Reklama

Włochy

Włochy: w sobotę beatyfikacja zakonnika i jego 5 towarzyszy – męczenników wojen napoleońskich

W sobotę 17 kwietnia w pochodzącym z początków XIII wieku opactwie cystersów w Casamari koło Veroli w prowincji Frosinone w środkowych Włoszech prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych kard. Marcello Semeraro ogłosi błogosławionymi o. Symeona Marię Cardona i jego 5 towarzyszy – cystersów, którzy w tym właśnie miejscu zginęli śmiercią męczeńską w maju 1799 roku. Będzie to pierwsza beatyfikacja w tym roku.

[ TEMATY ]

beatyfikacja

Włochy

Adobe.Stock

Poniżej podajemy krótki życiorys przyszłego błogosławionego.

Symeon (Siméon) Cardon urodził się w Cambrai (dzisiejszy departament Nord na północy Francji) prawdopodobnie na początku lat sześćdziesiątych XVIII wieku. Pierwszą udokumentowaną datą dotyczącą jego życia jest 4 sierpnia 1782, gdy złożył on śluby zakonne w klasztorze benedyktyńskim z Kongregacji św. Maura z Saint-Faron w Meaux (dziś region Île-de-France wokół Paryża). Przyjął wówczas imiona zakonne Symeon Maria.

Reklama

Po kilkunastu latach względnie spokojnego życia nadeszły burzliwe i tragiczne dla Kościoła lata rewolucji (od 1789). Jednym z pierwszych jej następstw była przegłosowana 12 lipca 1790 tzw. Konstytucja Cywilna Kleru, która m.in. zmuszała duchowieństwo do składania przysięgi na wierność nowym władzom rewolucyjnym. Ojciec Cardon nie chciał się temu podporządkować i w 1795 udało mu się uciec ze zbuntowanej Francji do zbudowanego na początku XIII wieku klasztoru cysterskiego w Casamari koło Frosinone we Włoszech. 5 maja 1797 odnowił tam swe śluby zakonne. Zgodnie z regułą cysterską zobowiązał się wówczas m.in. do stałego, dożywotniego przebywania w tym samym miejscu (stabilitas loci).

Chociaż był cudzoziemcem, szybko został wybrany na ekonoma, a następnie na tzw. przeora klaustralnego, czyli podlegającego bezpośrednio opatowi i mogącego działać w jego imieniu. Był szczególnie wrażliwy na pomaganie potrzebującym i chorym. Ujawniło się to w trudnym dla klasztoru czasie wojen napoleońskich końca XVIII wieku. Zaopiekował się wówczas chorym na płuca żołnierzem francuskim, którego spotkał w szpitalu w pobliskim miasteczku Veroli. Zakonnik wyspowiadał go, chory zaś, pod wrażeniem dobroci kapłana, obiecał, że jeśli wyzdrowieje, wstąpi do cystersów i tak się stało.

Właśnie w tym czasie o. Symeon Maria znów musiał doświadczyć wielkiego zagrożenia. Tym razem do Casamari przybył oddział żołnierzy francuskich, cofających się pod naporem wojsk brytyjskich z Neapolu po upadku tzw. Republiki Partenopejskiej (istniała od stycznia do lipca 1799). Gdy napastnicy wdarli się do klasztoru, miejscowy przeor o. Romualdo Pirelli szybko uciekł wraz z kilkoma innymi zakonnikami i na miejscu pozostali tylko o. Symeon i 5 jego towarzyszy. Wieczorem 13 maja 1799, gdy mnisi odmawiali wspólnie modlitwy, ok. 20 żołdaków wpadło do opactwa, szukając kosztowności. Przeor dał im jeść i pić, ale nie powstrzymało to ich przed rabunkiem. Początkowo próbował ukryć się w ogrodzie, szybko jednak postanowił wrócić do swej celi, ale po drodze został ciężko ranny od uderzeń szablą.

Reklama

Gdy wreszcie znalazł się u siebie, przyszedł do niego dowódca oddziału gen. Thiebault, który próbował mu pomóc, ale zakonnik odpowiedział: "Gdy zakładałem habit zakonny, wyrzekłem się pomocy od ludzi. Podlegam tylko Bogu, nie uczynię nic, aby skrócić lub wydłużyć swoje życie". Zdążył jeszcze przebaczyć swym prześladowcom, co głęboko wzruszyło generała i po kilku godzinach konania zmarł około godziny 7 nad ranem 14 maja 1799.

Tuż przed nim w nocy z 13 na 14 maja zginęli czterej inni zakonnicy: o. Dominik (Domenico) Maria Zawrel oraz bracia: Albertyn (Albertino) Maria Maisonade, Modest (Modesto) Maria Burgen i Maturyn (Maturino) Maria Pitri. Jeszcze jeden cysters, mediolańczyk Zozym (Zosimo) Maria Brambat zdołał się ukryć, a nawet wydostać się z klasztoru, ale zmarł po trzech dniach (16 maja) z odniesionych ran, gdy próbował dotrzeć do pobliskiego miasteczka Boville Ernica, aby otrzymać ostatnie namaszczenie.

Ciała zamordowanych zakonników pochowali na cmentarzu klasztornym ich współbracia, gdy po dłuższej nieobecności wrócili na miejsce. W 1859 przeniesiono je do kościoła opactwa. Proces beatyfikacyjny rozpoczął – na prośbę cystersów – w czerwcu 2013 biskup diecezji Frosinone-Veroli-Ferentino, Ambrogio Spreafico. Na szczeblu diecezji proces trwał do lutego 2016, po czym sprawa trafiła do Watykanu. 26 maja 2020 Franciszek zatwierdził dekret o uznaniu męczeństwa o. Symeona Marii i jego 5 towarzyszy. Jutro zaś odbędzie się ich beatyfikacja – pierwszy tego rodzaju obrzęd w tym roku, a 119. od początku obecnego pontyfikatu.

2021-04-16 15:44

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Beatyfikacja męczennika, który odmówił przysięgi na wierność Hitlerowi

[ TEMATY ]

beatyfikacja

CC BY-SA 3.0

Josef Mayr- Nusser z żoną

Josef Mayr- Nusser z żoną

Bł. Josef Mayr-Nusser - ojciec rodziny, który odmówił przysięgi na wierność Hitlerowi i zmarł wieziony do obozu koncentracyjnego, został wyniesiony do chwały ołtarzy w Bolzano na północy Włoch. W tamtejszej katedrze beatyfikacji męczennika przewodniczył w imieniu papieża prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, kard. Angelo Amato.

Bł. Josef Mayr-Nusser urodził się 27 grudnia 1910 r. w Bolzano. Pracował jako kasjer. Codziennie uczestniczył w Mszy, czytał Pismo Święte i dzieła religijne, został przewodniczącym Akcji Katolickiej w niemieckojęzycznej części archidiecezji trydenckiej i uczestniczył w działalności charytatywnej Konferencji św. Wincentego a Paulo. W 1942 r. ożenił się a rok później urodził mu się syn. Pod koniec wojny wcielono go przymusowo do niemieckiego wojska. Znalazł się w obozie szkoleniowym SS w Chojnicach koło Gdańska, gdzie odmówił przysięgi na wierność Hitlerowi, uważając, że jego jedyny „Führer”, czyli Wódz, to Chrystus. Tak opowiada o tym postulator jego sprawy beatyfikacyjnej, ks. Josef Innerhofer.

CZYTAJ DALEJ

Św. Joachim i św. Anna - rodzice, dziadkowie i wychowawcy

Imiona rodziców Maryi i zarazem dziadków Jezusa są nam dobrze znane. Wynika to z faktu, że ich kult w Polsce jest dość rozpowszechniony. Zapewne powodem tego jest nasze, pełne sentymentu, podejście do kobiecej części rodu Jezusa. Kochamy mocno Najświętszą Maryję Pannę i swą miłość przelewamy również na Jej matkę - św. Annę. Dlatego liturgiczne wspomnienie św. Anny i św. Joachima cieszy się u nas tak dużymi względami.
Współcześnie czcimy rodziców Maryi wspólnie, choć początkowo przeważał kult św. Anny. Przywędrował on do Polski już w XIV wieku, kiedy Stolica Apostolska ustaliła datę święta na 26 lipca. Zawsze wyjątkową czcią otaczano babcię Jezusa na Śląsku. Do dziś największej czci doznaje ona na Górze św. Anny k. Opola, gdzie znajduje się cudowna figura tej Świętej. Przedstawia ona św. Annę piastującą dwoje dzieci: Maryję i Jezusa, dlatego powszechnie jest nazywana Świętą Anną Samotrzecią - co można tłumaczyć „we troje razem”.
O św. Joachimie i św. Annie nie wiemy jednak za dużo. Pismo Święte o nich nie wspomina. Trochę więcej światła na te postaci rzuca jeden z apokryfów - Protoewangelia Jakuba z końca II wieku. Z niego właśnie dowiadujemy się o imionach dziadków Jezusa. Wiemy też, że byli oni długo bezdzietni. Dopiero wytrwała modlitwa Joachima przez czterdzieści dni na pustyni wyjednała łaskę u Boga. Dar dany im w podeszłym wieku został przepowiedziany przez anioła, który określił mającą się narodzić córkę jako „radość ziemi”.
Zapewne św. Joachim i św. Anna byli dobrymi rodzicami, czego bezdyskusyjnym przykładem jest Maryja. Właśnie Ona przyjęła w pokorze Boże wybranie, spełniając Jego wolę wobec siebie. Podkreślił to sługa Boży Jan Paweł II 21 czerwca 1983 r. właśnie na Górze św. Anny, kiedy powiedział, że: „Syn Boży stał się człowiekiem dlatego, że Maryja stała się Jego Matką”.
W wielkiej mierze Maryja mogła stać się Matką Zbawiciela dzięki dobremu wychowaniu, które otrzymała w domu rodzinnym. Warto więc postawić pytanie: Czy my potrafimy wyciągnąć z tego właściwe wnioski dla nas samych? Trzeba nam pytać o styl wychowywania naszych pociech. Z niego wynika ich stosunek do sacrum, do świata Bożych planów wobec każdego z naszych dzieci.
Św. Joachim i św. Anna na pewno mieli świadomość tego, że ich obowiązkiem jest dobre przygotowanie Maryi do wypełnienia zadań, które Bóg przed Nią postawił.

CZYTAJ DALEJ

Francja: piąta rocznica męczeństwa ks. Jacquesa Hamela

2021-07-26 14:25

[ TEMATY ]

ks. Jacques Hamel

youtube.com

Ks. Jacques Hamel

Ks. Jacques Hamel

Grób księdza Jacquesa Hamela jest miejscem pielgrzymek nie tylko dla francuskich księży i seminarzystów, ale dla całych rodzin. „Przykład życia tego prostego kapłana przemawia z coraz większą siłą” – mówi Radiu Watykańskiemu abp Dominique Lebrun. Właśnie mija pięć lat o męczeńskiej śmierci ks. Hamela, zamordowanego przez islamskich fundamentalistów w czasie sprawowania porannej Mszy w Saint-Étienne-du-Rouvray.

Dziś w tym samym kościele św. Szczepana miejscowy arcybiskup odprawił Eucharystię. Po liturgii odbyła się też uroczystość republikańska na rzecz pokoju i sprawiedliwości, w której uczestniczył minister spraw wewnętrznych Francji.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję