- Jako parafia włączyliśmy się w ogólnopolską inicjatywę modlitwy pod hasłem: Noc walki o błogosławieństwo dla Polski. Rozpoczęliśmy o godzinie 21 Apelem Jasnogórskim, a później poszczególne grupy prowadziły rozważania. Zakończyliśmy Mszą świętą za Ojczyznę – mówi ks. Mirosław Donabidowicz, proboszcz parafii św. Urbana I. - Nie było to wydarzenie w żaden sposób polityczne, po prostu modlimy się o błogosławieństwo, w szczególny sposób o błogosławieństwo dla kapłanów i dla rodzin oraz dla rządzących.
Więcej na ten temat ukaże się w papierowym wydaniu Niedzieli (numer z 25 lutego 2024).
W najbliższą sobotę 31 maja o godz. 11.00 podczas Mszy św. odprawianej w kościele katedralnym Wniebowzięcia NMP w Gorzowie Wlkp. dwóch diakonów - Jakub Błażyński z parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu i Jakub Cieplak z parafii św. Henryka w Sulęcinie - przyjmie święcenia kapłańskie. Sakramentu święceń udzieli Biskup zielonogórsko-gorzowski Tadeusz Lityński.
Obrzęd święceń kapłańskich ma miejsce podczas mszy św. Przed homilią biskupa diakoni zostaną przedstawieni zgromadzonym wiernym. Po wysłuchaniu homilii diakoni wyrażą publicznie wolę przyjęcia święceń i zobowiążą się się do wypełniania związanych z nimi zadań: głoszenia Ewangelii, sprawowania sakramentów, gorliwej modlitwy i życia w duchu współofiarowania się z Chrystusem za zbawienie ludzi. Przyrzekną również cześć i posłuszeństwo swojemu biskupowi. Następnie zgromadzeni śpiewając litanię do wszystkich świętych będą modlić się za mających przyjąć święcenia. W czasie tego śpiewu diakoni leżą krzyżem. Po odśpiewaniu litanii ma miejsce istotny obrzęd święceń: biskup najpierw w milczeniu włoży ręce na głowy diakonów, a później odmówi modlitwę konsekracyjną. Ręce na przyjmujących święcenia nałożą także wszyscy obecni w czasie obrzędu kapłani. Potem nowo wyświęceni otrzymają właściwy sobie strój liturgiczny, czyli stułę noszoną na sposób kapłański i ornat. W tym stroju podejdą do biskupa, który udzieli im namaszczenia świętym Krzyżmem, czyli olejem poświęconym w Wielki Czwartek i służącym do sprawowania czynności sakramentalnych. Obrzęd święceń kończy się przekazaniem pateny z chlebem oraz kielicha z winem i wodą, a także udzieleniem pocałunku pokoju. Nowo wyświęceni kapłani od razu wypełnia swoją funkcję liturgiczną koncelebrując wraz z biskupem mszę św., podczas której po raz pierwszy wypowiedzą słowa Modlitwy Eucharystycznej.
Św. Maria de Mattias, obraz w kościele pw. św. Brata Alberta Chmielowskiego w Częstochowie-Kiedrzynie
Jako dziecko sprawiała rodzicom (zwłaszcza mamie) kłopoty, bo miała żywy temperament, wciąż skakała i biegała, gdzieś się spieszyła. Jako nastolatka była nieco płaczliwa i trochę rozchwiana emocjonalnie. Jako kobietę dojrzałą cechowała ją impulsywność i pewna nietolerancja wobec innego niż jej sposobu myślenia i działania. A jednak właśnie ją Pan Bóg chciał widzieć jako Założycielkę Zgromadzenia Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa. Stała się Świętą na niespokojne, trudne czasy, w jakich żyjemy.
Maria de Mattias urodziła się 4 lutego 1805 r. we włoskiej miejscowości Vallecorsa w rodzinie mieszczańskiej. Będąc młodą dziewczyną, zastanawiała się, co ma do zrobienia w życiu, jakie jest jej miejsce na ziemi. Często płakała, wzdychała, męczył ją niepokój. Z domu rodzinnego wyniosła umiłowanie modlitwy i Pisma Świętego, czytała książki o duchowości chrześcijańskiej, żywoty świętych. To wszystko otwierało ją na działanie Ducha Świętego. „Pewnego dnia - napisze potem - poczułam lekkość, jakby unosiły mnie jakieś ramiona”. Poczuła, że jej serce całkowicie zmieniło się i zostało napełnione odwagą, słyszała głos swojego Pana, zrozumiała, że jest kochana. Kiedy doświadczyła Bożej miłości, musiała rozeznać, jak na nią odpowiedzieć. Inspirowana przez św. Kaspra del Bufalo założyła w Acuto 4 marca 1834 r. Zgromadzenie Adoratorek Przenajdroższej Krwi. Zmarła w Rzymie 20 sierpnia 1866 r. Jej doczesne szczątki odbierają cześć w rzymskim kościele Przenajdroższej Krwi, który jest połączony z domem generalnym Zgromadzenia. 18 maja 2003 r. Jan Paweł II ogłosił ją świętą.
Dziękczynienie za 20 lat biskupiej posługi abp. Józefa Kupnego
2026-02-04 11:35
opr. ks. Łukasz
Maciej Rajfur
Msza św. w kaplicy MWSD we Wrocławiu
W Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu abp Józef Kupny sprawował Eucharystię dziękczynną za 20 lat swojej posługi biskupiej. We Mszy świętej uczestniczyli klerycy i przełożeni wrocławskiego “Domu Ziarna”.
Arcybiskup Józef Kupny przyjął sakrę biskupią 4 lutego 2006 roku w archikatedrze Chrystusa Króla w Katowicach. Głównym konsekratorem był abp Damian Zimoń, a współkonsekratorami bp Stefan Cichy i bp Wiktor Skworc. Liturgii przewodniczył kard. Stanisław Dziwisz. Nowo mianowany biskup jako swoje zawołanie wybrał słowa: „Christus dilexit nos” – „Chrystus nas umiłował”, które od początku wyznaczają duchowy kierunek jego pasterskiej drogi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
