2 lutego ukaże się ostatnia część tryptyku „Dziennik więzienny. Uwolnienie niewinnego” kardynała Georga Pella. „Nikt nie przypuszczał, że ukaże się ona już po śmierci autora, a tytuł Uwolnienie niewinnego zyska dodatkowe, mistyczne znaczenie. Niezwykłej rangi nabierają też słowa, które autor kieruje do czytelnika w trzeciej części Dziennika więziennego, a które w naszym odczuciu są jego duchowym testamentem.” - napisał polski wydawca książki, krakowski Dom Wydawniczy „Rafael”.
Kardynał George Pell opisuje wiele wątków swojej pracy w Watykanie. Przekazuje informacje oraz kulisy spraw z życia Kościoła, o których do tej pory nie wspominano. Nierzadko podejmuje trudne i niewygodne tematy, takie jak sprawy finansowe Watykanu, wpływ islamu na Europę, związki niesakramentalne. Wprost mówi o prześladowaniach chrześcijan w debacie publicznej.
Reklama
Ale „Dziennik więzienny” to także głębokie świadectwo niezłomnej wiary, walki o prawdę, prawdziwej chrześcijańskiej nadziei oraz wielkiej miłości do Boga i Kościoła. Refleksje, które dziś stały się już pośmiertnym przesłaniem są głębokie i przejmujące przez co trafiające do serc ludzi, którzy pragną Kościoła służącego Bogu. Nie bez powodu dyrektor wydawnictwa Ignatius Press, wydawcy oryginału, po edycji pierwszej części tryptyku powiedział, że „Dziennik więzienny” stanie się klasyką duchowości. Tom trzeci jest pełen myśli, które zostaną z czytelnikiem na długo.
George Weigl uważa, że publikacja ostatniego tomu „Dziennika więziennego” kardynała Pella wzbudzi u jego przyjaciół i wielbicieli pewną dozę smutku. W posłowiu do ostatniego tomu napisał: „Kroczenie wraz z nim jego drogą krzyżową dzień po dniu stało się dla wielu okazją do swoistych rekolekcji. Idąc za kraty, kardynał Pell powiedział swoim przyjaciołom, że tak właśnie zamierza przeżyć doświadczenie uwięzienia: jako rekolekcje – jako sposobność zbliżenia się do Pana.” Weigl twierdzi, że swoim pamiętnikiem kard. Pell przybliżył wielu do Chrystusa. „Tak właśnie żyją apostołowie” - pisze. „W obliczu katastrofy (jak święty Paweł w 27. i 28. rozdziale Dziejów Apostolskich) obracają to, co wydawało się klęską, w okazję do rozwijania misji ewangelizacyjnej Kościoła. To samo czynił w więzieniu kardynał George Pell, za co powinniśmy mu być wdzięczni.”
Kardynał George Pell, Dziennik więzienny. Uwolnienie niewinnego, Dom Wydawniczy „Rafael”, Kraków 2023.
„Niniejszym stwierdzam, iż życie Andrzeja Krauthammera zostało uratowane dzięki pomocy, z narażeniem własnego życia, przez Madę Walterową.
Mada Walterowa pomagała Żydom z zaparciem się siebie, czego byłam świadkiem i osobiście doznałam wiele dobrego”.
Oświadczenie złożone u łódzkiego notariusza w 1947 r. przez Celinę Sandler, w czasie okupacji ukrywającą się pod przybraną tożsamością Janiny Czajkowskiej, jest jednym z wielu w sprawie opatrzonej numerem 1222/1978
Mada Walter urodziła się na początku ostatniej dekady XIX wieku. Jej ojciec, wybitny przyrodnik, założyciel Muzeum Przyrodniczo-Etnograficznego we Lwowie, zaszczepiał w córce pasje naukowe związane m.in. z rozwijającą się prężnie balneologią. Matka zaś, która prowadziła w Rymanowie zakład dietetyczny, nauczyła ją podstaw przedsiębiorczości. Mada Walter skończyła studia medyczne w Zurychu w Szwajcarii i przez kolejne lata dokształcała się w najważniejszych ośrodkach leczniczych ówczesnej Europy: w Niemczech, Austrii, Czechach, na Węgrzech, we Francji. Po powrocie do kraju wykładała m.in. w Szkole Pielęgniarstwa Polskiego Czerwonego Krzyża, pisała liczne prace naukowe i artykuły do popularnych gazet promujące zdrowy tryb życia. Tuż przed wojną zorganizowała w Warszawie Ligę Obrony Zdrowia, a przy ul. Nowy Świat założyła pierwsze w Polsce nowoczesne centrum dietetyczno-kosmetyczne, połączone z jadłodajnią i pijalnią soków roślinnych. Współpracowała nawet z Ministerstwem Spraw Wojskowych, pomagając w opracowaniu specjalnego pożywienia dla żołnierzy. Jej wielkim marzeniem było otwarcie nowoczesnej uczelni, w której kolejne pokolenia mogłyby się kształcić w zakresie leczenia żywieniem. Szkoła Zdrowia miała po raz pierwszy otworzyć swoje podwoje 1 września 1939 r.
Jr 7,23-28 należy do części mowy Jeremiasza związanej z krytyką fałszywego poczucia bezpieczeństwa opartego na samych czynnościach świątynnych. Prorok przemawia w Jerozolimie przed upadkiem miasta. Tekst wraca do polecenia podstawowego, aby słuchać głosu Boga. Hebrajskie szema oznacza przyjęcie słowa jako zobowiązania i wykonanie. Pojawia się formuła: „Będę wam Bogiem, a wy będziecie moim ludem”. W Pięcioksięgu ta formuła opisuje relację, która obejmuje całe życie, a Jeremiasz przywołuje ją w chwili próby. Motyw „chodzenia drogami” ma język znany z tradycji deuteronomistycznej. Droga staje się obrazem wyborów powtarzanych każdego dnia. Wersety wspominają wyjście z Egiptu jako początek tej historii. Bóg mówi też o prorokach jako o „sługach”, posyłanych „dzień po dniu”, co w księdze Jeremiasza odsłania Bożą wytrwałość. Diagnoza proroka ma ostre słowa. Lud nie nadstawia ucha, cofa się, a „twardy kark” pokazuje upór zwierzęcia, które wyrywa się spod jarzma. Zamiast iść naprzód, człowiek idzie wstecz w stronę dawnych nawyków. Finał stwierdza: „Przepadła wierność, znikła z ich ust”. W hebrajskim stoi tu emunah, słowo o znaczeniu stałości i wiarygodności. Zwrot o „ustach” dotyka mowy, która przestaje służyć prawdzie, więc zanika też zdolność przyjęcia pouczenia. Tertulian, komentując przypowieść o wielkiej uczcie, cytuje Jer 7,23-24 jako „zaproszenie Boga” i „odmowę ludu”. Umieszcza ten fragment w obrazie Boga, który posyła wezwanie, a człowiek odpowiada milczeniem lub wymówką. Słowo „pouczenie” oddaje hebrajskie (musar), znane także z Księgi Przysłów. Oznacza wychowanie przez napomnienie i korektę, a nie sam wykład.
Mieszkańcy Legnicy składają petycję w obronie krzyża
Mieszkańcy Legnicy, którzy w październiku zeszłego roku gremialnie wystąpili na sesji rady miasta w obronie krzyża, nie składają broni. Wczoraj w urzędzie złożyli petycję, by krucyfiks wrócił na swoje miejsce.
Pod koniec zeszłego roku opisywaliśmy sprawę burzliwej sesji rady miasta w Legnicy. W czasie październikowych obrad ok. pięćdziesięciu mieszkańców protestowało przeciwko ściągnięciu krzyża w sali sesyjnej ratusza. Legniczanie skandowali: "Gdzie jest krzyż!", "wróciła Mała Moskwa", "jesteście gorsi od komunistów".
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
