198 lat temu utworzone zostały oddziały czwartaków. W kolejną rocznicę tego wydarzenia, tradycyjnie już, byli żołnierze oraz sympatycy 4. Pułku spotkali się w Ośrodku Szkolenia dla Potrzeb Sił Pokojowych
ONZ na kieleckiej Bukówce. Z tego miejsca w 1939r. na Westerplatte wyjechała ostatnia zmiana żołnierzy, którzy wsławili się swoim bohaterstwem.
W rocznicowym spotkaniu wziął udział m.in. ostatni z żyjących żołnierzy, którzy walczyli na Westerplatte. Do Kielc przyjechały także liczne delegacje ze szkół noszących imię sławnego Pułku, przedstawiciele
władz lokalnych - między innymi Puław oraz Jastkowa, gdzie żołnierze podczas II wojny światowej stoczyli bitwy z Niemcami.
Wszystkich zebranych: kombatantów, młodzież szkolną, delegacje samorządów oraz przedstawicieli Wojska Polskiego powitał Prezes Stowarzyszenia Żołnierzy i Sympatyków 4. Pułku Wacław Woźniak, który
od lat w szczególny sposób pielęgnuje pamięć o bohaterskich żołnierzach, organizując spotkania oraz uroczystości im poświęcone. Podziękował wszystkim, a szczególnie młodzieży, za liczne przybycie. Wyraził
nadzieję, że wszyscy zebrani, „jeśli dobry Bóg pozwoli”, spotkają się w tym miejscu za 2 lata, by w szczególny sposób cieszyć się z okazji 200. rocznicy powstania czwartaków. Za 2 lata w Kielcach
odbędą się bowiem centralne obchody powstania 4. Pułku. Honorowy patronat nad nimi objął Prezydent RP.
Uroczystości rozpoczęły się Mszą św. odprawioną w kaplicy stojącej na terenie jednostki wojskowej. Modlono się za zmarłych oraz żyjących żołnierzy 4. Pułku.
- To byli ojcowie wolności - mówił w homilii ks. Stanisław Rozpondek, opiekun i sympatyk 4. Pułku. Mówiąc o tym, jak kochali ojczyznę wyraził nadzieję, że w dzisiejszych czasach znajdą
oni wielu naśladowców.
Po Mszy św. zebrani przeszli pod tablicę upamiętniającą żołnierzy 4. Pułku, gdzie złożyli wiązanki kwiatów, a następnie zwiedzili miejscową Salę Tradycji.
Izraelska policja poinformowała w poniedziałek, że szczątki irańskich rakiet i pocisków, które je przechwytywały, spadły na miejsca święte na Starym Mieście w Jerozolimie, w tym Bazylikę Grobu Pańskiego i Wzgórze Świątynne. Zaznaczono, że nie odnotowano jednak żadnych zniszczeń.
„Podczas niedawnego ostrzału rakietami wystrzelonymi z Iranu w kierunku Jerozolimy nad miastem doszło do kilku przechwyceń, po których policja zlokalizowała fragmenty rakiet i szczątki pocisków przechwytujących - niektóre z nich dużych rozmiarów - w kilku miejscach na Starym Mieście” - przekazała izraelska policja.
U Ezechiela woda wypływa spod progu świątyni i kieruje się na wschód, ku stepom Arabah. Prorok żyje na wygnaniu nad Kebarem, a rozdziały 40-48 powstają po upadku Jerozolimy. Wcześniej księga opisuje odejście chwały Pana ze świątyni (Ez 10-11) i jej powrót (Ez 43). Kierunek wschodni przypomina o drodze tej chwały. W Ez 11,23 odchodzi ona ku wschodowi, w Ez 43 wraca od strony wschodu. Teraz pojawia się znak życia, który wychodzi spod progu, po prawej stronie, na południe od ołtarza. Przewodnik z sznurem mierniczym odmierza cztery razy po tysiąc łokci. Woda rośnie bez dopływów po drodze: kostki, kolana, biodra, aż staje się nurtem nie do przejścia. Hieronim zauważa okrężną drogę przez bramę północną i widzi w niej obraz trudu dojrzewania wiary. Hieronim przywołuje wariant Septuaginty, gdzie przy kostkach pojawia się „woda odpuszczenia” (aqua remissionis). Łączy to z obmyciem, które usuwa grzech i otwiera drogę wiary. Zwraca uwagę na tłumaczenie słowa „kostki” jako ἀστράγαλοι (astragaloi) u Akwili, Symmacha i Teodocjona. Następny etap prowadzi do „zgięcia kolan”, znaku czci i modlitwy. Później pojawia się poziom lędźwi, który Hieronim wiąże z oczyszczeniem sfery pożądliwości i z nauką o uświęceniu ciała. Woda płynie ku zasolonemu „morzu”, rozumianemu jako Morze Martwe, i je uzdrawia. W miejscu śmierci powstaje obfitość ryb. Po obu brzegach rosną drzewa owocujące co miesiąc; owoc staje się pokarmem, liście służą jako lekarstwo. Prorok nawiązuje do ogrodu z Rdz 2, a Hieronim łączy te wody z proroctwem Zachariasza o „wodzie żywej” oraz ze słowami Jezusa o wodzie żywej w J 4 i J 7.
Upamiętnienie ppłk. Stanisława Noworolskiego "Zwora"
2026-03-17 21:59
ks. Łukasz
ks. Łukasz Romańczuk
Uroczyste odsłonięcie nowego nagrobka ppłk. Stanisława Noworolskiego ps. „Zwora” odbyło się na Cmentarzu św. Rodziny we Wrocławiu. Wydarzenie, zorganizowane przez wrocławski oddział Instytutu Pamięci Narodowej, miało szczególny charakter. Uroczystość zbiegła się z 80. rocznicą tragicznej śmierci oficera.
Nowy pomnik nagrobny oraz oznaczenie grobu insygnium „Grobu Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Polski” stanowią symboliczne przywrócenie należnego miejsca w historii dla ppłk. Stanisława Noworolskiego. Podczas ceremonii wielokrotnie podkreślano, że pamięć o bohaterach nie powinna ograniczać się wyłącznie do najbardziej znanych postaci.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.