus. On sam we własnej osobie. We własnym Ciele, Krwi, Duszy i Bóstwie – jak modlimy się w Koronce do Bożego Miłosierdzia. Głęboka i żywa świadomość tego faktu znacząco zmienia perspektywę. To On. Żywy, patrzący na mnie, kochający mnie Bóg. Nie jakiś tam „opłatek”. Nie żaden „chlebek”. To On. Jezus. Żywy i prawdziwy. Odziany w zasłonę chleba i wina - ale to już nie chleb i nie wino. Im głębsza relacja z Jezusem, tym bardziej Go dostrzegam wzrokiem serca, wzrokiem wiary. Tym bardziej wtedy chcę się Nim karmić (Msza Święta), na Niego patrzeć (adoracja) i dając świadectwo całemu światu, zaprosić Go do siebie (procesja eucharystyczna). Te trzy praktyki duchowe są filarami pobożności eucharystycznej. O wadze mszy świętej nie trzeba wiele mówić. Jest absolutnie ponad wszelką konkurencją. To podczas niej spotykamy Boga, słuchamy Jego słowa i przyjmujemy Go do swego serca, będąc z Nim głęboko zjednoczonymi. Bez Eucharystii bowiem nie ma życia chrześcijańskiego. I nic nie pomoże tłumaczenie, że „ja spotykam Pana Boga w lesie”. To i wiara taka jest „w lesie”. Bóg w Eucharystii jest z nami realnie, fizycznie obecny. Ktoś powie: „Bóg jest wszędzie”. Tak, jest wszędzie. Jednakże nigdzie nie jest obecny w tak absolutnie wyjątkowy sposób jak właśnie w konsekrowanej Hostii. Ponadto, Chrystus w Najświętszym Sakramencie po prostu JEST. Jest obecny. Jest obecny w tabernakulum, w kościele, a przez mszę, adorację i procesje jest fizycznie obecny w Twoim życiu.

Wielki to dar. Nieoceniony. Niezmierzony. Większy niż największe bogactwa. Może od dziś coś się w Tobie zmieni. Może dostrzeżesz to, jak bardzo zostałeś obdarowany. Może zaczniesz głębiej przeżywać każdą mszę świętą. Może zaczniesz dziękować Bogu za każdą Komunię Świętą. Może zaczniesz chodzić częściej na adorację Najświętszego Sakramentu. Może na kolejnych procesjach Bożego Ciała po prostu przestaniesz rozmawiać i skupisz się na Bożym Ciele, które za wielu i za Ciebie zostało wydane.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję