10 lat diecezji

Irena Świerdzewska

Bądź na bieżąco!

W konkatedrze Matki Bożej Zwycięskiej na Pradze odbyły się obchody jubileuszu diecezji warszawsko-praskiej. Dziękczynna Eucharystia celebrowana jest tradycyjnie już 25 marca, w rocznicę ustanowienia nowej diecezji. Biskup ordynariusz Kazimierz Romaniuk dokonał aktu zawierzenia diecezji Miłosierdziu Bożemu.

Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył bp Kazimierz Romaniuk. W uroczystościach uczestniczyli biskup pomocniczy Stanisław Kędziora, ks. kanclerz Romuald Kamiński oraz licznie zgromadzeni pozostali kapłani diecezji warszawsko-praskiej. Przybyły poczty sztandarowe kombatantów. - Jubileusze mają służyć uczynieniu dobrego rachunku sumienia. W 10-lecie naszej diecezji mamy Bogu dziękować za wszelkie łaski, a dziękczynieniu będzie towarzyszyć wołanie o Boże Miłosierdzie. Powierzymy się Bogu przez ręce Matki Najświętszej - mówił bp Romaniuk na rozpoczęcie Eucharystii.

Homilię wygłosił ks. infułat Lucjan Święszkowski. Kaznodzieja przypomniał, że dziękczynienie w tak ważnym dla diecezji dniu kierowane jest ku Bogu przez Patronkę diecezji, Matkę Bożą Zwycięską. Wyrazy wdzięczności wyraził bp. Romaniukowi, który podjął się trudu organizowania życia duchowego w diecezji, a także biskupom pomocniczym Stanisławowi Kędziorze i Zbigniewowi Kraszewskiemu za nauczanie i gorliwość w służbie Bożej. - Dostrzegam pogłębiającą się świadomość wspólnoty w naszej diecezji, czego wyrazem jest wzrastająca liczba grup modlitewnych, stowarzyszeń - mówił Ksiądz Infułat. Kaznodzieja przypomniał niektóre ważniejsze dzieła, które powstały w nowej diecezji: seminarium diecezjalne, Caritas, zgromadzenia zakonne - koło Mińska osiedliły się siostry karmelitanki. Wspomniał też o dokonaniach materialnych. - Katedra św. Floriana przez ostatnie 10 lat wypiękniała - mówił Kaznodzieja. Przypomniał też wizytę Ojca Świętego w naszej diecezji, czego pamiątką jest modlitwa Papieża wyryta w posadzce katedry przed Najświętszym Sakramentem. - Prosimy Maryję o opiekę, aby z odwagą głosić Ewangelię. Niech Maryja Zwycięska ocali nasze więzi, niech osłania przyszłe pokolenia kapłanów naszej diecezji - zakończył homilię Ksiądz Infułat.

Przed obrazem Miłosierdzia Bożego bp Romaniuk dokonał aktu zawierzenia diecezji. Na zakończenie uroczystości dzieci w imieniu wiernych diecezji dziękowały kapłanom za ich posługę. Każdy w dowód wdzięczności otrzymał różę.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Cześć oddawana aniołom spływa na Boga, bo ich blask świadczy o wielkości Tego, który ich stworzył

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Agata Kowalska

Wizja Daniela otwiera przed nami salę tronową nieba i czyni to językiem sądu: „Postawiono trony, a Przedwieczny zajął miejsce… Sąd zasiadł i otwarto księgi”. Cała sceneria jest procesowa, trybunał, akta, wyrok. Tysiąc tysięcy służy Przedwiecznemu, a „dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy” stoi przed Nim. Liturgia dzisiejszego święta czyta te zastępy jako świat aniołów, niezliczoną służbę nieba, o której człowiek wie mało, a której istnienie Pismo poświadcza od pierwszych do ostatnich kart. W nocnych widzeniach przybywa „jakby Syn Człowieczy” na obłokach nieba. Obłok jest w Biblii wehikułem teofanii. Ktokolwiek przybywa na obłokach, przybywa po Bożemu. Zagadkowa postać Danielowej wizji otrzymuje od Przedwiecznego „panowanie, chwałę i władzę królewską”, a Jego panowanie „nie przeminie” i królestwo „nie ulegnie zagładzie”. Jezus weźmie ten tytuł, Syn Człowieczy, jako swoje najczęstsze samookreślenie. Przed Sanhedrynem zacytuje tę właśnie wizję jako odpowiedź na pytanie o swoją tożsamość (por. Mt 26,64). Trybunał uzna to za bluźnierstwo, bo doskonale zrozumie, do czego rości sobie prawo Oskarżony. W święto Archaniołów ta perykopa ustawia proporcje. Michał, „któż jak Bóg”, wódz zastępów, Gabriel, „mąż Boży”, posłaniec zwiastowania, Rafał, „Bóg uzdrawia”, towarzysz drogi Tobiasza. To trzej wymienieni z imienia słudzy tej samej sali tronowej. Aniołowie w Piśmie nigdy nie zatrzymują uwagi na sobie. Każdy z nich jest ruchem od Boga ku człowiekowi albo od człowieka ku Bogu. Kult aniołów, którego Kościół strzeże od wieków przed wynaturzeniami (por. Kol 2,18), jest w istocie kultem Boga, „któremu służą aniołowie”.

CZYTAJ DALEJ

Niech będzie imię Pańskie błogosławione!

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

„Zdarzyło się pewnego dnia, gdy synowie Boży udali się, by stanąć przed Panem, że i szatan też poszedł z nimi". Lekcjonarz otwiera tydzień Hioba od sceny dworskiej. Niebo jest tu salą rozpraw, synowie Boży radą, a wśród nich ha-satan, z rodzajnikiem, więc nie imię, lecz funkcja. Oskarżyciel, przeciwnik procesowy, ten, kto przemierza ziemię i zbiera materiał. Kanonista rozpozna w nim urząd rzecznika oskarżenia, i to jest lektura zamierzona przez autora, bo szatan Hioba nie jest jeszcze diabłem późniejszej teologii. Jest stroną w sporze, która ma prawo zadać pytanie. „A zwróciłeś uwagę na sługę mego, Hioba?" To Bóg wskazuje na Hioba, nie oskarżyciel. Próba zaczyna się od pochwały. „Czyż za darmo Hiob czci Boga?" Ha-chinnam. Za darmo, bez interesu. To pytanie jest osią całej księgi i osią każdej religii. Oskarżyciel nie kwestionuje pobożności Hioba, kwestionuje jej motyw. Czcisz, bo Ci się opłaca, bo zostałeś ogrodzony błogosławieństwem jak winnica. Zabierz ogrodzenie, a zobaczysz, co zostanie. Bóg przyjmuje zakład i wyznacza granicę. Majątek tak, osoba nie. Potem następują cztery posłańce, każdy z tą samą formułą „ja sam uszedłem, by ci o tym donieść", i każdy przychodzi, „gdy ten jeszcze mówił". Sabejczycy, ogień z nieba, Chaldejczycy, wicher. W jedno popołudnie Hiob traci woły, owce, wielbłądy, sługi i dziesięcioro dzieci. Autor nie skraca listy, bo chce, żeby czytelnik usłyszał każdy cios osobno. „Hiob wstał, rozdarł swe szaty, ogolił głowę, upadł na ziemię, oddał pokłon i rzekł: Nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam wrócę. Dał Pan i zabrał Pan. Niech będzie imię Pańskie błogosławione!" JHWH natan we-JHWH laqach. Kościół wkłada te słowa w usta wszystkim, którzy chowają swoich, i rzadko pamięta, że wypowiedział je człowiek, który tego samego dnia stracił wszystko. Odpowiedź Hioba jest odpowiedzią na pytanie oskarżyciela. Czci za darmo, bo czci także wtedy, gdy nic nie zostało. W tym tygodniu usłyszymy jego skargę o Bogu, z którym nie da się procesować (30 IX), jego wołanie o Wykupiciela, który wstanie jako ostatni (1 X), i epilog, w którym Bóg przyzna mu rację przeciw przyjaciołom (3 X). Dziś słyszymy tylko pierwszy dzień i pierwsze zdanie. Wacław, wspominany dziś książę czeski, zabity przez brata u drzwi kościoła, do którego szedł na jutrznię, jest w tej perykopie po stronie Hioba. Czcił za darmo, aż po próg. „W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył i nie przypisał Bogu nieprawości". Oskarżyciel przegrał pierwszą rundę. Proces jednak trwa. I jest to treść całej reszty tej pięknej natchnionej księgi.

CZYTAJ DALEJ

Papież: Te cztery dni były wypełnione cudami, zwłaszcza czas w Lourdes

2026-09-29 07:07

Vatican Media

[ TEMATY ]

Leon XIV we Francji

Vatican Media

Podczas lotu z Metzu do Rzymu, w rozmowie z dziennikarzami, Leon XIV mówił o konfliktach i interesach ekonomicznych, które je podtrzymują: Kościół nadal podnosi głos, głosząc Ewangelię. Nieliczni wzbogacają się na przemyśle zbrojeniowym; za te miliardy można by rozwiązać takie problemy jak głód na świecie.

Leon XIV: Zacznę mówić po angielsku. A jeśli będzie potrzebne tłumaczenie, możemy w tym pomóc. Przede wszystkim jeszcze raz dziękuję za pracę, którą wykonaliście. Myślę, że przez ostatnie cztery dni byliście dość zajęci, a program był w pewnym sensie bardzo intensywny.

CZYTAJ DALEJ

Reklama