Reklama

Włocławek

Ważne słowo: Dom

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

"Są potrzeby, których ogół nie ma prawa odmawiać jednostkom, a takimi potrzebami są: chleb i dach nad głową". To słowa św. Brata Alberta - patrona schroniska dla bezdomnych, znajdującego się przy ul. Karnkowskiego 7 we Włocławku, i znajdującej się w schronisku kaplicy. 5 kwietnia br. biskup włocławski Bronisław Dembowski dokonał uroczystego otwarcia i poświęcenia domu, który jest bezpieczną przystanią dla 70 kobiet i mężczyzn. Pieczę nad schroniskiem pełni włocławska Caritas, a pracują w nim Siostry Albertynki.

Uroczystość rozpoczęła się Mszą św., którą o godz. 8.00 w kaplicy odprawił i kazanie wygłosił biskup włocławski Bronisław Dembowski. W Eucharystii uczestniczyli dyrektor diecezjalnej Caritas - ks. prał. Marek Sobociński oraz ks. Marek Kryska. Wśród wiernych, poza domownikami, byli także zaproszeni goście: przełożeni Sióstr Albertynek z Poznania z Siostrą Prowincjalną na czele, dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, Maria Ignatowska ze współpracownikami, przyjaciele i dobroczyńcy schroniska. W trakcie Liturgii Ksiądz Biskup poświęcił kaplicę, ołtarz i tabernakulum, paramenty i szaty liturgiczne oraz stacje drogi krzyżowej.

W kazaniu bp Dembowski mówił o przemianie, jaka zaszła w Apostołach, gdy uwierzyli w zmartwychwstanie Jezusa. Z ludzi zastraszonych, zrezygnowanych, zagubionych stali się niestrudzonymi, mężnymi głosicielami zasadniczego orędzia chrześcijaństwa: Jezus Ukrzyżowany zmartwychwstał! Kaznodzieja przypomniał zgromadzonym, by żyli według przykazań Dekalogu, by nie zapominali o przykazaniach miłości Boga i bliźniego. Nawiązując do listu Ojca Świętego do chrześcijan, ogłoszonego 4 kwietnia, w którym Jan Paweł II wzywa do modlitwy o pokój w Ziemi Świętej, bp Dembowski apelował o przemianę serc i umysłów, gdyż: "Tam gdzie jest nienawiść i chęć odwetu - tam nie będzie pokoju".

Po Komunii św. delegacja mieszkańców domu złożyła podziękowanie Pasterzowi diecezji, księżom i dyrektor Ignatowskiej za wszelką okazaną pomoc. Bp Dembowski wspomniał losy obiektu, w którym znajduje się schronisko Caritas, a po błogosławieństwie końcowym dokonał poświęcenia części mieszkalnej domu.

Jest wiele sposobów, aby pomóc tym, którzy sami nie mają możliwości sobie pomóc. Jest niemało osób, które czują się zobowiązane do tego, by robić coś dla potrzebujących. I im wszystkim, ludziom, którzy przyczynili się do tego, by dom mógł funkcjonować, serdeczne podziękowanie złożył także dyrektor Caritas diecezji włocławskiej - ks. prał. Marek Sobociński.

* * *

W środę 10 kwietnia 47 bezdomnych, którym towarzyszyły Siostry Albertynki, udało się do sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Licheniu. Celem pielgrzymki było wyrażenie wdzięczności Bogu za schronisko oraz prośba, by dom, który jest dla nich azylem, był też środowiskiem wzrastania w wierze, nadziei i miłości. Temu służyły niewątpliwie zorganizowane w Wielkim Poście trzydniowe rekolekcje, cotygodniowe spotkania dotyczące prawd wiary, wprowadzenie w tajemnicę modlitwy i wspólne śpiewy. Przed Triduum Paschalnym wielu mieszkańców przystąpiło do sakramentu pojednania, W Wielki Piątek i Wielką Sobotę pod przewodnictwem Sióstr przygotowali adorację przy Grobie Pańskim w katedrze, a także uczestniczyli we Mszy św. rezurekcyjnej, której przewodniczył biskup senior Czesław Lewandowski. Ksiądz Biskup, zaproszony przez domowników, po Mszy św. zasiadł z nimi do wielkanocnego śniadania.

* * *

Siostry Albertynki: Christiana Bieda, Maria Pia Czerwińska i Eulalia Motyka przybyły do Włocławska 1 października, by objąć prowadzone przez włocławską Caritas schronisko dla bezdomnych przy ul. Karnkowskiego 7. Budynek ten, stanowiący własność diecezji włocławskiej, został zabrany Kościołowi przez władze PRL. Jeszcze w latach 40. ubiegłego wieku mieścił się w nim internat dla młodzieży szkół średnich prowadzony przez diecezję. Po zawłaszczeniu budynku władze przeznaczyły jego znaczną część na mieszkania lokatorskie. Stan rzeczy zaczął zmieniać się w końcu lat 80., prawowity właściciel zaczął odzyskiwać poszczególne, w dużej mierze zdewastowane pomieszczenia. Już w latach 90. Caritas złożyła władzom miasta propozycję bezpłatnego udostępnienia na okres 20 lat budynku, zaznaczając, że byłby on przeznaczony na schronisko dla bezdomnych. Oferta została odrzucona, władze bowiem liczyły się z kosztami remontu, szacowanymi na ok. 9 mld starych złotych.

W tej sytuacji Caritas podjęła decyzję o bezpłatnym udostępnieniu Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej pomieszczeń o najlepszym stanie technicznym, by znalazły tu schronienie kobiety bezdomne i te, które z powodu przemocy i brutalności musiały opuścić swoje mieszkania. Caritas wzięła na siebie regulowanie należności za zużycie wody w budynku i rozpoczęła jego generalny remont. Miasto nie partycypowało w kosztach. W ostatnich trzech latach wymieniono instalację elektryczną, wodciągowo-kanalizacyjną, grzewczą, zamontowano nowe okna i drzwi, urządzono pomieszczenia mieszkalne i higieniczno-sanitarne. Ustalono, że w części budynku udostępnionej przez Caritas będzie znajdować się prowadzony przez MOPR ośrodek pomocy. Caritas, włączając się w działania miejskiego, długofalowego programu pomocy bezdomnym, nosi się z zamiarem zaadaptowania pozostałych pomieszczeń budynku na mieszkania dla osób wychodzących z bezdomności. Aby cel ten został osiągnięty, władze muszą znaleźć mieszkania dla tych rodzin, które jeszcze w domu przy ul. Karnkowskiego 7 mieszkają.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

"Różowe zakonnice" - nieprzerwana modlitwa, która podtrzymuje wiarę w czasach kryzysu

2025-04-11 21:14

[ TEMATY ]

zakon

Siostry Służebnice Ducha Świętego od Wieczystej Adoracji

Od 1915 roku w Filadelfii grupa zakonnic poświęciła swoje życie nieustającej adoracji Najświętszego Sakramentu. Te różowe zakonnice, zrodzone z charyzmatu niemieckiego świętego Arnolda Janssena, nadal stanowią duchowy filar, który wspiera misję Kościoła swoimi modlitwami i towarzyszy cierpieniom świata.

Janssen urodził się w 1837 roku i zmarł w 1909 roku. Święcenia kapłańskie przyjął w wieku 24 lat. Szybko zrozumiał, zwłaszcza podczas modlitwy i nabożeństw, że jego misją jest kształcenie księży do ewangelizacji w krajach obcych. W 1875 roku założył seminarium misyjne w małym miasteczku w Holandii, co dało początek Towarzystwu Słowa Bożego.
CZYTAJ DALEJ

Niedziela Palmowa

Szósta niedziela Wielkiego Postu nazywana jest Niedzielą Palmową, czyli Męki Pańskiej, i rozpoczyna obchody Wielkiego Tygodnia.

W ciągu wieków otrzymywała różne określenia: Dominica in palmis, Hebdomada VI die Dominica, Dominica indulgentiae, Dominica Hosanna, Mała Pascha, Dominica in autentica. Niemniej, była zawsze niedzielą przygotowującą do Paschy Pana. Liturgia Kościoła wspomina tego dnia uroczysty wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy, o którym mówią wszyscy czterej Ewangeliści ( por. Mt 21, 1-10; Mk 11, 1-11; Łk 19, 29-40; J 12, 12-19), a także rozważa Jego Mękę. To właśnie w Niedzielę Palmową ma miejsce obrzęd poświęcenia palm i uroczysta procesja do kościoła. Zwyczaj święcenia palm pojawił się ok. VII w. na terenach dzisiejszej Francji. Z kolei procesja wzięła swój początek z Ziemi Świętej. To właśnie Kościół w Jerozolimie starał się jak najdokładniej "powtarzać" wydarzenia z życia Pana Jezusa. W IV w. istniała już procesja z Betanii do Jerozolimy, co poświadcza Egeria. Według jej wspomnień patriarcha wsiadał na oślicę i wjeżdżał do Świętego Miasta, zaś zgromadzeni wierni, witając go w radości i w uniesieniu, ścielili przed nim swoje płaszcze i palmy. Następnie wszyscy udawali się do bazyliki Anastasis (Zmartwychwstania), gdzie sprawowano uroczystą liturgię. Owa procesja rozpowszechniła się w całym Kościele mniej więcej do XI w. W Rzymie szósta niedziela Przygotowania Paschalnego była początkowo wyłącznie Niedzielą Męki Pańskiej, kiedy to uroczyście śpiewano Pasję. Dopiero w IX w. do liturgii rzymskiej wszedł jerozolimski zwyczaj procesji upamiętniającej wjazd Pana Jezusa do Jerusalem. Obie tradycje szybko się połączyły, dając liturgii Niedzieli Palmowej podwójny charakter (wjazd i Męka) . Przy czym, w różnych Kościołach lokalnych owe procesje przyjmowały rozmaite formy: biskup szedł piechotą lub jechał na osiołku, niesiono ozdobiony palmami krzyż, księgę Ewangelii, a nawet i Najświętszy Sakrament. Pierwszą udokumentowaną wzmiankę o procesji w Niedzielę Palmową przekazuje nam Teodulf z Orleanu (+ 821). Niektóre też przekazy zaświadczają, że tego dnia biskupom przysługiwało prawo uwalniania więźniów (czyżby nawiązanie do gestu Piłata?). Dzisiaj odnowiona liturgia zaleca, aby wierni w Niedzielę Męki Pańskiej zgromadzili się przed kościołem (zaleca, nie nakazuje), gdzie powinno odbyć się poświęcenie palm, odczytanie perykopy ewangelicznej o wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy i uroczysta procesja do kościoła. Podczas każdej Mszy św., zgodnie z wielowiekową tradycją czyta się opis Męki Pańskiej (według relacji Mateusza, Marka lub Łukasza - Ewangelię św. Jana odczytuje się w Wielki Piątek). W Polsce istniał kiedyś zwyczaj, że kapłan idący na czele procesji trzykrotnie pukał do zamkniętych drzwi kościoła, aż mu otworzono. Miało to symbolizować, iż Męka Zbawiciela na krzyżu otwarła nam bramy nieba. Inne źródła przekazują, że celebrans uderzał poświęconą palmą leżący na ziemi w kościele krzyż, po czym unosił go do góry i śpiewał: "Witaj krzyżu, nadziejo nasza!". Niegdyś Niedzielę Palmową na naszych ziemiach nazywano Kwietnią. W Krakowie (od XVI w.) urządzano uroczystą centralną procesję do kościoła Mariackiego z figurką Pana Jezusa przymocowaną do osiołka. Oto jak wspomina to Mikołaj Rey: "W Kwietnią kto bagniątka (bazi) nie połknął, a będowego (dębowego) Chrystusa do miasta nie doprowadził, to już dusznego zbawienia nie otrzymał (...). Uderzano się także gałązkami palmowymi (wierzbowymi), by rozkwitająca, pulsująca życiem wiosny witka udzieliła mocy, siły i nowej młodości". Zresztą do dnia dzisiejszego najlepszym lekarstwem na wszelkie choroby gardła według naszych dziadków jest właśnie bazia z poświęconej palmy, którą należy połknąć. Owe poświęcone palmy zanoszą dziś wierni do domów i zawieszają najczęściej pod krzyżem. Ma to z jednej strony przypominać zwycięstwo Chrystusa, a z drugiej wypraszać Boże błogosławieństwo dla domowników. Popiół zaś z tych palm w następnym roku zostanie poświęcony i użyty w obrzędzie Środy Popielcowej. Niedziela Palmowa, czyli Męki Pańskiej, wprowadza nas coraz bardziej w nastrój Świąt Paschalnych. Kościół zachęca, aby nie ograniczać się tylko do radosnego wymachiwania palmami i krzyku: " Hosanna Synowi Dawidowemu!", ale wskazuje drogę jeszcze dalszą - ku Wieczernikowi, gdzie "chleb z nieba zstąpił". Potem wprowadza w ciemny ogród Getsemani, pozwala odczuć dramat Jezusa uwięzionego i opuszczonego, daje zasmakować Jego cierpienie w pretorium Piłata i odrzucenie przez człowieka. Wreszcie zachęca, aby pójść dalej, aż na sam szczyt Golgoty i wytrwać do końca. Chrześcijanin nie może obojętnie przejść wobec wiszącego na krzyżu Chrystusa, musi zostać do końca, aż się wszystko wypełni... Musi potem pomóc zdjąć Go z krzyża i mieć odwagę spojrzeć w oczy Matce trzymającej na rękach ciało Syna, by na końcu wreszcie zatoczyć ciężki kamień na Grób. A potem już tylko pozostaje mu czekać na tę Wielką Noc... To właśnie daje nam Wielki Tydzień, rozpoczynający się Niedzielą Palmową. Wejdźmy zatem uczciwie w Misterium naszego Pana Jezusa Chrystusa...
CZYTAJ DALEJ

Niedziela Palmowa w Jerozolimie: modlitwa o pokój, niepewny los chrześcijan

2025-04-13 18:47

[ TEMATY ]

Jerozolima

Niedziela Palmowa

chrześcijanie

modlitwa o pokój

Adobe Stock

Niedziela Palmowa w Jerozolimie

Niedziela Palmowa w Jerozolimie

W Jerozolimie uroczystej eucharystii Niedzieli Palmowej w bazylice Bożego Grobu oraz tradycyjnej procesji palmowej z Betfage na Górze Oliwnej przewodniczył łaciński patriarcha kard. Pierbattista Pizzaballa.

W koncelebrowanej Eucharystii wzięło udział 4 biskupów, 80 kapłanów oraz wierni lokalnego kościoła i pielgrzymi przybyli na Wielkanoc do Jerozolimy. Po poświęceniu palmowych liści i gałązek oliwnych procesja trzykrotnie okrążyła grób Zmartwychwstałego Pana.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję