Reklama

Z Watykanu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Audiencja Generalna

Benedykt XVI rozpoczął cykl katechez o modlitwie

Modlitwa, zwłaszcza modlitwa chrześcijańska, to temat rozpoczętego 4 maja nowego cyklu papieskich katechez podczas środowych audiencji ogólnych. Benedykt XVI przypomniał, że z modlitwą mamy już do czynienia w kulturach przedchrześcijańskich i wyraża ona tęsknotę za głosem z Nieba. Wskazuje na wymiar religijny człowieka i wpisane w jego serce pragnienie Boga.
Papież zaznaczył, że celem tych katechez, opartych na Piśmie Świętym, wielkiej tradycji Ojców Kościoła, mistrzów duchowości i tekstach liturgii, jest uczenie się bardziej intensywnego przeżywania relacji z Bogiem. Ma to być swego rodzaju „szkoła modlitwy”. Trzeba jej się bowiem uczyć. - Także ci, którzy są bardzo zaawansowani w życiu duchowym, odczuwają nieustannie potrzebę udania się do szkoły Jezusa, aby nauczyć się autentycznej modlitwy - zauważył Benedykt XVI. Ojciec Święty wskazał, że pierwszym przykładem modlitwy jest Pan Jezus, którego Ewangelie ukazują w nieustannym dialogu z Ojcem. Jest to głęboka komunia Tego, który przyszedł na świat, nie aby czynić swoją wolę, ale Ojca, który Go posłał dla zbawienia człowieka.
W swej pierwszej katechezie Papież przedstawił przykłady modlitwy w kulturach starożytnych, wskazując, że człowiek zawsze i w różnych sytuacjach zwracał się do Boga.

Papieskie nominacje

Abp Zimowski członkiem Kongregacji

Reklama

Benedykt XVI mianował abp. Zygmunta Zimowskiego członkiem Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Watykański hierarcha jest przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia.
Obok abp. Zimowskiego Benedykt XVI powołał do tej watykańskiej dykasterii kard. Kurta Kocha, przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan, oraz kard. Velasio De Paolisa, przewodniczącego Prefektury Spraw Ekonomicznych Stolicy Apostolskiej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wizyta duszpasterska

W Akwilei i Wenecji

Na 7 i 8 maja zaplanowano wizytę duszpasterską Benedykta XVI do Akwilei i Wenecji. Jej hasłem są słowa: „Utwierdzaj naszą wiarę”, a jednym z jej powodów są przygotowania do II Krajowego Spotkania Kościelnego, które odbędzie się w kwietniu 2012 r. w Akwilei. Logo podróży przedstawia fragment mozaiki z weneckiej bazyliki św. Marka z wizerunkami św. Piotra i św. Marka oraz krzyż z Akwilei jako znak łączności Kościołów lokalnych północno-wschodniej części Włoch. Akwileja jest historycznie „matką” 57 utworzonych po niej diecezji. Obejmowała swym zasięgiem obszar na północ aż po Dunaj i na wschodzie aż po Balaton.

Decyzja Watykanu

Koniec UCIP?

Międzynarodowa Katolicka Unia Prasy UCIP (Union Catholique Internationale de la Presse) nie będzie mogła używać określenia „katolicka”. Postanowił o tym Watykan, cofając uznanie UCIP jako stowarzyszenia katolickiego zgodnego z prawem kanonicznym. W liście do kierownictwa UCIP Papieska Rada Świeckich zażądała natychmiastowego usunięcia słowa „katolicka” z nazwy unii. Potwierdził to w rozmowie z austriacką agencją katolicką „Kathpress” Bernhard Sassmann, który do chwili otrzymania listu z Watykanu był przewodniczącym UCIP.
Według listu Papieskiej Rady Świeckich, UCIP nie przestrzegała przez dłuższy czas statutów organizacji, zatwierdzonych przez Stolicę Apostolską. Sytuacja nie zmieniła się również po rozmowach personalnych z kierownictwem UCIP w Rzymie.
Papieska Rada Świeckich wyjaśniła w liście do UCIP, że podjęła decyzję, opierając się na kanonie 300 Prawa Kanonicznego, mówiącym o tym, że „żadne stowarzyszenie nie może przybrać nazwy «katolickie», chyba że za zgodą kompetentnej władzy kościelnej”.
UCIP nie przestrzegała norm zawartych w statutach, w tym m.in. dotyczących zgromadzeń generalnych i ich porządków dziennych, a także podejmowała nieodpowiednie decyzje personalne.
Międzynarodowa Katolicka Unia Prasy z siedzibą w Genewie powstała w 1927 r. W jej ramach działa osiem specjalistycznych agend skupiających: dziennikarzy, prasę codzienną, czasopisma, naukowców, prasę kościelną, agencje informacyjne, wydawców książek i fotoreporterów.

Na blogach piszą

Byłem osobiście na beatyfikacji. Przeżycie niesamowite. Zobaczenie wspólnoty Kościoła z całego świata, która raduje się i modli za dar wyniesienia do chwały ołtarzy mojego wielkiego Rodaka, napawa mnie dumą narodową. W czasie uroczystości mimowolnie popłynęły łzy szczęścia, że mogłem żyć i słuchać tego wielkiego Papieża oraz modlić się razem z Nim i za Niego. W czasie beatyfikacji byłem radosny jak małe dziecko, które dostaje wymarzony prezent. Choć było nas ponad milion osób, czuło się wspólnotę rodzinną. Nieważne było, czy stoi obok mnie Japończyk, Murzyn, czy Anglik, czy też Polak, ważne było to, że połączył nas Pan. I to w święto Miłosierdzia.
Historia Papieża Polaka nie kończy się, wręcz przeciwnie - ona dopiero się zaczyna.
Przemek 1985

Jan Paweł II mówi do nas:

Proszę Was, - abyście całe to duchowe dziedzictwo, któremu na imię Polska, raz jeszcze przyjęli z wiarą, nadzieją i miłością taką, jaką zaszczepia w nas Chrystus na chrzcie świętym, - abyście nigdy nie zwątpili i nie znużyli się, i nie zniechęcili, - abyście nie podcinali sami tych korzeni, z których wyrastamy.

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Rozważania na niedzielę: Największe drzewo świata

2026-07-10 07:26

[ TEMATY ]

rozważania

ks. Marek Studenski

Mat.prasowy

To drzewo jest wyższe niż Statua Wolności, waży około 2000 ton — mniej więcej tyle, ile 350 słoni — i jest starsze niż Cesarstwo Rzymskie. Drzewo General Sherman to prawdziwy kolos. A jednak ten gigant wyrósł z ziarenka ważącego zaledwie 5 miligramów. Jezus w Ewangelii mówi właśnie o ziarnie. Ale nie chodzi Mu tylko o przyrodę. Chodzi o Słowo Boże, które pada w serce człowieka.

W tym odcinku opowiadam o Słowie, które może przetrwać w człowieku przez lata. O ziarnie, które nie zawsze kiełkuje od razu. O sercu, które nawet po długim czasie może wydać owoc. I o bł. ks. Karolu Goldzie — kapłanie, który nie tylko znał Biblię, ale oddał życie za prawdy w niej zawarte.
CZYTAJ DALEJ

Czy otwieram się na Bożą łaskę? Czy ją przyjmuję? Czy pozwalam, aby we mnie wzrastała?

2026-07-09 11:40

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Siewcą jest przede wszystkim Bóg. On rozsiewa hojnie dobro. Udziela obficie swoich łask. Nikomu niczego nie szczędzi. Każdy człowiek jest obdarowany Jego darami. Nikt nie może więc powiedzieć, że ominęła go Boża łaska. Każdy ma jej tyle, ile potrzebuje.

Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!» Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?» On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: „Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”. Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».
CZYTAJ DALEJ

S. Łucja dos Santos i jej związki z Polską

2026-07-13 07:08

[ TEMATY ]

Fatima

Łucja Dos Santos

Coimbra – Muzeum S. Łucji/ zdjęcia: Grażyna Kołek

W poniedziałek 13 lipca przypada 109. rocznica trzeciego objawienia fatimskiego. Z tej okazji przypominamy związki z Polską jednej z wizjonerek – s. Łucji dos Santos.

Łucja miała świadomość tego, że Polska jest krajem, w którym Matka Boża jest szczególnie czczona i gdzie wielką maryjną pobożnością odznaczali się m.in. kard. Hlond, kard. Wyszyński, a przede wszystkim Jan Paweł II. Z Papieżem Polakiem łączyła ją wyjątkowa duchowa przyjaźń. Kilka razy się spotkali. Poza tym wiedziała, że Polacy są narodem powierzonym szczególnej opiece Niepokalanej, co dokonało się zwłaszcza 8 września 1946 r. pod przewodnictwem kard. Hlonda na Jasnej Górze. „O Polakach zawsze mówiła z wielką miłością i szacunkiem. Miała do nich swoistą słabość: kochała polskich karmelitów, otaczała wielkim szacunkiem Kustosza Sanktuarium Fatimskiego w Zakopanem” – czytamy na stronie sekretariatfatimski.pl.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję