Reklama

Duchowość

Rozważanie na III Niedzielę Wielkiego Postu

#Odkupieni: Rozważania Męki Pańskiej z Prymasem Tysiąclecia

Na bolesnej drodze, którą podążał Boży Syn, zatrzymujemy się przy niesprawiedliwym sądzie, jaki wydano na Jezusa. Po trzech latach publicznego głoszenia i nauczania Jezus wiedział, że jego służba na ziemi dobiega końca.

Żydowscy przywódcy religijni spiskowali, by go zabić, obawiali się jednak rozruchów wśród ludu, który widział w nim proroka. Tymczasem Szatan nakłonił Judasza, jednego z 12 apostołów Jezusa, żeby go zdradził. Przywódcy religijni zaproponowali za to Judaszowi 30 srebrników. Pojmano Jezusa w Ogrójcu. Zaprowadzono przed Piłata, Annasza, Kajfasza, Heroda…

Ostatecznie to piłat wydał wyrok, jednak wydając go w wymownym geście umywa ręce: «Nie jestem ja winien krwi tego Sprawiedliwego. To wasza rzecz” (por. Mt 27, 24). Tłum jednak domagał się dla Jezusa śmierci. W taki sposób został skazany na śmierć krzyżową Jezus Chrystus, Syn Boga żywego, Odkupiciel świata. Przez wieki zaprzeczenie prawdzie rodzi cierpienie i śmierć. Niewinni płacą cenę ludzkiego zakłamania.

Niebezpieczeństwo śmierci, groźba utraty życia dotknęły także młodego kapłana. Po wybuchu II wojny światowej ks. Wyszyński musiał ukrywać się przed Niemcami. Od listopada 1939 r. do lipca 1940 r. mieszkał u ojca we Wrociszewie, gdzie pogłębiała się maryjność przyszłego prymasa, który codziennie długie godziny spędzał przed ołtarzem Matki Bożej w miejscowym kościele.

Reklama

Od czerwca 1942 r. do końca wojny przebywał w ośrodku dla niewidomych w Laskach, przez który w czasie wojny przewijało się wielu ludzi. Przybywali tu zarówno partyzanci szukający pomocy, jak i żołnierze niemieccy, którzy ich poszukiwali. Mieszkańcom i personelowi bardzo był potrzebny ojciec duchowny, którym stał się ks. Wyszyński.

Po wojnie, 25 marca 1946 r. został mianowany biskupem lubelskim a po śmierci prymasa kard. Augusta Hlonda w 1948 roku został mianowany prymasem Polski. Czas biskupstwa, a zwłaszcza początek posługi na stolicy prymasowskiej naznaczony był bardzo trudnymi wydarzeniami dla Kościoła w Polsce. Kościół podlegał nieustannym naciskom, sam Wyszyński był coraz bardziej prześladowany.

25 września 1953 r. w święto patrona stolicy bł. Władysława z Gielniowa, Prymas Stefan Wyszyński został bezprawnie aresztowany. Trzy lata internowania, cierpienia i szykany miały zniszczyć jego autorytet i Kościół w Polsce, a paradoksalnie wydały duchowe owoce. W czasie uwięzienia Prymas Wyszyński przygotował Jasnogórskie Śluby Narodu oraz dziewięcioletni program Wielkiej Nowenny przed obchodami Milenium Chrztu Polski.

Reklama

Decyzja o uwięzieniu Prymasa Polski zapadła dzień wcześniej na posiedzeniu PRL-owskiego rządu. Prezydium rządu wydało uchwałę „O środkach zapobiegających dalszemu nadużywaniu funkcji pełnionych przez ks. arcybiskupa Stefana Wyszyńskiego”. Zawierała ona decyzję, że Prymas ma opuścić Warszawę i zamieszkać w wyznaczonym klasztorze bez prawa jego opuszczania aż do nowego zarządzenia władz.

Niewinnie osądzony Prymas przyjął decyzję ówczesnych władz. Gdy przedstawiono mu uchwałę rządu PRL o jego internowaniu, zapewnił kierujących akcją, że nie rezygnuje z pełnionych funkcji kościelnych, a za jego usunięcie odpowiadają ci, którzy wydali taki rozkaz. Kard. Wyszyński kilka minut spędził w kaplicy, po czym wyprowadzono go z Domu Arcybiskupów Warszawskich. Miał ze sobą brewiarz i różaniec.

Po wielu latach, tuż przed śmiercią powiedział: „Jestem całkowicie uległy woli Ojca i woli Syna, który sam jeden ma wieczne kapłaństwo i je przydziela oraz przekazuje innym. Jestem uległy wobec Ducha Świętego, dlatego, że moje życie wewnętrzne było w Trójcy Świętej. I jestem ufny wobec Matki Najświętszej, z którą się związałem w więzieniu w Stoczku i wszystko przez Jej dłonie składałem na chwałę Trójcy Świętej”.

Niech przykład i wstawiennictwo Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego umacniają nas w przyjmowaniu niesprawiedliwych sądów a jego pełne pokory życie chroni przed wydawaniem opinii, które mogłyby zaszkodzić innym.

Więcej materiałów na WIELKI POST 2020.

2020-03-15 14:51

Ocena: +5 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Rozważ Mękę Pańską i doskonal się w cnotach

Niedziela małopolska 11/2020, str. VII

[ TEMATY ]

Wielki Post

Gorzkie żale

mężczyźni

Archiwum Michała Mokrzyckiego

Michał Mokrzycki – współorganizator wydarzenia

W niedziele Wielkiego Postu mężczyźni zaproszeni są do udziału w „Męskich Gorzkich Żalach”. O tym, dlaczego powstało nabożeństwo skierowane do mężczyzn i w jakich cnotach mogą się doskonalić uczestnicy spotkań, opowiada Michał Mokrzycki ze wspólnoty Droga Odważnych.

Anna Bandura: Zacznijmy od początku. Czym są Gorzkie żale i dlaczego udział w tym nabożeństwie jest ważny?

Michał Mokrzycki: Gorzkie żale to typowo polska tradycja, nabożeństwo pasyjne, sprawowane w okresie Wielkiego Postu. Po raz pierwszy zostały odprawione w 1707 r. w kościele św. Krzyża w Warszawie. Ksiądz Wawrzyniec Benik ze Zgromadzenia Księży Misjonarzy, zainspirowany motywami XIII-wiecznej jutrzni i pewnymi elementami średniowiecznych pasyjnych misteriów liturgicznych, opracował strukturę i napisał tekst nowego nabożeństwa. Zostało ono wydane drukiem w tym samym roku pt. Snopek Mirry z Ogrodu Gethsemańskiego albo żałosne Gorzkie Męki Syna Bożego. Rospamiętywanie. Pierwotnie nabożeństwo było przeznaczone tylko dla bractwa św. Rocha, ale szybko zdobyło popularność wiernych i zostało wprowadzone w całej Polsce. W tym tytule pierwszego wydania Gorzkich żali drukiem jest odpowiedź, dlaczego warto: Gorzkie żale pomagają rozpamiętywać nam Mękę Syna Bożego.

U krakowskich pijarów organizujecie „Męskie Gorzkie Żale”? Dlaczego kierujecie swoją propozycję właśnie do mężczyzn?

Miałem okazję podjąć dyskusję z pewną kobietą na portalu Facebook, która zaoponowała, wskazując, że w samych Gorzkich żalach są przecież elementy typowo kobiece, jak choćby Rozmowa duszy z Matką Bolesną. Kościół proponuje jednak wiele modlitw, w których mężczyźni odmawiają żeńskie kwestie, jak choćby Anioł Pański czy Magnificat z brewiarza. A co możemy zaproponować? Przede wszystkim niesamowitą atmosferę modlitewną. Gorzkie żale śpiewane przez ponad setkę mężczyzn robią niesamowite wrażenie. Po nabożeństwie zaproszony przez nas gość głosi konferencję. Wśród dzielących się słowem są abp Marek Jędraszewski, o. Mariusz Balcerak SJ, br. Adam Zwierz OFMCap, o. dr Mateusz Pindelski SP, o. Tomasz Abramowicz SP, o. Mariusz Wójtowicz OCD. Podejmujemy tematykę radzenia sobie z gniewem, samotnością, nieczystością, poznajemy męski sposób na miłość oraz otrzymujemy rady, jak odważnie iść przez życie. Tematy konferencji i terminy można znaleźć na stronie www.meskiegorzkiezale.pl.

Kto jest odpowiedzialny za organizację „Męskich Gorzkich Żali”?

Zakon Pijarów i męska wspólnota Droga Odważnych. Parę tygodni przed Wielkim Postem zadzwonił do mnie o. Tomasz Abramowicz SP, katecheta, rekolekcjonista, duszpasterz naszej wspólnoty w Krakowie i mówi: „Michał, mam taki pomysł, żeby zrobić Gorzkie żale dla mężczyzn. Mało jest dobrych wydarzeń tylko dla nich na Wielki Post w Krakowie, a na pewno nie ma Gorzkich żali. Co o tym myślisz?”. Oczywiście, zgodziliśmy się. Od lat nasza wspólnota realizuje szereg projektów dla mężczyzn, takich jak portal formacyjny Droga Odważnych, ćwiczenia duchowe Droga Lwa czy nocna pielgrzymka Droga Na MAXA. Organizacja takiego wydarzenia, to kolejna okazja do zebrania wielu mężczyzn w jednym miejscu na wspólną modlitwę i jak najlepsze przygotowanie do Wielkanocy.

Rejestracja

Wydarzenie odbywa się stacjonarnie w każdą niedzielę Wielkiego Postu o godz. 18 w kościele Przemienia Pańskiego w Krakowie, przy ul. Pijarskiej 2, a także online. Zapisy i transmisja na stronie: www.meskiegorzkiezale.pl.

CZYTAJ DALEJ

Od 95 lat śpiewają Bogu i ludziom!

2020-05-29 12:14

Archiwum Chóru Męskiego

Są przykładem wspaniałej chóralnej rodziny

Najstarszy w diecezji tarnowskiej i Limanowej Chór Męski, działający przy bazylice Matki Bożej Bolesnej, świętuje jubileusz 95–lecia swojego istnienia.

Z tej okazji w najbliższą niedzielę w limanowskiej świątyni o godz. 11.30 odbędzie się krótki koncert, następnie Msza Św. z towarzyszeniem Chóru i Zespołu Kameralnego. Koncert będzie można również obejrzeć online za pośrednictwem transmisji internetowej z bazyliki.

Historia i tradycja

W 1925 r. na bazie kilkuosobowego zespołu chóralnego, powstał męski zespół śpiewaczy, związany z kościołem parafialnym pw. Matki Boskiej Bolesnej. Inicjatorem powstania chóru był ówczesny proboszcz, ks. prałat Kazimierz Łazarski, nie tylko wspaniały kapłan i budowniczy limanowskiego kościoła, ale wielki miłośnik sztuki oraz muzyki. Pierwszym, stałym dyrygentem parafialnego chóru był Jan Kalisz, nauczyciel szkoły powszechnej w Limanowej, następnie Jan Wójcik, Cezary Tomaszek, Jan Wielek, Wiesław Krakowski, Marek Michalik, Anna Król. Obecnie funkcję dyrygenta sprawuje Teresa Staśko – dyplomowana nauczycielka klasy teorii Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia w Limanowej.

Chór Męski w Limanowej, kontynuuje piękną tradycję uświetniania uroczystości religijnych, patriotycznych i okolicznościowych w mieście, jego okolicach i całym kraju. Na przestrzeni dekad chórzyści byli zawsze wszędzie tam, gdzie dokonywały się ważne wydarzenia, niezmiennie towarzysząc im swoim śpiewem. Warto tu przypomnieć chociaż koronację Limanowskiej Piety w 1966 r., czy Jej rekoronację na krakowskich Błoniach w 1983 r. oraz powitanie i pożegnanie Ojca Świętego w Krakowie 7 czerwca 1979 r.

Chóralna rodzina

95 lat działalności limanowskiego Parafialnego Chóru Męskiego, to historia ogromnej muzycznej pasji kolejnych pokoleń, które go tworzyły. Zaangażowanie chórzystów, wiara w siłę muzyki i jedność są przykładem wspaniałej chóralnej rodziny. Dziś niemal każda uroczystość o charakterze religijnym, czy patriotycznym uświetniana jest nieskazitelną barwą męskich głosów. Pozwala na zaprezentowanie niezwykle wszechstronnego repertuaru, który trafia do szerokiego kręgu odbiorców. Nie bez znaczenia pozostaje odpowiedni dobór repertuaru oraz doskonała muzyczno-śpiewacza oprawa.

O podtrzymanie tradycji śpiewania i rozwijania polskiej kultury, pieczołowicie dba zarząd Stowarzyszenia Chóru Męskiego: prezes Kazimierz Duplak, wiceprezes Ryszard Grosicki oraz sekretarz Antoni Kędroń. Nieocenioną pomoc okazuje chórowi wyjątkowa akompaniatorka Edyta Lachor-Mitkowska, która towarzyszy każdemu koncertowi.

Członkom i pani dyrygent Chóru Męskiego w Limanowej życzymy, aby jubileusz był nowym, ożywczym impulsem na kolejne lata działalności, a aktywność artystyczna przynosiła zawsze wiele satysfakcji. Niech limanowski, męski chóralny śpiew nadal wyraża chwałę Bogu, a ludziom daje radość.

CZYTAJ DALEJ

Kraków: duchackie memory – gra o historii zakonu sióstr kanoniczek

2020-05-30 10:56

[ TEMATY ]

Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego

Siostry Kanoniczki Ducha Świętego

Z archiwum Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego

Duchackie memory to gra, która powstała dla upamiętnienia trwającego jubileuszowego roku 800-lecia obecności Sióstr Kanoniczek w Polsce. - Gra jest adresowana do każdego, komu bliska jest nasza duchowość i charyzmat, i do tych, którzy chcą poznać Zakon Ducha Świętego – mówi s. Pia Kaczmarczyk.

Duchackie memory przygotowały siostry: s. Irena Drozd, s. Antonina Wojdyła i s. Boguchwała Perlak. Gra zawiera 25 par ilustracji wykonanych przez s. Christellę Urbańską i przedstawiających najważniejsze dla Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego obrazy, symbole i postacie. Gracze poprzez zabawę zostają wprowadzeni w świat duchowości i charyzmatu sióstr.

- Na przykład jest ilustracja przedstawiająca Zesłanie Ducha Świętego i pod nią podpis: „Zesłanie Ducha Świętego – Patronalne Święto Zakonu”, albo ilustracja przedstawiając Afrykę z podpisem: „Burundi – Od 1981 roku kraj pracy misyjnej Duchaczek” – opowiada s. Pia Kaczmarczyk.

W duchackim memory zasady są takie same, jak w innych grach tego typu.

Karty należy obrócić obrazkami do dołu, jedną obok drugiej. Gracze kolejno odkrywają pary kart. Jeśli gracz znajdzie identyczne karty, to odkłada je do swojej talii. Jeśli karty różnią się od siebie, gracz traci kolejkę i odkłada karty na miejsce, obrazkiem do dołu. Pora na następną osobę. Gra trwa do momentu, gdy zostaną zebrane wszystkie pary. Wygrywa ten, kto zbierze najwięcej par.

Każdy zainteresowany grą może skontaktować się z siostrami przez formularz na stronie www.kanoniczki.pl

Zakon Ducha Świętego założył w XII wieku we Francji bł. Gwidon z Montpelier. Około roku 1175 sprzedał on cały majątek otrzymany od rodziców i wybudował szpital w rodzinnym mieście. Z czasem duchacy i duchaczki pojawili się również w innych krajach, służąc chorym, ubogim i dzieciom. Do Polski dotarli w 1220 roku i osiedlili się na terenie Prądnika, zakładając tam szpital.

W 1244 r. zakonnicy otrzymali kościół św. Krzyża w Krakowie, przy którym powstał kompleks klasztorno-szpitalny i otworzono pierwsze „okno życia”. Bracia i siostry składali dodatkowy, czwarty ślub miłosierdzia świadczonego bliźnim w potrzebie, przyjmowania ubogich i chorych, opieki nad porzuconymi dziećmi. Zgodnie z regułą zakonu duchacy i duchaczki szukali chorych i sierot na ulicach miast. Na początku XIX wieku siostry zamieszkały w klasztorze przy ul. Szpitalnej.

Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego de Saxia jest żeńską gałęzią Zakonu Ducha Świętego i liczy obecnie 220 sióstr, które posługują w 17 klasztorach w Polsce oraz w Afryce, we Włoszech i na Ukrainie. Prowadzą m.in. placówki opiekuńczo-wychowawcze, zawodowe rodziny zastępcze, domy samotnej matki, domy opieki i przedszkola. Posługują w szpitalach, hospicjum, chorym w domach prywatnych oraz dzieciom i młodzieży poprzez katechezę.

Natomiast na misjach w Afryce siostry prowadzą centra medyczne z oddziałami szpitalnymi, przychodniami, ambulatoriami i porodówkami, opiekują się sierotami, ubogimi, organizują dożywianie dzieci, katechizują i prowadzą edukację zawodową w zakresie krawiectwa i stolarstwa.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję