Reklama

Polska

Bp W. Śmigiel: „Wiarę musimy nie tylko bronić, ale także przekazywać ją w zrozumiały sposób”

„Budując przekaz na nauce Kościoła i Ewangelii, nie możemy się jednocześnie zamknąć wyłącznie we własnym systemie językowym. Wiarę musimy nie tylko strzec i bronić, ale także przekazywać ją w zrozumiały sposób” – powiedział bp Wiesław Śmigiel, pasterz diecezji toruńskiej, w rozmowie z ks. Tomaszem Podlewskim

[ TEMATY ]

wywiad

ad limina

Bp Wiesław Śmigiel

Ks. Tomasz Podlewski

Bp Wiesław Śmigiel

Bp Wiesław Śmigiel

Ks. Tomasz Podlewski: Drogi Księże Biskupie, piątkowe spotkanie z Papieżem i Msza w Bazylice Św. Pawła zakończyły wizytę „ad limina”. Czy na początku mógłby Ksiądz biskup podsumować ją w paru słowach?

Bp Wiesław Śmigiel: To był naprawdę bardzo wyjątkowy czas. Przyjechałem tutaj z pytaniami, niepokojami, a także oczekiwaniami. To, co mnie tu spotkało, bardzo pozytywnie mnie zaskoczyło. Myślę wpierw o wielkiej życzliwości i ogromnej kompetencji watykańskich urzędników. Słuchali nas, próbowali odpowiadać na pytania i udzielać rad. Poza tym szczególnie wspominam spotkanie z Ojcem Świętym, Jego dobroć, mądrość i ogromną wiarę. Miałem jednoznaczne odczucie, że spotykam się z Piotrem naszych czasów. On jest naprawdę blisko Jezusa.

- W polskim Episkopacie Ksiądz Biskup zajmuje się wieloma sprawami: przewodniczy Radzie ds. Rodziny, kieruje Komitetem ds. Dialogu z Niewierzącymi, jest członkiem dwóch komisji (duszpasterskiej i polonijnej), pracuje w zespole ds. Ruchów Intronizacyjnych i na dodatek jest szefem Zespołu ds. Duszpasterskiej Troski o Radio Maryja. Jakimi troskami z tych właśnie obszarów starał się Ksiądz Biskup podzielić ze Stolicą Apostolską?

- Nasze spotkania w poszczególnych kongregacjach rozpoczęliśmy od Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia. Prezentowałem tam raport o sytuacji duszpasterstwa rodzin w naszych diecezjach. Mówiłem także o duszpasterstwie młodzieży. Naszą największą troską, o której zresztą sporo rozmawialiśmy w kongregacjach, jest fakt, że w tej chwili w Polsce rozpada się tak wiele małżeństw, a młodzi ludzie często po prostu nie chcą zawierać małżeństw sakramentalnych. Nierzadko ich związki są poza jakąkolwiek formalizacją. Młodzi odkładają decyzję o małżeństwie nie tylko sakramentalnym, ale nawet cywilnym. To jest jakoś związane z tzw. kulturą tymczasowości. Osoby młode coraz częściej nie chcą podejmować decyzji mających konsekwencje w dalekiej przyszłości. Jeśli słyszą o decyzjach definitywnych, na całe życie, to bardzo wielu jest taką perspektywą po prostu przerażonych. To jest jakaś ucieczka od odpowiedzialności…

Reklama

- Ucieczka… i może także niezdolność?

- Tak. Niektórzy uciekają, a wielu na pewno jest niezdolnych do wzięcia odpowiedzialności za siebie i innych. A przecież miłość łączy się z odpowiedzialnością. I te sprawy napawają mnie ogromną troską. Rozważaliśmy w dykasteriach, jak towarzyszyć tym ludziom. Bo naszym zadaniem jest towarzyszenie osobom, które boją się odpowiedzialności, są do niej nieprzygotowane… Jak ich przygotować do tak ważnych decyzji, jak małżeństwo i rodzina? Jak pomóc im łączyć miłość z odpowiedzialnością tak, aby potrafili budować na tym życie – to główne troski. I jednocześnie wyzwania.

- A jakie zdaniem Księdza Biskupa są wyzwania dotyczące w ogóle świeckich w Kościele?

- Dużo myślę o tym, jak jeszcze bardziej zaktywizować ludzi świeckich. Zdaję sobie sprawę, że w tej chwili następuje w Kościele znaczna polaryzacja. Ci, którzy do tej pory po prostu się dystansowali – teraz odchodzą. Osoby letnie, niepraktykujące – rezygnują zupełnie. Natomiast ci, którzy są praktykujący, chcą pogłębiać swoją wiarę i coraz chętniej angażują się w życie Kościoła. Tworzą grupę, którą nazywamy „participantes” i jest ich w Polsce dość sporo, bo około 8 procent. Jestem jednak świadomy, że chyba nie mamy odpowiedniego pomysłu i propozycji, które docierałyby do osób obojętnych, do tych „letnich” świeckich. Trzeba pomyśleć o konkretnych strategiach. Czy to będą rekolekcje ewangelizacyjne, czy możliwość angażowania w duszpasterstwo gorliwych świeckich z ich świadectwem…

- Sprawa angażowania osób świeckich w dzieło ewangelizacji rzeczywiście pojawia się w rozmowach z Księżmi Biskupami podczas „ad limina”…

- Oczywiście. I bardzo dobrze. Dużo o tym rozmawiamy. Bo nie jesteśmy w stanie skutecznie ewangelizować bez wsparcia świeckich osób, zespołów, grup i wspólnot. Świadectwo wiary wiernych świeckich jest autentyczne, jest przekonujące. My, duszpasterze, najczęściej przychodzimy ze słowem teologicznym, oficjalnym, uroczystym. Ono oczywiście ma swoją rolę i swoją moc. Ono przemienia serce człowieka. Ale potrzeba także obecności i języka w codzienności. Świeccy, młodzi czy małżeństwa – oni posługują się właśnie takim językiem, który jest bliższy współczesności. My natomiast musimy się go uczyć przez obecność z nimi. Bo posługujemy się zbyt często językiem wyłącznie teologicznym. Ten język bywa zbyt trudny do rozkodowania dla osób zanurzonych w zmieniającym się szybko świecie współczesnym…

Reklama

- Powiedział Ksiądz Biskup o współczesnym języku w kontekście ewangelizacji. A jaką rolę, zdaniem Księdza Biskupa, ten współczesny język może odegrać w preewangelizacji?

- To ważne pytanie. W kongregacjach mówiliśmy o tym bardzo dużo. Trzeba dziś kłaść nacisk nie tylko na ewangelizowanie, lecz także zająć się preewangelizacją, czyli takim przygotowaniem gruntu pod głoszenie Słowa. I w tym współczesny język może się okazać bardzo pomocny. Chodzi zresztą nie tylko o sam język, o samo słownictwo, ale w ogóle o odpowiednią narrację i o samo wykorzystanie narzędzia narracji w działalności preewangelizacyjnej Kościoła.

- Jakieś przykłady?

- Doskonałym przykładem jest choćby wystawa muzealna. Same eksponaty to za mało, aby człowiek zrozumiał kryjącą się za nimi rzeczywistość. Tutaj jest potrzebna odpowiednia narracja. Podobnie jest z przekazem wiary. Same zwyczaje czy obrzędy nie zawsze trafiają do współczesnych. Tutaj jest potrzebna narracja kerygmatyczna. Świetnym pomysłem są zresztą koncerty czy wystawy, w których przez odpowiednią narrację przybliża się uczestnikom tematykę wartości, a w dalszej perspektywie: Biblii, religii, Boga. Myślę o tym, że warto, a nawet trzeba wykorzystywać wydarzenia kulturalne do preewangelizacji. One musza być osadzone w narracjach teologicznych, biblijnych. Myślę, że kultura to przyszłość preewangelizacji. Np. sztuka, teatr, muzea, muzyka – przecież tutaj można tak wspaniale przybliżać światu rzeczywistość duchową i skupiać ludzi na wartościach…

- … i doprowadzić człowieka do własnego wnętrza…

- Ależ oczywiście. Sztuka, zwłaszcza ambitna i głębsza, ma tę piękną właściwość, że pomaga człowiekowi skontaktować się z własnym sercem i dostrzec ukryte w nim niepokoje i tęsknoty. Wydobyć je na wierzch… A wtedy człowiek szuka na nie odpowiedzi. I tu jest nasza rola: aby ukazać światu Jezusa właśnie jako odpowiedź na to, co nosimy w naszych sercach. Musimy się tego uczyć: w działalności preewangelizacyjnej pomóc ludziom stawiać pytania egzystencjalne i później, poprzez ewangelizację, ukazywać Boga jako spełnienie i sens. Wtedy taka wizyta w muzeum, teatrze czy na koncercie, także może się stać przeżyciem natury duchowej. Np. w czasie wystawy historycznej człowiek zauważa, że ludzie w przeszłości mieli takie same pytania, dylematy… I że odpowiedzi na pytania świata materialnego odkrywali poza tym, co materialne… To jest też właśnie taka droga do siebie, o której ksiądz redaktor powiedział, a przez to – może się ostatecznie stać drogą do samego Boga, którzy przecież mieszka w naszych sercach…

2021-10-17 15:47

Ocena: +8 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ks. prof. Krzysztof Góźdź: Eucharystia jest miłością

[ TEMATY ]

wywiad

kongres eucharystyczny

Eliza Bartkiewicz / BPKEP

Ks. prof. Krzysztof Góźdź

Ks. prof. Krzysztof Góźdź

O znaczeniu zbliżającego się 52. Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego, Eucharystii w nauczaniu św. Jana Pawła II i Benedykta XVI, a także o niektórych wyzwaniach, jakie ukazała w Kościele pandemia, mówi w rozmowie z KAI ks. prof. Krzysztof Góźdź, jedyny polski prelegent sympozjum teologicznego, które w przeddzień Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego odbędzie się w węgierskim Ostrzyhomiu.

- Jakie są oczekiwania Księdza Profesora związane ze zbliżającym się Międzynarodowym Kongresem Eucharystycznym? Czy jest to wydarzenie, które może i powinno w jakiś sposób zainteresować wszystkich wierzących, może jakoś odnowić przeżywanie Eucharystii, czy jednak jest to wąskie spotkanie dla „bardziej zainteresowanych”?

CZYTAJ DALEJ

Dziś rozpoczyna się Adwent - czas oczekiwania na przyjście Zbawiciela

2021-11-28 08:12

[ TEMATY ]

adwent

Adwent2021

Adobe Stock

Dziś, w niedzielę 28 listopada, Kościele katolickim rozpoczyna się Adwent. Jest to bogaty w symbolikę, czterotygodniowy okres przygotowania do Bożego Narodzenia oraz wzmożonego oczekiwania na koniec czasów i ostateczne przyjście Jezusa Chrystusa. Czterotygodniowy czas Adwentu, który nie jest okresem pokuty, ale radosnego oczekiwania, obfituje w zwyczaje i symbole. Jest podobny do całego ludzkiego życia, które jest oczekiwaniem na pełne spotkanie z Bogiem.

Adwent jest wyjątkowym czasem dla chrześcijan. Słowo adwent pochodzi z języka łacińskiego "adventus", które oznacza przyjście. Dla starożytnych rzymian słowo to, oznaczało oficjalny przyjazd cezara. Dla chrześcijan to radosny czas przygotowania na przyjście Pana. Oczekiwanie na przyjście Chrystusa musi rodzić radość, gdyż jest oczekiwaniem na przyjście Jezusa. Dlatego też Adwent jest nie tyle czasem pokuty, ile raczej czasem pobożnego i radosnego oczekiwania. Opuszczenie hymnu Gloria nie jest wyrazem pokuty, jak w Wielkim Poście, lecz znakiem czekania na nowe zabrzmienie hymnu anielskiego śpiewanego w noc narodzenia Jezusa (Łk 2, 14).

CZYTAJ DALEJ

Z Chrystusem i Jego Matką w nowy rok liturgiczny

2021-11-28 17:15

Marzena Cyfert

Eucharystii przewodniczył bp Ignacy Dec

Eucharystii przewodniczył bp Ignacy Dec

Wychowankowie sługi Bożego ks. Aleksandra Zienkiewicza spotkali się 28 listopada na modlitwie różańcowej i Eucharystii pod „Czwórką”. Spotkanie wpisuje się w dwudniowe sympozjum poświęcone „Wujkowi”. Mszy św. przewodniczył bp Ignacy Dec.

W słowie powitania ks. prał. Andrzej Dziełak zachęcił do wspólnej modlitwy, prosząc by ta Najświętsza Ofiara była wyrazem naszej wdzięczności za „Wujka”, ale też za innych duszpasterzy. – Wielu z nas wzywa wstawiennictwa „Wujka” w codziennych sprawach – zdrowotnych, kłopotach ale i w radościach. Prosimy, by ksiądz biskup wszystkie te intencje wraz z nami zaniósł w tej Najświętszej Ofierze do Pana Boga – mówił ksiądz prałat.  

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję